IV KA 699/15
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy we Wrocławiu rozpoznał sprawę z apelacji obrońcy oskarżonego A. F., który został skazany przez Sąd Rejonowy za czyn z art. 157 § 1 kk (spowodowanie obrażeń ciała), oraz apelacji pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego. Obrońca oskarżonego zarzucał naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 391 § 1 kpk, art. 393 § 3 kpk, art. 4 kpk w zw. z art. 7 kpk oraz art. 5 § 2 kpk, domagając się uniewinnienia. Pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego kwestionował wysokość orzeczonej nawiązki, uznając ją za rażąco niską. Sąd Okręgowy, po analizie obu apelacji, uznał je za bezzasadne. Utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, oddalając wnioski obu stron. Sąd odwoławczy szczegółowo odniósł się do zarzutów procesowych obrony, uznając je za niezasadne, w tym kwestię odczytania zeznań świadka i wykorzystania dokumentu sądowo-lekarskiego. Odnosząc się do apelacji oskarżyciela posiłkowego, sąd uznał, że orzeczona nawiązka w kwocie 1000 zł jest adekwatna do okoliczności sprawy, biorąc pod uwagę opóźnienie w zgłoszeniu przestępstwa i sytuację majątkową oskarżonego. Sąd nie dopatrzył się również rażącej niewspółmierności orzeczonej kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Na koniec, sąd zasądził koszty obrony z urzędu i zwolnił strony od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, z wyjątkiem opłat za II instancję.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących oceny dowodów w postępowaniu karnym (art. 7, 410 kpk), stosowania zasady in dubio pro reo (art. 5 § 2 kpk), dopuszczalności dowodów z dokumentów sądowo-lekarskich oraz zasad orzekania nawiązki w sprawach o przestępstwa przeciwko zdrowiu.
Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i specyficznych zarzutów apelacyjnych. Wartość precedensowa może być ograniczona do podobnych stanów faktycznych i zarzutów procesowych.
Zagadnienia prawne (5)
Czy odczytanie zeznań świadka K. K. złożonych w postępowaniu przygotowawczym, który nie stawił się na wezwanie z powodu niedoręczenia wezwania, narusza art. 391 § 1 kpk?
Odpowiedź sądu
Nie, sąd podjął wystarczające próby doręczenia wezwania, a niemożność doręczenia stanowi obiektywną przeszkodę uniemożliwiającą bezpośrednie przesłuchanie.
Uzasadnienie
Sąd Rejonowy nie mógł doręczyć wezwania świadkowi, co uniemożliwiło jego bezpośrednie przesłuchanie. W tej sytuacji, zgodnie z art. 391 § 1 kpk, zeznania świadka mogły zostać ujawnione na rozprawie.
Czy dokument sądowo-lekarskich oględzin ciała, uzyskany przez pokrzywdzonego na jego zlecenie, może stanowić dowód w postępowaniu karnym?
Odpowiedź sądu
Tak, jeśli został sporządzony przez uprawnioną instytucję (lekarza medycyny sądowej) i opiera się na badaniu lekarskim oraz dokumentacji medycznej.
Uzasadnienie
Dokument wystawiony przez Katedrę i Zakład Medycyny Sądowej Akademii Medycznej, mimo że uzyskany przez pokrzywdzonego z własnej inicjatywy, nie jest dokumentem prywatnym. Procedura jego uzyskania i forma są identyczne jak w przypadku skierowania przez organ procesowy.
Czy sąd prawidłowo ocenił dowody, uwzględniając jedynie okoliczności przemawiające na niekorzyść oskarżonego i odrzucając dowody na jego korzyść?
Odpowiedź sądu
Tak, ocena dowodów była swobodna, zgodna z zasadami logiki i doświadczenia życiowego, a sąd przedstawił przyczyny wyboru jednej wersji dowodowej.
Uzasadnienie
Sąd meriti dokonał szczegółowej oceny dowodów, przedstawił przyczyny, dla których uznał jedną wersję za wiarygodną, a drugiej odmówił. Zarzuty apelującego miały charakter ogólnikowy i nie wykazały konkretnych błędów w ocenie.
Czy w sprawie istnieją nieusuwalne wątpliwości co do sprawstwa oskarżonego, które powinny zostać rozstrzygnięte na jego korzyść zgodnie z art. 5 § 2 kpk?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd dokonał wyboru jednej z przeciwstawnych wersji dowodowych i uzasadnił go zgodnie z art. 7 i 410 kpk, co nie stanowi naruszenia art. 5 § 2 kpk.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy powołał się na orzecznictwo Sądu Najwyższego, zgodnie z którym o naruszeniu art. 5 § 2 kpk nie można mówić, gdy sąd dokonuje wyboru jednej z wersji dowodowych i należycie go uzasadnia.
Czy orzeczona nawiązka w kwocie 1000 zł jest rażąco niewspółmierna do rozmiaru krzywdy wyrządzonej pokrzywdzonemu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, nawiązka w tej kwocie jest adekwatna, biorąc pod uwagę opóźnienie w zgłoszeniu przestępstwa, sytuację majątkową oskarżonego oraz funkcję penalną i kompensacyjną nawiązki.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że po siedmiu latach od zdarzenia precyzyjne ustalenie wartości zadośćuczynienia jest trudne. Nawiązka w kwocie 1000 zł stanowi znaczący wydatek dla oskarżonego i spełnia cele kompensacyjne, zwłaszcza że pokrzywdzony nie odczuwał znacznych dolegliwości, co sugeruje opóźnienie w zgłoszeniu.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. F. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| P. J. (1) | osoba_fizyczna | pokrzywdzony/oskarżyciel posiłkowy |
| Tomasz Fedyk | inne | Prokurator Prokuratury Okręgowej |
| E. S. | inne | obrońca z urzędu |
| P. J. (2) | osoba_fizyczna | oskarżyciel posiłkowy |
Przepisy (15)
Główne
k.k. art. 157 § § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.k. art. 69 § § 1 i 2
Kodeks karny
k.k. art. 70 § § 1 pkt 1
Kodeks karny
k.k. art. 46 § § 2
Kodeks karny
k.p.k. art. 391 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 393 § § 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 4
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 5 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
Ustawa o opłatach sądowych w sprawach karnych art. 2 § ust. 1 pkt 2
Ustawa o opłatach sądowych w sprawach karnych art. 8
Ustawa o opłatach sądowych w sprawach karnych art. 11
k.p.k. art. 624 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 634
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sąd Okręgowy uznał, że nie doszło do naruszenia art. 5 § 2 kpk, ponieważ sąd dokonał wyboru jednej z wersji dowodowych i należycie go uzasadnił. • Sąd Okręgowy uznał, że nawiązka w kwocie 1000 zł jest adekwatna do okoliczności sprawy, biorąc pod uwagę opóźnienie w zgłoszeniu przestępstwa i sytuację majątkową oskarżonego. • Sąd Okręgowy uznał, że nie doszło do naruszenia art. 391 § 1 kpk w zakresie odczytania zeznań świadka, gdyż niemożność doręczenia wezwania stanowiła obiektywną przeszkodę. • Sąd Okręgowy uznał, że dokument sądowo-lekarski nie jest dokumentem prywatnym i mógł zostać wykorzystany jako dowód.
Odrzucone argumenty
Zarzuty obrońcy dotyczące naruszenia przepisów postępowania (art. 391 § 1, 393 § 3, 4, 7, 5 § 2 kpk). • Wniosek oskarżyciela posiłkowego o podwyższenie nawiązki do 10 000 zł.
Godne uwagi sformułowania
O złamaniu dyrektywy zawartej w art. 5 § 2 kpk nie można mówić w sytuacji, gdy sąd dokonując oceny dwóch przeciwstawnych wersji dowodowych, wybiera jedną z nich, należycie, stosownie do wymogów art. 7 kpk i art. 410 kpk, ten wybór uzasadniając. • Dla oskarżonego- osoby o dochodach nie przekraczających 2 tys. zł. zasądzona nawiązka to połowa miesięcznego wynagrodzenia, oscylującego w granicach wynagrodzenia minimalnego. • Zasady doświadczenia życiowego i logicznego rozumowania przemawiają bowiem za tym, że pokrzywdzony odczuwający spowodowane przez sprawcę dolegliwości znacznego stopnia, dąży niezwłocznie i konsekwentnie do pociągnięcia go do odpowiedzialności karnej.
Skład orzekający
Stanisław Jabłoński
przewodniczący
Joanna Żelazny
sędzia
Marta Minkisiewicz-Kasprzak
sędzia-sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących oceny dowodów w postępowaniu karnym (art. 7, 410 kpk), stosowania zasady in dubio pro reo (art. 5 § 2 kpk), dopuszczalności dowodów z dokumentów sądowo-lekarskich oraz zasad orzekania nawiązki w sprawach o przestępstwa przeciwko zdrowiu."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i specyficznych zarzutów apelacyjnych. Wartość precedensowa może być ograniczona do podobnych stanów faktycznych i zarzutów procesowych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy typowego przestępstwa z art. 157 kk, ale zawiera ciekawe aspekty proceduralne dotyczące oceny dowodów i stosowania zasady in dubio pro reo, co może być interesujące dla prawników karnistów.
“Czy sąd może odczytać zeznania świadka, który nie odebrał wezwania? Sąd Okręgowy wyjaśnia granice dopuszczalności dowodów w procesie karnym.”
Dane finansowe
nawiązka: 1000 PLN
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.