IV Ka 208 / 15

Wyrok Sądu Rejonowego w Tomaszowie Mazowieckim skazał W. W. za paserstwo (art. 291 § 1 kk), składanie fałszywych zeznań i zgłoszenie nieprawdziwego przestępstwa (art. 238 kk w zb. z art. 233 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk) oraz wyłudzenie odszkodowania (art. 298 § 1 kk i art. 286 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk). Sąd Rejonowy wymierzył karę łączną roku pozbawienia wolności, warunkowo zawieszoną na 3 lata. Apelację od tego wyroku wniósł obrońca oskarżonego, zarzucając naruszenie przepisów postępowania (m.in. art. 2 § 2, 5 § 2, 410, 424 kpk) oraz błąd w ustaleniach faktycznych. Głównym argumentem obrony było oparcie wyroku sądu pierwszej instancji na zeznaniach A. M. (1), który był sprawcą wielu przestępstw i korzystał z dobrodziejstwa art. 60 kk. Obrońca wskazywał na sprzeczności w zeznaniach A. M. (1) z zeznaniami innych świadków (S. A. (1), P. W., J. T., K. J., P. K.) oraz z wyjaśnieniami samego oskarżonego. Sąd Okręgowy, rozpoznając apelację, stwierdził, że zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania i błędów w ustaleniach faktycznych są zasadne. Sąd Okręgowy podkreślił, że ocena dowodów, zwłaszcza pochodzących od osoby wielokrotnie skazanej i pomawiającej (A. M. (1)), wymaga szczególnej ostrożności i wnikliwości. Wskazał na sprzeczne relacje A. M. (1) dotyczące okoliczności nabycia i pochodzenia pojazdów, które nie zostały należycie wyjaśnione przez sąd pierwszej instancji. Sąd Okręgowy uznał, że uzasadnienie wyroku sądu pierwszej instancji nie spełnia wymogów ustawowych, nie przedstawiając w sposób jasny toku rozumowania i podstaw faktycznych rozstrzygnięcia. W związku z tym, Sąd Okręgowy uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu, nakazując staranną ocenę dowodów, uwzględnienie wszystkich okoliczności sprawy, prawidłowe uzasadnienie wyroku oraz szczególną analizę dowodów z pomówień.

Zagadnienia prawne (3)