IV KA 113/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy rozpoznał apelację prokuratora oraz apelację oskarżonego Z.S. od wyroku Sądu Rejonowego w Tomaszowie Mazowieckim z dnia 28 grudnia 2014 roku (sygn. akt II K 413/23), którym oskarżony został skazany za czyn z art. 288 § 1 Kodeksu karnego na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 2 lat, 100 stawek dziennych grzywny po 20 złotych każda, oraz obowiązek naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonego w kwocie 13.455,60 złotych. Prokurator zarzucił sądowi pierwszej instancji obrazę prawa materialnego, polegającą na niezastosowaniu obowiązku informowania sądu o przebiegu okresu próby na podstawie art. 72 § 1 pkt 1 kk, mimo warunkowego zawieszenia kary. Sąd odwoławczy uznał ten zarzut za zasadny, wskazując, że sąd pierwszej instancji nie orzekł żadnego środka probacyjnego, co stanowi obrazę art. 72 § 1 kk, gdy kara została zawieszona bez orzeczenia środka karnego. W konsekwencji, sąd odwoławczy zmienił wyrok, zobowiązując oskarżonego do informowania sądu na piśmie o przebiegu okresu próby co 6 miesięcy. Oskarżony zaskarżył wyrok w całości, podnosząc zarzuty obrazy przepisów postępowania (art. 7 kpk), błędu w ustaleniach faktycznych oraz rażącej niewspółmierności kary. Sąd Okręgowy uznał te zarzuty za niezasadne. Analizując zebrany materiał dowodowy, w tym zeznania pokrzywdzonego, nagrania z monitoringu oraz zeznania świadków, sąd odwoławczy podzielił ustalenia faktyczne sądu pierwszej instancji co do sprawstwa oskarżonego. Odnosząc się do zarzutu rażącej niewspółmierności kary, sąd stwierdził, że kara 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jest adekwatna do popełnionego czynu i nie jest rażąco surowa, zwłaszcza w kontekście zagrożenia ustawowego (3 miesiące do 5 lat pozbawienia wolności). Sąd odwoławczy utrzymał w mocy pozostałe rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji, w tym obowiązek naprawienia szkody i grzywnę, a także zasądził od oskarżonego koszty postępowania odwoławczego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja art. 72 § 1 kk w kontekście obowiązku orzekania środków probacyjnych przy warunkowym zawieszeniu kary, a także ocena dowodów w sprawach o zniszczenie mienia.
Dotyczy specyficznej sytuacji braku orzeczenia środka karnego przy warunkowym zawieszeniu kary. Ocena dowodów jest zawsze specyficzna dla danej sprawy.
Zagadnienia prawne (3)
Czy niezastosowanie przez sąd pierwszej instancji obowiązku informowania sądu o przebiegu okresu próby na podstawie art. 72 § 1 pkt 1 kk, przy warunkowym zawieszeniu kary pozbawienia wolności i braku orzeczenia innych środków, stanowi obrazę prawa materialnego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, niezastosowanie obowiązku informowania sądu o przebiegu okresu próby stanowi obrazę art. 72 § 1 kk, gdy kara została warunkowo zawieszona, a nie orzeczono jednocześnie środka karnego.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 72 § 1 kk, sąd zawieszając warunkowo wykonanie kary pozbawienia wolności, jest zobowiązany orzec jeden z wymienionych środków probacyjnych, chyba że jednocześnie orzeczono środek karny. W sytuacji braku środka karnego, zobowiązanie to jest fakultatywne, ale jego brak stanowi obrazę prawa materialnego.
Czy ocena dowodów dokonana przez sąd pierwszej instancji, w tym zeznań pokrzywdzonego i nagrań z monitoringu, była dowolna i doprowadziła do błędu w ustaleniach faktycznych, skutkując niesłusznym skazaniem oskarżonego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, ocena dowodów dokonana przez sąd pierwszej instancji była prawidłowa i nie nosi znamion dowolności, a ustalenia faktyczne są zgodne z zebranym materiałem dowodowym.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy szczegółowo analizował zeznania pokrzywdzonego, nagrania z monitoringu oraz zeznania świadków, uznając je za spójne i wiarygodne. Wskazał na motywację oskarżonego do popełnienia czynu (zemsta za spór finansowy) oraz na konsekwentną identyfikację oskarżonego przez wielu świadków na podstawie nagrań. Wyjaśnienia oskarżonego uznano za niespójne i obronne.
Czy kara 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na 2 lata, grzywna oraz obowiązek naprawienia szkody w kwocie 13.455,60 zł są rażąco niewspółmierne do popełnionego czynu z art. 288 § 1 kk?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, orzeczona kara nie jest rażąco niewspółmierna, biorąc pod uwagę zagrożenie ustawowe i okoliczności sprawy.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy stwierdził, że kara pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat jest adekwatna do czynu. Warunkowe zawieszenie kary i jej wysokość, mieszcząca się w dolnych granicach ustawowego zagrożenia, stanowią przejaw łagodnego potraktowania sprawcy, a dalsze łagodzenie kary nie osiągnęłoby celów prewencji indywidualnej i generalnej.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Z. S. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Prokurator | organ_państwowy | oskarżyciel publiczny |
| T. B. (1) | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| D. B. | osoba_fizyczna | świadek |
| A. B. | osoba_fizyczna | świadek |
| K. D. | osoba_fizyczna | świadek |
| C. K. | osoba_fizyczna | świadek |
| Z. K. Krakowiak | osoba_fizyczna | świadek |
| T. B. (2) | osoba_fizyczna | świadek |
| P. W. | osoba_fizyczna | świadectwo |
Przepisy (18)
Główne
k.k. art. 72 § § 1 pkt 1
Kodeks karny
Sąd, zawieszając warunkowo wykonanie kary, zobowiązany jest orzec jeden ze środków probacyjnych, chyba że jednocześnie orzeczono środek karny. Niezastosowanie tego obowiązku stanowi obrazę prawa materialnego.
k.k. art. 288 § § 1
Kodeks karny
Podstawa skazania za zniszczenie mienia.
Pomocnicze
k.k. art. 69 § § 1
Kodeks karny
Cel warunkowego zawieszenia wykonania kary - oddziaływanie na sprawcę, aby nie popełnił ponownie przestępstwa.
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Dowolna ocena dowodów jako podstawa zarzutu.
k.p.k. art. 438 § pkt 1a
Kodeks postępowania karnego
Obraza przepisów prawa materialnego.
k.p.k. art. 438 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
Obraza przepisów postępowania.
k.p.k. art. 438 § pkt 3
Kodeks postępowania karnego
Błąd w ustaleniach faktycznych.
k.p.k. art. 438 § pkt 4
Kodeks postępowania karnego
Rażąca niewspółmierność kary.
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
Podstawa ustaleń faktycznych.
k.p.k. art. 452 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Możliwość uzupełnienia postępowania dowodowego przez sąd II instancji.
k.p.k. art. 167
Kodeks postępowania karnego
Prowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego.
k.p.k. art. 437 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Podstawa uchylenia wyroku.
k.p.k. art. 454 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Ograniczenia reformatoryjnego orzekania.
k.c. art. 361 § § 2
Kodeks cywilny
Zasada pełnego odszkodowania.
k.p.k. art. 2 § § 1 pkt 3
Kodeks postępowania karnego
Ochrona prawnie chronionych interesów pokrzywdzonego.
k.p.k. art. 46 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Obowiązek naprawienia szkody.
k.p.k. art. 634
Kodeks postępowania karnego
Koszty procesu w postępowaniu odwoławczym.
k.p.k. art. 627
Kodeks postępowania karnego
Koszty procesu w postępowaniu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niezastosowanie przez sąd pierwszej instancji obowiązku informowania sądu o przebiegu okresu próby na podstawie art. 72 § 1 pkt 1 kk, przy warunkowym zawieszeniu kary pozbawienia wolności i braku orzeczenia innych środków, stanowi obrazę prawa materialnego.
Odrzucone argumenty
Ocena dowodów dokonana przez sąd pierwszej instancji była dowolna i doprowadziła do błędu w ustaleniach faktycznych, skutkując niesłusznym skazaniem oskarżonego. • Kara 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na 2 lata, grzywna oraz obowiązek naprawienia szkody w kwocie 13.455,60 zł są rażąco niewspółmierne do popełnionego czynu z art. 288 § 1 kk.
Godne uwagi sformułowania
Sąd I instancji warunkowo zawieszając wykonanie kary pozbawienia wolności, nie orzekł w stosunku do oskarżonego żadnego środka karnego. Dlatego zarzut obrazy prawa materialnego podniesiony przez prokuratora należy uznać za zasadny. • Nie można mówić o istnieniu jakiejkolwiek realnej potrzeby ponownego rozpoznania sprawy, w sytuacji możliwości wykorzystania przez sąd II instancji inicjatywy dowodowej nadanej mu przez treść art. 452 § 2 kpk. • Określenie „rażąca • należy bowiem odczytywać dosłownie i jednoznacznie jako cechę kary • która istotnie przez swą niewspółmierność razi (oślepia). • Wystarczającym przejawem łagodnego potraktowania sprawcy jest warunkowe zawieszenie wykonania wymierzonej mu kary pozbawienia wolności.
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 72 § 1 kk w kontekście obowiązku orzekania środków probacyjnych przy warunkowym zawieszeniu kary, a także ocena dowodów w sprawach o zniszczenie mienia."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku orzeczenia środka karnego przy warunkowym zawieszeniu kary. Ocena dowodów jest zawsze specyficzna dla danej sprawy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu wykonania kary warunkowo zawieszonej, jakim jest obowiązek stosowania środków probacyjnych. Analiza oceny dowodów w kontekście zarzutów oskarżonego jest również istotna dla praktyków.
“Sąd odwoławczy przypomina: Warunkowe zawieszenie kary to nie tylko zawieszenie, ale i obowiązki!”
Dane finansowe
naprawienie_szkody: 13 455,6 PLN
koszty_zastępstwa_procesowego_za_II_instancję: 2000 PLN
koszty_procesu_za_I_instancję: 3617 PLN
opłata_za_drugą_instancję: 320 PLN
zwrot_wydatków_w_postępowaniu_odwoławczym: 20 PLN
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.