III KK 466/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy rozpoznał kasację wniesioną przez obrońcę skazanego B. P. od wyroku Sądu Apelacyjnego, który zmieniał wyrok Sądu Okręgowego. Kasacja zarzucała rażące naruszenie prawa procesowego, w tym art. 45 Konstytucji RP i art. 6 EKPC, poprzez nieuwzględnienie wniosków dowodowych (konfrontacja świadków, ustalenie tożsamości paralizatora), pominięcie wpływu policji na wyjaśnienia innego oskarżonego oraz błędy w uzasadnieniu sądu apelacyjnego, które miały prowadzić do dowolnej oceny dowodów. Sąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną. W uzasadnieniu wskazano, że kasacja jest środkiem kontroli postępowania odwoławczego, a nie ponownej oceny dowodów i ustaleń faktycznych. Zarzuty dotyczące nieprzeprowadzenia konfrontacji czy ustalenia tożsamości paralizatora odnosiły się do sądu pierwszej instancji, a sąd apelacyjny rozpoznał je szczegółowo. Podobnie zarzuty dotyczące ustaleń faktycznych i oceny wyjaśnień świadków zostały rzetelnie rozpatrzone przez sąd apelacyjny. Sąd Najwyższy odrzucił również argumentację dotyczącą rzekomego przyznania świadkowi prawa do składania nieprawdziwych wyjaśnień, wskazując na racjonalizację motywacji świadka, a nie przyznanie mu prawa do kłamstwa. Chybione okazały się także zarzuty dotyczące naruszenia art. 321 k.p.k. oraz wpływu policji na wyjaśnienia innego oskarżonego, gdyż nie ujawniono okoliczności uzasadniających takie wątpliwości. W konsekwencji, Sąd Najwyższy obciążył skazanego kosztami postępowania kasacyjnego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: NiskaUgruntowanie stanowiska Sądu Najwyższego co do niedopuszczalności ponownej oceny dowodów i ustaleń faktycznych w postępowaniu kasacyjnym oraz roli kasacji jako środka kontroli postępowania odwoławczego.
Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i zarzutów podniesionych w kasacji; nie wprowadza nowych zasad interpretacji prawa materialnego.
Zagadnienia prawne (3)
Czy nieuwzględnienie wniosków dowodowych (konfrontacja, ustalenie tożsamości paralizatora) oraz pominięcie wpływu policji na wyjaśnienia oskarżonego stanowi rażące naruszenie prawa procesowego mające wpływ na treść orzeczenia?
Odpowiedź sądu
Nie, zarzuty te są bezzasadne, ponieważ kasacja nie jest środkiem do ponownej oceny dowodów i ustaleń faktycznych, a sąd apelacyjny prawidłowo rozpoznał te kwestie.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy podkreślił, że kasacja służy kontroli postępowania odwoławczego, a nie ponownej ocenie materiału dowodowego i ustaleń faktycznych dokonanych przez sądy niższych instancji. Zarzuty dotyczące nieprzeprowadzenia dowodów odnosiły się do sądu pierwszej instancji, a sąd apelacyjny rozpoznał je rzetelnie.
Czy błędy w uzasadnieniu sądu apelacyjnego, polegające na pominięciu wątpliwości i przyznaniu świadkowi prawa do wskazywania nieprawdziwych okoliczności, stanowią rażące naruszenie prawa procesowego?
Odpowiedź sądu
Nie, zarzuty te są bezzasadne. Sąd apelacyjny nie przyznał świadkowi prawa do kłamstwa, a jedynie zracjonalizował możliwość złożenia nieprawdziwych wyjaśnień co do źródła pochodzenia paralizatora. Ponadto, rozminięcie się z prawdą co do tej okoliczności nie dyskwalifikuje całości wyjaśnień.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wyjaśnił, że racjonalizacja motywacji świadka do złożenia nieprawdziwych wyjaśnień nie jest równoznaczna z przyznaniem mu prawa do kłamstwa. Nawet jeśli wyjaśnienia w tym zakresie byłyby nieprawdziwe, nie dyskwalifikuje to pozostałej części jego zeznań jako wiarygodnego dowodu.
Czy naruszenie art. 321 k.p.k. (zakaz orzekania ponad żądanie) może stanowić podstawę uwzględnienia kasacji?
Odpowiedź sądu
Tylko wyjątkowo, jeśli ma wpływ na treść orzeczenia. W tej sprawie takiego wpływu nie stwierdzono.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że naruszenie art. 321 k.p.k. może mieć wpływ na treść orzeczenia tylko wyjątkowo, a w rozpatrywanej sprawie nie można było dopatrzyć się takiego wpływu, zwłaszcza wobec szerokich możliwości zapoznawania się z aktami i składania wniosków dowodowych.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| B. P. | osoba_fizyczna | skazany |
| M. K. | osoba_fizyczna | świadek/oskarżony |
| D. K. | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (17)
Główne
k.k. art. 280 § § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 535 § § 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 45
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 6
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 420
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 366 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 170 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 172
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 297 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 297 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 321 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 321 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 424 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 424 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 2 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 5 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Odrzucone argumenty
Nieuwzględnienie wniosków dowodowych (konfrontacja, ustalenie tożsamości paralizatora). • Pominięcie wpływu policji na wyjaśnienia oskarżonego D. K. • Błędy w uzasadnieniu Sądu Apelacyjnego, w tym pominięcie wątpliwości i dowolna ocena materiału dowodowego. • Naruszenie art. 45 Konstytucji RP i art. 6 EKPC. • Naruszenie art. 321 k.p.k. • Rzekome przyznanie M. K. prawa do wskazywania nieprawdziwych okoliczności.
Godne uwagi sformułowania
kasacja jest środkiem zaskarżenia służącym kontroli poprawności postępowania odwoławczego i zasadniczo niedopuszczalne jest podnoszenie w kasacji uchybień, które miały miejsce w postępowaniu przed sądem I instancji. • postępowanie kasacyjne nie może stanowić powtórzenia postępowania odwoławczego i nie jest swego rodzaju „trzecią instancją”, która służyć ma kolejnemu weryfikowaniu poprawności zapadłych orzeczeń. • Sąd odwoławczy starannie i logicznie analizuje możliwe warianty pochodzenia i wykorzystania tego narzędzia, wykluczając wszystkie poza przyjętym przez Sąd Okręgowy. • zarzut rzekomego przyznania M. K. „prawa do wskazywania nieprawdziwych okoliczności, z uwagi na ochronę osoby najbliższej” zdaje się być oparty na nieporozumieniu. • Nie wolno jednak skarżącemu tracić z pola widzenia dwóch ważnych okoliczności – po pierwsze, oskarżony nie odpowiada karnie za złożenie fałszywych wyjaśnień, a po drugie, nawet rozminięcie się z prawdą co do tej okoliczności, nie dyskwalifikuje całości jego wyjaśnień, jako wiarygodnego środka dowodowego.
Skład orzekający
Piotr Hofmański
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Ugruntowanie stanowiska Sądu Najwyższego co do niedopuszczalności ponownej oceny dowodów i ustaleń faktycznych w postępowaniu kasacyjnym oraz roli kasacji jako środka kontroli postępowania odwoławczego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i zarzutów podniesionych w kasacji; nie wprowadza nowych zasad interpretacji prawa materialnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy zasad funkcjonowania postępowania kasacyjnego. Nie zawiera nietypowych faktów ani zaskakujących rozstrzygnięć, co czyni ją mało interesującą dla szerszego grona odbiorców.
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.