II KA 804/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Siedlcach rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego M. M. od wyroku Sądu Rejonowego w Łukowie z dnia 30 września 2025 r. (sygn. akt II K 312/24), którym oskarżony został uznany winnym popełnienia czynu z art. 157 § 1 kk, polegającego na spowodowaniu obrażeń ciała u pokrzywdzonego. Apelacja podnosiła zarzuty naruszenia przepisów postępowania, w tym art. 170 § 1 pkt 4 k.p.k. w zw. z art. 201 k.p.k. (oddalenie wniosku dowodowego o opinię biegłego weterynarii), art. 174 k.p.k. (naruszenie zakazu dowodowego), art. 7 i 410 k.p.k. w zw. z art. 5 § 2 k.p.k. (dowolna ocena materiału dowodowego i naruszenie zasady in dubio pro reo), a także błąd w ustaleniach faktycznych. Głównym punktem spornym była identyfikacja psa, który ugryzł pokrzywdzonego. Sąd Okręgowy uznał wszystkie zarzuty apelacji za bezzasadne. Podkreślił, że ocena dowodów została dokonana zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów (art. 7 k.p.k.) i nie wymagała wiedzy specjalnej z zakresu medycyny weterynaryjnej. Sąd odwoławczy podzielił ustalenia Sądu Rejonowego, że to pies oskarżonego, owczarek niemiecki, ugryzł pokrzywdzonego, co było wynikiem niezachowania przez oskarżonego należytej ostrożności. Utrzymano w mocy zaskarżony wyrok i zasądzono od oskarżonego koszty sądowe za postępowanie odwoławcze.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących oceny dowodów w sprawach o ugryzienie przez psa, stosowanie zasady swobodnej oceny dowodów, zasady in dubio pro reo oraz procedury dowodowej w kontekście opinii biegłych.
Sprawa dotyczy specyficznego stanu faktycznego i oceny dowodów, co ogranicza jej uniwersalne zastosowanie jako precedensu.
Zagadnienia prawne (3)
Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił materiał dowodowy i ustalił stan faktyczny w sprawie o spowodowanie obrażeń ciała przez psa, w szczególności w zakresie identyfikacji zwierzęcia, które dokonało ugryzienia?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił materiał dowodowy i ustalił stan faktyczny, jednoznacznie przemawiający za tym, że ugryzienia dokonał pies będący pod opieką oskarżonego.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że identyfikacja psa nie wymagała wiedzy specjalnej z zakresu medycyny weterynaryjnej, a ocena dowodów, w tym zeznań pokrzywdzonego i dokumentacji medycznej, była zgodna z zasadą swobodnej oceny dowodów. Charakter rany i uszkodzeń wskazywał na mocny uścisk szczęki, co było zgodne z relacją pokrzywdzonego o powstrzymywaniu psa.
Czy oddalenie wniosku dowodowego o opinię biegłego z zakresu medycyny weterynaryjnej było zasadne?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, oddalenie wniosku było zasadne, ponieważ specjalista poinformował o niemożności przeprowadzenia dowodu w sposób pozwalający na ustalenie zwierzęcia, które ugryzło pokrzywdzonego.
Uzasadnienie
Sąd pierwszej instancji dopuścił dowód z opinii biegłego, jednak po uzyskaniu informacji od specjalisty o niemożności identyfikacji psa, dokonał reasumpcji postanowienia i oddalił wniosek, uznając dowód za niemożliwy do przeprowadzenia. Sąd Okręgowy uznał tę decyzję za prawidłową.
Czy w sprawie zachodziły wątpliwości, które należało rozstrzygnąć na korzyść oskarżonego zgodnie z zasadą in dubio pro reo?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, w sprawie nie wystąpiły wątpliwości, które sąd orzekający miałby rozstrzygnąć na niekorzyść oskarżonego.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy podkreślił, że zasada in dubio pro reo dotyczy wątpliwości rzeczywiście powziętych przez sąd i nierozstrzygniętych na korzyść oskarżonego, a nie wątpliwości stron. W tej sprawie sąd nie powziął takich wątpliwości, a ocena dowodów była jednoznaczna.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. M. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| pokrzywdzony | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| obrońca oskarżonego | inne | obrońca |
| prokurator Jolanta Świerczewska-Zarzycka | organ_państwowy | prokurator |
| oskarżyciel posiłkowy | inne | oskarżyciel posiłkowy |
Przepisy (13)
Główne
k.p.k. art. 157 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 157 § 3
Kodeks postępowania karnego
Pomocnicze
k.p.k. art. 438 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 5 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 170 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 201
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 174
Kodeks postępowania karnego
u.o.o.p.k. art. 7
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
k.p.k. art. 636 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 434 § 1
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Prawidłowa ocena materiału dowodowego przez sąd pierwszej instancji. • Brak konieczności posiadania wiedzy specjalnej z zakresu weterynarii do ustalenia sprawcy ugryzienia. • Zgodność ustaleń faktycznych z zasadami logiki i doświadczenia życiowego. • Niemożność przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego weterynarii w sposób pozwalający na identyfikację psa. • Brak wątpliwości sądowych uzasadniających zastosowanie zasady in dubio pro reo.
Odrzucone argumenty
Naruszenie przepisów postępowania poprzez oddalenie wniosku dowodowego o opinię biegłego weterynarii. • Naruszenie zakazu dowodowego (art. 174 k.p.k.). • Dowolna ocena materiału dowodowego i naruszenie zasady in dubio pro reo. • Błąd w ustaleniach faktycznych dotyczący identyfikacji psa i okoliczności zdarzenia.
Godne uwagi sformułowania
kwestia ustalenia, który pies ugryzł pokrzywdzonego sprowadzała się do oceny dowodów, a nie ustaleń wymagających wiedzy specjalnej z zakresu medycyny weterynaryjnej • charakter zmiażdżeniowy rany, uszkodzenie nerwu leżącego w głębi mięśnia łydki wskazują na mocny uścisk szczęki i nacisk • zasada in dubio pro reo dotyczy wyłącznie wątpliwości, które rzeczywiście powziął sąd rozpoznający sprawę i nie rozstrzygnął ich na korzyść oskarżonego
Skład orzekający
Sylwia Olimpia Uszyńska
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących oceny dowodów w sprawach o ugryzienie przez psa, stosowanie zasady swobodnej oceny dowodów, zasady in dubio pro reo oraz procedury dowodowej w kontekście opinii biegłych."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy specyficznego stanu faktycznego i oceny dowodów, co ogranicza jej uniwersalne zastosowanie jako precedensu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa jest interesująca dla prawników procesowych ze względu na analizę zarzutów apelacyjnych dotyczących oceny dowodów i procedury dowodowej w kontekście sprawy o ugryzienie przez psa.
“Sąd Okręgowy rozstrzyga spór o to, który pies ugryzł pokrzywdzonego: kluczowa rola oceny dowodów.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.