II KA 48/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Siedlcach, rozpoznając sprawę z apelacji obrońcy oskarżonego P. W., utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Garwolinie z dnia 17 listopada 2022 r. (sygn. akt II K 828/20), którym oskarżony został skazany za popełnienie czynu z art. 178a § 1 Kodeksu karnego, tj. prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości. Apelacja obrońcy podnosiła zarzuty obrazy przepisów postępowania (m.in. art. 170 kpk w zw. z art. 201 kpk poprzez oddalenie wniosku o nową opinię biegłego, art. 5 § 2 kpk i art. 7 kpk poprzez rozstrzygnięcie wątpliwości na niekorzyść oskarżonego, art. 366 § 1 kpk poprzez niewyjaśnienie istotnych okoliczności, art. 4 kpk, art. 7 kpk i art. 410 kpk poprzez dowolną ocenę dowodów) oraz błędu w ustaleniach faktycznych. Sąd Okręgowy uznał wszystkie zarzuty za bezzasadne. Podkreślono, że ocena dowodów dokonana przez Sąd Rejonowy była prawidłowa, zgodna z zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego, a opinia biegłego z zakresu toksykologii była jasna i pełna. Sąd odwoławczy odniósł się do zeznań świadka M. B., wyjaśnień oskarżonego (w tym jego przyznania się do winy w postępowaniu przygotowawczym) oraz opinii biegłego, wskazując na ich spójność i potwierdzenie stanu nietrzeźwości oskarżonego. Oddalono wniosek o zmianę wyroku i uniewinnienie oskarżonego. W konsekwencji, zaskarżony wyrok został utrzymany w mocy, a oskarżony został obciążony kosztami postępowania odwoławczego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: NiskaPotwierdzenie prawidłowej oceny dowodów w sprawach o prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości, zwłaszcza w kontekście opinii biegłych i zarzutów procesowych obrony.
Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i argumentacji apelacyjnej, nie wprowadza nowych zasad interpretacji prawa.
Zagadnienia prawne (2)
Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił zebrany materiał dowodowy, w tym opinię biegłego, i czy nie doszło do naruszenia przepisów postępowania karnego, w szczególności zasady in dubio pro reo?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił materiał dowodowy i nie naruszył przepisów postępowania. Apelacja obrońcy w tym zakresie była bezzasadna.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że ocena dowodów przez Sąd Rejonowy była zgodna z zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego, a opinia biegłego była jasna i pełna. Wyjaśnienia oskarżonego, w tym jego przyznanie się do winy w postępowaniu przygotowawczym, zeznania świadka M. B. oraz obliczenia biegłego potwierdziły stan nietrzeźwości oskarżonego. Sąd odwoławczy nie stwierdził naruszenia zasady in dubio pro reo ani innych przepisów procesowych.
Czy zasadne było oddalenie wniosku dowodowego obrońcy o dopuszczenie nowej opinii biegłego z zakresu medycyny sądowej w celu retrospektywnych badań na zawartość alkoholu we krwi?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, oddalenie wniosku było zasadne. Sąd Rejonowy prawidłowo postąpił, zlecając opinię uzupełniającą biegłemu, który już sporządził pierwotną opinię.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy wyjaśnił, że przepis art. 170 kpk dotyczy pierwszego wniosku o powołanie biegłego, natomiast kwestię opinii uzupełniającej lub nowej reguluje art. 201 kpk. Sąd pierwszej instancji wybrał drugie rozwiązanie, zlecając biegłemu K. T. sporządzenie opinii uzupełniającej, co było zgodne z prawem. Uznanie opinii za jasną i pełną jest domeną organu procesowego.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| P. W. | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (15)
Główne
k.k. art. 178a § § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 170
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 201
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 5 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 366 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 4
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 439
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 433 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 115 § § 16
Kodeks karny
k.k. art. 33 § § 1 i § 3
Kodeks karny
u.o.p.k. art. 8
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
u.o.p.k. art. 3 § ust. 1
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
Argumenty
Skuteczne argumenty
Ocena dowodów przez sąd pierwszej instancji była prawidłowa i zgodna z zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego. • Opinia biegłego była jasna, pełna i rzetelna, a wszelkie wątpliwości zostały wyjaśnione w opinii uzupełniającej. • Wyjaśnienia oskarżonego, w tym przyznanie się do winy w postępowaniu przygotowawczym, zeznania świadka M. B. oraz obliczenia biegłego potwierdzają stan nietrzeźwości. • Oddalenie wniosku o nową opinię biegłego było zasadne, gdyż sąd prawidłowo zlecił opinię uzupełniającą. • Nie doszło do naruszenia zasady in dubio pro reo ani innych przepisów postępowania karnego.
Odrzucone argumenty
Obraza przepisów postępowania (art. 170, 201, 5 § 2, 7, 366 § 1, 4, 410 kpk) poprzez oddalenie wniosku o nową opinię biegłego, rozstrzygnięcie wątpliwości na niekorzyść oskarżonego, niewyjaśnienie istotnych okoliczności i dowolną ocenę dowodów. • Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, polegający na błędnym przyjęciu popełnienia zarzucanego czynu.
Godne uwagi sformułowania
wszystkie podpunkty zarzutu obrazy przepisów postępowania jako składniki środka odwoławczego, poza tym, że były bezzasadne, zostały w sztuczny i niepotrzebny sposób rozbudowane. • Co charakterystyczne – przemilczał zeznania świadka M. B. • prawem, a także obowiązkiem obrońcy, jest działanie jedynie na korzyść oskarżonego. Po stronie Sądu natomiast leży obowiązek obiektywnej oceny każdego ze zgromadzonych w sprawie dowodów. • nie zamieszczał wzorów w opinii. • to jak pachniał oskarżony dla osób postronnych, przy bezpośrednim z nim kontakcie, było w istocie bez znaczenia. • Wyjaśnienia pochodzące od tego samego oskarżonego, różniące się diametralnie i przez to niespójne nawet wewnętrznie, tak jak każdy inny dowód podlegają jednak kompleksowej ocenie Sądu. • przepisy art. 5 § 2 kpk i art. 7 kpk mają charakter rozłączny i wzajemnie się wykluczają. • trudno mówić o surowości kary w sytuacji, w której do czynienia mamy z najłagodniejszą rodzajowo, możliwą do wymierzenia za czyn z art. 178a § 1 kk karą grzywny
Skład orzekający
Paweł Mądry
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie prawidłowej oceny dowodów w sprawach o prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości, zwłaszcza w kontekście opinii biegłych i zarzutów procesowych obrony."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i argumentacji apelacyjnej, nie wprowadza nowych zasad interpretacji prawa.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy typowego przestępstwa drogowego i rutynowej kontroli instancyjnej apelacji. Argumentacja obrony jest obszerna, ale sąd odwoławczy szczegółowo ją odpiera, co może być pouczające dla prawników procesowych.
“Sąd Okręgowy rozwiewa wątpliwości: apelacja obrońcy odrzucona w sprawie o jazdę po alkoholu.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.