I SA/Gl 84/22

Sprawa dotyczyła skargi A Sp. z o.o. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, które utrzymało w mocy postanowienie organu egzekucyjnego o oddaleniu skargi na czynność zabezpieczającą. Czynność ta polegała na zajęciu wierzytelności spółki z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego, dokonana na podstawie decyzji o zabezpieczeniu należności w podatku od towarów i usług. Spółka zarzucała organom naruszenie przepisów postępowania egzekucyjnego, w tym art. 45 § 1 u.p.e.a. (niezastosowanie), art. 160 § 1 u.p.e.a. (dokonanie zabezpieczenia kwestionowanego obowiązku), art. 29 § 1 w zw. z art. 166b i art. 156 § 1 pkt 5 u.p.e.a. (brak przesłanek do wydania zarządzeń zabezpieczenia), art. 7 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. (pominięcie interesu spółki) oraz art. 7 § 2 w zw. z art. 166b i art. 164 § 1 pkt 1 u.p.e.a. w zw. z art. 8 k.p.a. (zastosowanie zbędnego i uciążliwego środka). Skarżąca argumentowała, że ustalenia kontroli podatkowej były błędne, a przesłanki do zastosowania zabezpieczenia nie zostały spełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę. Sąd podkreślił, że skarga na czynność egzekucyjną służy kontroli prawidłowości stosowania przepisów regulujących sposób i formę dokonania tych czynności, a zarzuty dotyczące zasadności zobowiązania podatkowego lub wadliwości postępowania stanowiącego podstawę do jego określenia wykraczają poza zakres kognicji sądu w tym postępowaniu. Sąd wskazał, że kwestia uciążliwości środka zabezpieczającego mogła być podnoszona w ramach zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania zabezpieczającego (art. 33 u.p.e.a.), a nie w skardze na czynność egzekucyjną. W związku z tym, sąd uznał, że zaskarżona czynność zabezpieczająca była zgodna z prawem, a zarzuty skargi nie mogły być uwzględnione.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający