I OSK 404/14Dziennikarz a ponowne wykorzystanie informacji publicznej

Sprawa rozpatrywana przez Naczelny Sąd Administracyjny dotyczyła skargi kasacyjnej Starosty Lidzbarskiego od wyroku WSA w Olsztynie, który zobowiązał organ do rozpoznania wniosku dziennikarza A.P. o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej Powiatowej Rady Zatrudnienia. Starosta początkowo zakwalifikował wniosek jako wniosek o ponowne wykorzystanie informacji publicznej, powołując się na art. 23g ust. 1 pkt 4 ustawy o dostępie do informacji publicznej (u.d.i.p.) i wezwał do złożenia wniosku na urzędowym formularzu. Po nieuzupełnieniu wniosku, pozostawił go bez rozpatrzenia. WSA uznał to za bezczynność i zobowiązał organ do rozpoznania wniosku na zasadach ogólnych, stwierdzając, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. WSA argumentował, że ponowne wykorzystanie informacji publicznej dotyczy wykorzystania w celach komercyjnych lub niekomercyjnych innych niż pierwotny cel wytworzenia informacji, a dziennikarz ma prawo do informacji na zasadach ogólnych. Starosta w skardze kasacyjnej zarzucił błędną wykładnię art. 23a i art. 2a ust. 2 u.d.i.p., twierdząc, że Sąd I instancji błędnie uznał, iż wniosek nie dotyczy ponownego wykorzystania informacji, a także że tylko wnioskodawca decyduje o trybie wniosku. NSA oddalił skargę kasacyjną, podkreślając, że wprowadzenie rozdziału 2a u.d.i.p. (dotyczącego ponownego wykorzystania informacji) miało na celu implementację dyrektywy UE i nie może ograniczać podstawowego prawa dostępu do informacji publicznej. Sąd uznał, że dziennikarskie wykorzystanie informacji nie jest automatycznie ponownym wykorzystaniem w rozumieniu ustawy, a organ błędnie zakwalifikował wniosek. NSA potwierdził, że organ jest zobowiązany rozpoznać wniosek na zasadach ogólnych, uwzględniając ewentualne ograniczenia dostępu wynikające z przepisów o ochronie informacji niejawnych, danych osobowych czy tajemnicy przedsiębiorcy.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający