I C 395/18Abuzywność klauzul kredytu CHF sąd okręgowy
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuPowód P. G. skierował przeciwko (...) S.A. pozew o zasądzenie kwot pieniężnych oraz ustalenie nieważności lub bezskuteczności części postanowień umowy kredytu hipotecznego waloryzowanego kursem CHF z 2007 roku. Argumentował, że umowa jest nieważna jako sprzeczna z Prawem bankowym, a niektóre jej postanowienia są abuzywne. Pozwany bank wniósł o oddalenie powództwa, podnosząc zarzut przedawnienia. Sąd Okręgowy ustalił stan faktyczny, zgodnie z którym umowa kredytu została zawarta w 2007 roku, a jej postanowienia przewidywały waloryzację kredytu i rat do kursu CHF, z zastosowaniem kursu sprzedaży z tabeli banku przy spłacie. Sąd uznał, że umowa jako całość nie jest nieważna, a oprocentowanie jest zgodne z prawem. Jednakże, postanowienia dotyczące stosowania kursu sprzedaży CHF z tabeli banku do spłaty kredytu, wcześniejszej spłaty oraz przeliczenia wierzytelności przy wytoczeniu powództwa, zostały uznane za niedozwolone (abuzywne) w stosunku do konsumenta, ponieważ kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami i rażąco naruszają jego interesy, nie dając mu wpływu na ustalanie kursu. W związku z tym, te konkretne postanowienia nie wiążą powoda. Sąd oddalił powództwo o zapłatę, wskazując, że powód nie wykazał wysokości dochodzonej kwoty nadwyżki ponad to, co zapłaciłby przy zastosowaniu kursu średniego NBP. O kosztach procesu orzeczono stosunkowo, obciążając powoda jedynie częściowo.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaUzasadnianie abuzywności klauzul waloryzacyjnych w umowach kredytów CHF, stosowanie kursu średniego NBP jako miernika waloryzacji po wyeliminowaniu klauzul abuzywnych.
Dotyczy umów kredytów waloryzowanych kursem CHF zawartych z konsumentami, gdzie stosowano kurs z tabeli banku. Orzeczenie z 2019 roku, późniejsze orzecznictwo może ewoluować.
Zagadnienia prawne (4)
Czy postanowienia umowy kredytu hipotecznego waloryzowanego kursem CHF, dotyczące stosowania kursu sprzedaży CHF z tabeli banku do spłaty kredytu, wcześniejszej spłaty i przeliczenia wierzytelności, są niedozwolone (abuzywne) w stosunku do konsumenta?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, postanowienia te są niedozwolone, ponieważ kształtują prawa i obowiązki konsumenta w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami i rażąco naruszają jego interesy, nie dając mu wpływu na ustalanie kursu.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że postanowienia te dają bankowi możliwość arbitralnego ustalania kursu, co prowadzi do nieprzewidywalnych kosztów dla konsumenta i narusza dobre obyczaje.
Czy umowa kredytu hipotecznego waloryzowanego kursem CHF, zawarta w 2007 roku, jest nieważna w całości jako sprzeczna z przepisami Prawa bankowego lub zasadami współżycia społecznego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, umowa jako całość nie jest nieważna.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że umowa zawierała elementy wymagane przez Prawo bankowe, a waloryzacja kursem CHF była dopuszczalna. Nie wykazano sprzeczności z zasadami współżycia społecznego ani obejścia prawa.
Czy postanowienia umowy kredytu dotyczące waloryzacji do kursu CHF i oprocentowania spełniają wymogi Prawa bankowego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, zasady oprocentowania spełniają podstawowe kryteria.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że oprocentowanie oparte na stawce LIBOR 3M dla CHF powiększonej o marżę banku spełnia wymogi art. 69 ust. 2 pkt 5 i art. 76 Prawa bankowego.
Czy powód miał interes prawny w ustaleniu nieważności lub abuzywności poszczególnych klauzul umownych?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, powód miał interes prawny w ustaleniu nieważności lub abuzywności poszczególnych klauzul umownych.
Uzasadnienie
Interes prawny istnieje, gdy umowa jest nadal wykonywana i istnieje potrzeba wyjaśnienia, jak kształtują się istotne obowiązki stron.
Rozstrzygnięcie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| P. G. | osoba_fizyczna | powód |
| (...) S.A. | spółka | pozwany |
Przepisy (16)
Główne
k.c. art. 385¹ § § 1 i 2
Kodeks cywilny
Postanowienia umowy zawieranej z konsumentem nieuzgodnione indywidualnie nie wiążą go, jeżeli kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy. Nie dotyczy to postanowień określających główne świadczenia stron, w tym cenę lub wynagrodzenie, jeżeli zostały sformułowane w sposób jednoznaczny.
Prawo bankowe art. 69 § ust. 1 i 2
Ustawa - Prawo bankowe
Definicja i elementy umowy kredytu bankowego.
Pomocnicze
k.c. art. 58 § § 1 i 2
Kodeks cywilny
Czynność prawna sprzeczna z ustawą albo mająca na celu obejście ustawy jest nieważna, chyba że właściwy przepis przewiduje inny skutek. Nieważna jest czynność prawna sprzeczna z zasadami współżycia społecznego.
k.c. art. 353¹
Kodeks cywilny
Zasada swobody umów.
k.c. art. 358 § § 1 i 2
Kodeks cywilny
Dotyczy wykonania w PLN świadczenia wyrażonego w walucie obcej, z zastosowaniem kursu średniego NBP.
k.c. art. 65 § § 2
Kodeks cywilny
W umowach należy raczej badać zgodny zamiar stron i cel umowy, aniżeli opierać się na jej dosłownym brzmieniu.
k.c. art. 410 § § 1
Kodeks cywilny
Podstawa prawna roszczenia o zapłatę stanowi nienależne świadczenie.
k.c. art. 405
Kodeks cywilny
Podstawa prawna roszczenia o zapłatę stanowi bezpodstawne wzbogacenie.
k.c. art. 189
Kodeks cywilny
Podstawa prawna powództwa o ustalenie.
Prawo bankowe art. 69 § ust. 2 pkt 5
Ustawa - Prawo bankowe
Wymogi dotyczące oprocentowania kredytu.
Prawo bankowe art. 76
Ustawa - Prawo bankowe
Zasady oprocentowania kredytu.
Prawo bankowe art. 5 § ust. 2 pkt 7
Ustawa - Prawo bankowe
Uprawnienie banku do prowadzenia skupu i sprzedaży wartości dewizowych.
Prawo bankowe art. 96
Ustawa - Prawo bankowe
Utrata mocy przez przepis dotyczący bankowego tytułu egzekucyjnego.
k.p.c. art. 100
Kodeks postępowania cywilnego
Rozstrzygnięcie o kosztach procesu.
k.p.c. art. 278 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Dowód z opinii biegłego.
Prawo wekslowe art. 41
Ustawa - Prawo wekslowe
Dotyczy zapłaty weksla w walucie krajowej.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Postanowienia umowy dotyczące stosowania kursu sprzedaży CHF z tabeli banku są abuzywne i nie wiążą konsumenta.
Odrzucone argumenty
Nieważność całej umowy kredytu hipotecznego. • Nieważność postanowień umownych w § 10 ust. 1, § 10 ust. 4, § 12 ust. 5 i § 15 ust. 3. • Roszczenie o zapłatę różnicy pomiędzy sumą zapłaconych rat a sumą rat przy zastosowaniu kursu średniego NBP (nieudowodnione).
Godne uwagi sformułowania
postanowienia umowne dają bankowi możliwość uzyskania korzyści finansowych stanowiących dla kredytobiorcy dodatkowe koszty kredytu, których oszacowanie nie jest możliwe w dniu podpisania umowy. • naruszenie przez bank dobrych obyczajów, które nakazują, aby ponoszone przez konsumenta koszty związane z zawarciem umowy były możliwe do przewidzenia.
Skład orzekający
Tadeusz Bulanda
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Uzasadnianie abuzywności klauzul waloryzacyjnych w umowach kredytów CHF, stosowanie kursu średniego NBP jako miernika waloryzacji po wyeliminowaniu klauzul abuzywnych."
Ograniczenia: Dotyczy umów kredytów waloryzowanych kursem CHF zawartych z konsumentami, gdzie stosowano kurs z tabeli banku. Orzeczenie z 2019 roku, późniejsze orzecznictwo może ewoluować.
Wartość merytoryczna
Ocena: 8/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu kredytów frankowych i abuzywności klauzul bankowych, co jest nadal gorącym tematem dla wielu konsumentów i prawników.
“Kredyt CHF: Sąd uznał klauzule banku za abuzywne, ale co to oznacza dla Twojej spłaty?”
Dane finansowe
WPS: 21 922,61 PLN
zwrot kosztów procesu: 2717 PLN
Sektor
bankowość
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Powiązane przepisy
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.