I ACa 938/21

Sprawa dotyczyła umowy kredytu budowlanego w walucie wymienialnej (CHF) zawartej w 2007 roku. Powodowie A. S. (1) i A. S. (2) domagali się ustalenia nieważności tej umowy, argumentując, że zawiera ona niedozwolone postanowienia dotyczące jednostronnego ustalania kursów walut przez bank oraz że nie zostali należycie poinformowani o ryzyku walutowym. Sąd Okręgowy w Krakowie uznał umowę za nieważną w całości, stwierdzając, że zawiera ona klauzule abuzywne, które rażąco naruszają interesy konsumentów, a także że umowa nie precyzowała jednoznacznie kwoty kredytu. Bank złożył apelację, podnosząc liczne zarzuty procesowe i materialne, w tym dotyczące naruszenia art. 233 §1 kpc, art. 353¹ kc, art. 58 §1 kc oraz art. 385¹ §1 kc. Bank argumentował, że umowa była ważna, a klauzule dotyczące kursów walut miały charakter przeliczeniowy, a nie waloryzacyjny, oraz że powodowie mieli wpływ na treść umowy. Sąd Apelacyjny w Krakowie oddalił apelację banku. Sąd uznał, że zarzuty procesowe banku są nieuzasadnione, ponieważ polegały głównie na polemice z ustaleniami sądu pierwszej instancji. Sąd Apelacyjny potwierdził, że klauzule dotyczące sposobu ustalania kursów walutowych przez bank były abuzywne, ponieważ kształtowały prawa i obowiązki konsumenta w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami i rażąco naruszały jego interesy, uzależniając wysokość świadczenia od swobodnej decyzji silniejszej strony. Sąd uznał, że eliminacja tych klauzul prowadzi do nieważności całej umowy, zgodnie z orzecznictwem TSUE i Sądu Najwyższego, ponieważ umowa bez tych postanowień nie może być dalej wykonywana, a jej uzupełnienie przez sąd byłoby sprzeczne z celem dyrektywy o nieuczciwych warunkach w umowach konsumenckich. Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy wyrok Sądu Okręgowego stwierdzający nieważność umowy i zasądził od banku na rzecz powodów koszty postępowania apelacyjnego.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający