Art. 79 Prawo o ruchu drogowym

Prawo o ruchu drogowym

Art. 79

Art. 79 1. Pojazd podlega wyrejestrowaniu przez organ właściwy ze względu na miejsce ostatniej rejestracji pojazdu, na wniosek jego właściciela, w przypadku: 1) przekazania pojazdu do przedsiębiorcy prowadzącego stację demontażu lub przedsiębiorcy prowadzącego punkt zbierania pojazdów, na podstawie zaświadczenia o demontażu pojazdu, o którym mowa w ust. 2 bądź w art. 24 ust. 1 pkt 2 lub art. 33 ust. 3 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji, albo równoważnego dokumentu wydanego w innym państwie; 2) kradzieży pojazdu, jeżeli jego właściciel złożył stosowne oświadczenie pod odpowiedzialnością karną za fałszywe zeznania; 3) wywozu pojazdu z kraju, jeżeli pojazd został zarejestrowany za granicą lub zbyty za granicę; 4) zniszczenia (kasacji) pojazdu za granicą; 5) udokumentowanej trwałej i zupełnej utraty posiadania pojazdu bez zmiany w zakresie prawa własności; 6) przekazania niekompletnego pojazdu do przedsiębiorcy prowadzącego stację demontażu lub przedsiębiorcy prowadzącego punkt zbierania pojazdów, na podstawie zaświadczenia o przyjęciu niekompletnego pojazdu, o którym mowa w art. 25 ust. 1 lub art. 33 ust. 3 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji, albo równoważnego dokumentu wydanego w innym państwie; 7) wycofania pojazdu z obrotu, o którym mowa odpowiednio w art. 41 rozporządzenia 167/2013, art. 46 rozporządzenia 168/2013 albo art. 51 rozporządzenia 2018/858. 1a. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, pojazd podlega wyrejestrowaniu na wniosek właściciela pojazdu będącego zbywcą albo nabywcą pojazdu wywożonego za granicę. 2. W przypadku przekazania przedsiębiorcy prowadzącemu stację demontażu lub przedsiębiorcy prowadzącemu punkt zbierania pojazdów pojazdu innego niż określony w art. 3 pkt 4 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji, w celu jego wyrejestrowania, przedsiębiorca wydaje zaświadczenie o demontażu tego pojazdu, odpowiadające wymogom określonym dla zaświadczenia, o którym mowa w art. 24 ust. 1 pkt 2 lub art. 33 ust. 3 tej ustawy. 3. Organ rejestrujący dokonuje wyrejestrowania pojazdu z urzędu na podstawie informacji otrzymanej od administratora danych i informacji zgromadzonych w centralnej ewidencji pojazdów o przekazaniu przez stację demontażu lub punkt zbierania pojazdów danych, o których mowa w art. 80b ust. 1 pkt 16, niezwłocznie po dniu otrzymania tej informacji, jeżeli do tego dnia właściciel pojazdu nie złożył wniosku o wyrejestrowanie pojazdu na podstawie ust. 1 pkt 1 albo 6. 3a. W przypadku otrzymania informacji od organu właściwego do rejestracji pojazdów państwa członkowskiego, innego niż Rzeczpospolita Polska, o zarejestrowaniu pojazdu, organ rejestrujący dokonuje wyrejestrowania pojazdu z urzędu. 3b. Organ rejestrujący dokonuje wyrejestrowania pojazdu z urzędu w przypadku gdy wydane zostało pozwolenie czasowe na podstawie art. 74 ust. 2 pkt 2 lit. a i właściciel pojazdu złożył oświadczenie, o którym mowa w art. 74 ust. 6. 4. Pojazd wyrejestrowany nie podlega powtórnej rejestracji, z wyjątkiem pojazdu: 1) odzyskanego po kradzieży; 2) zabytkowego; 3) mającego co najmniej 25 lat uznanego przez rzeczoznawcę samochodowego za unikatowy lub mający szczególne znaczenie dla udokumentowania historii motoryzacji; 4) ciągnika i przyczepy rolniczej; 5) wywiezionego z kraju lub zbytego za granicą, o którym mowa w ust. 1 pkt 3. 5. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 5, warunkiem wyrejestrowania pojazdu jest wniesienie przez właściciela pojazdu opłaty na rzecz gminy na realizację zadań związanych z utrzymaniem czystości i porządku w gminach. Przepisu nie stosuje się do pojazdów Policji i jednostek ochrony przeciwpożarowej. 6. Minister właściwy do spraw administracji publicznej, uwzględniając w szczególności koszty ponoszone przez gminy związane z usuwaniem negatywnych skutków utraty pojazdu oraz kosztów związanych z usuwaniem wraków, określi, w drodze rozporządzenia, wysokość opłaty, o której mowa w ust. 5.

Orzeczenia powołujące art. 79 (4368 orzeczeń)

I CSK 1710/25· Sąd Najwyższy· 2026-03-26

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej banku do rozpoznania, uznając, że nie zachodzą przesłanki wskazane w art. 398^9 § 1 k.p.c., w szczególności nie występuje istotne zagadnienie prawne ani oczywista zasadność skargi.

I KZ 14/26· Sąd Najwyższy· 2026-03-18

Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zarządzenie o odmowie przyjęcia kasacji, uznając ją za niedopuszczalną z mocy ustawy, ponieważ orzeczono karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, a w kasacji nie wskazano uchybień bezwzględnych.

V KK 28/26· Sąd Najwyższy· 2026-03-04

Sąd Najwyższy uchylił wyrok nakazowy Sądu Rejonowego dotyczący przestępstw z ustawy o rachunkowości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

II SA/Rz 139/26· Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie· 2026-02-24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie uchylił postanowienie Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej, uznając, że organ odwoławczy niezasadnie zastosował art. 138 § 2 k.p.a., nie weryfikując prawidłowo terminu, w jakim organ pierwszej instancji odmówił uzgodnienia projektu decyzji.

II KS 51/25· Sąd Najwyższy· 2026-02-18

Sąd Najwyższy uchylił wyrok sądu okręgowego, uznając, że nie było podstaw do uchylenia wyroku sądu pierwszej instancji z powodu rzekomego braku obrońcy, gdy wątpliwości co do poczytalności oskarżonego nie były uzasadnione.

I KK 310/25· Sąd Najwyższy· 2026-02-17

Sąd Najwyższy uznał, że udział obrońcy w rozprawie kasacyjnej nie jest obowiązkowy, jeśli opinia biegłych psychiatrów dotycząca poczytalności nie budzi wątpliwości.

III OSK 1841/24· Naczelny Sąd Administracyjny· 2026-02-03

NSA oddalił skargę kasacyjną rady powiatu, potwierdzając, że uchwała ustalająca diety radnych jest aktem prawa miejscowego i wymaga publikacji w dzienniku urzędowym.

II GSK 1454/22· Naczelny Sąd Administracyjny· 2026-01-14

NSA oddalił skargę kasacyjną spółki dotyczącą kary za zajęcie pasa drogowego pod nośnik reklamowy, uznając zebrane dowody za wystarczające do stwierdzenia naruszenia.

I CSK 2874/25· Sąd Najwyższy· 2026-01-08

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że przedstawione zagadnienie prawne nie przystaje do okoliczności faktycznych sprawy.

II KK 488/25· Sąd Najwyższy· 2025-12-18

Sąd Najwyższy oddalił kasację obrońcy skazanego, uznając ją za oczywiście bezzasadną, ponieważ zarzuty nie spełniały wymogów dopuszczalności w świetle ograniczeń kasacyjnych dla kar wolnościowych.

Potrzebujesz pogłębionej analizy orzecznictwa do art. 79 ?

Wypróbuj Lexedit Research