VI Ka 604/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Warszawie rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego R. N. (1) od wyroku Sądu Rejonowego w Legionowie, który skazał go za przestępstwo z art. 239 § 1 Kodeksu karnego (poplecznictwo). Sąd Okręgowy uznał apelację za zasadną, stwierdzając, że materiał dowodowy nie dał podstaw do przypisania R. N. (1) sprawstwa zarzucanego mu czynu. Podkreślono, że domniemanie niewinności wymaga dowodów do obalenia, a zasada prawdy materialnej nakazuje opieranie rozstrzygnięć na zgodnych z prawdą ustaleniach faktycznych. Sąd Okręgowy uznał za niewiarygodne ustalenie Sądu Rejonowego, że R. N. (1) wiedział, iż odbiera osobę o innych danych niż wskazane w jego oświadczeniu, wskazując, że znał S. B. jedynie pod pseudonimem i nie miał pewności co do jego imienia. Podkreślono, że pseudonimy nie zawsze pozwalają na jednoznaczną identyfikację, a R. N. (1) nie znał również osoby, której dane posłużyły S. B. do popełnienia czynu. Sąd Okręgowy zwrócił uwagę na pominięcie przez Sąd Rejonowy zeznań funkcjonariusza A. P., który przyznał, że dyktował R. N. (1) treść oświadczenia. Wobec braku niepodważalnych dowodów na świadomość R. N. (1) udzielania pomocy w uniknięciu odpowiedzialności karnej, sąd zastosował zasadę rozstrzygania wątpliwości na korzyść oskarżonego (art. 5 § 2 k.p.k.). W konsekwencji, Sąd Okręgowy zmienił wyrok, uniewinniając R. N. (1) od zarzucanego mu czynu i przejmując koszty procesu na rachunek Skarbu Państwa. W pozostałej części wyrok wobec S. B. został utrzymany w mocy.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja pojęcia świadomości sprawcy w kontekście przestępstwa poplecznictwa, znaczenie pseudonimów w ustalaniu tożsamości, stosowanie zasady rozstrzygania wątpliwości na korzyść oskarżonego.
Dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej związanej z odbiorem osoby z komisariatu policji i znajomością pod pseudonimem.
Zagadnienia prawne (2)
Czy istnieją wystarczające dowody na świadomość oskarżonego R. N. (1) udzielania pomocy w uniknięciu odpowiedzialności karnej, co jest elementem przestępstwa poplecznictwa z art. 239 § 1 kk?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, brak jest niepodważalnych dowodów wskazujących na to, iż R. N. (1) miał świadomość, że pomaga S. B. w uniknięciu odpowiedzialności karnej.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że R. N. (1) znał S. B. jedynie pod pseudonimem i nie miał pewności co do jego imienia ani danych osobowych. Podkreślono, że pseudonimy nie zawsze pozwalają na jednoznaczną identyfikację, a R. N. (1) nie znał również osoby, której dane posłużyły S. B. do popełnienia czynu. Zastosowano zasadę rozstrzygania wątpliwości na korzyść oskarżonego.
Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił materiał dowodowy i ustalił stan faktyczny w sprawie R. N. (1), uwzględniając wszystkie istotne okoliczności?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd pierwszej instancji dopuścił się obrazy przepisów postępowania i błędu w ustaleniach faktycznych, pomijając istotne dowody i dokonując dowolnej oceny materiału dowodowego.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy wskazał na pominięcie przez Sąd Rejonowy zeznań funkcjonariusza A. P. o dyktowaniu oświadczenia oraz na dowolną ocenę wyjaśnień oskarżonych w zakresie znajomości S. B. pod pseudonimem. Stwierdzono, że sąd pierwszej instancji nie uwzględnił w pełni okoliczności wskazujących na brak pewności R. N. (1) co do tożsamości osoby, której dotyczyło oświadczenie.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| R. N. (1) | osoba_fizyczna | oskarżony |
| S. B. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Gabriel Żuławski | inne | prokurator |
| Agata Stawiarz | inne | prokurator |
Przepisy (11)
Główne
k.k. art. 239 § § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 438 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § pkt 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 4
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 424 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 5 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 5 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 632 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 634
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Obraza przepisów postępowania (art. 438 pkt 2 k.p.k.) poprzez oddalenie wniosku dowodowego o monitoring i dowolną ocenę dowodów. • Błąd w ustaleniach faktycznych (art. 438 pkt 3 k.p.k.) polegający na przyjęciu, że R. N. (1) wiedział, kogo odbiera, mimo że znał S. B. tylko pod pseudonimem. • Niewystarczające dowody na świadomość R. N. (1) udzielania pomocy w uniknięciu odpowiedzialności karnej. • Niezastosowanie zasady rozstrzygania wątpliwości na korzyść oskarżonego (art. 5 § 2 k.p.k.).
Godne uwagi sformułowania
domniemanie niewinności nie wymaga dowodzenia. To obalenie tego domniemania wymaga dowodów. • zasada prawdy materialnej sformułowana w art. 2 § 2 k.p.k. wprowadza w procesie karnym wymóg opierania wszelkich rozstrzygnięć na zgodnych z prawdą ustaleniach faktycznych • nie dające się usunąć wątpliwości rozstrzyga się na jego korzyść ( art. 5 § 2 k.p.k. ) • istota przestępstwa z art. 239 § 1 k.k. polega na utrudnianiu lub udaremnianiu postępowania karnego przez udzielanie sprawcy przestępstwa pomocy w celu uniknięcia odpowiedzialności karnej. • Poplecznictwo wymaga świadomości sprawcy, że udziela pomocy sprawcy przestępstwa i że pomoc ta powoduje lub może spowodować utrudnianie postępowania karnego (zamiar bezpośredni lub ewentualny). • przekonanie sądu orzekającego o wiarygodności jednych dowodów i niewiarygodności innych pozostaje pod ochroną przepisu art. 7 k.p.k. tylko wtedy, gdy: 1) jest poprzedzone ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy ( art. 410 k.p.k. ), i to w sposób podyktowany obowiązkiem dochodzenia prawdy ( art. 2 § 2 k.p.k. ), 2) stanowi wynik rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego ( art. 4 k.p.k. ), 3) jest wyczerpująco i logicznie – z uwzględnieniem wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego – umotywowane w uzasadnieniu wyroku ( art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k. ) • pseudonimy, nawet jeśli nawiązują do imienia, nie zawsze pozwalają na jednoznaczną identyfikację danej osoby. […]
Skład orzekający
Agnieszka Wojciechowska-Langda
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia świadomości sprawcy w kontekście przestępstwa poplecznictwa, znaczenie pseudonimów w ustalaniu tożsamości, stosowanie zasady rozstrzygania wątpliwości na korzyść oskarżonego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej związanej z odbiorem osoby z komisariatu policji i znajomością pod pseudonimem.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak ważne jest udowodnienie świadomości sprawcy w przestępstwach umyślnych i jak ostrożnie należy podchodzić do ustalania tożsamości na podstawie nieformalnych danych.
“Czy znajomość pseudonimu wystarczy do skazania za poplecznictwo? Sąd Okręgowy odpowiada.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.