VI Ka 600/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy, rozpoznał sprawę M. P., oskarżonego z art. 286 § 1 kk, na skutek apelacji wniesionych przez oskarżonego i jego obrońcę od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach. Sąd Rejonowy uznał M. P. za winnego popełnienia oszustwa, polegającego na zamówieniu usług transportowych i nieuiszczeniu należności w wysokości 13.654,85 zł, wprowadzając w błąd przedstawiciela firmy co do możliwości i zamiaru wywiązania się z zobowiązania. Sąd Rejonowy skazał go na karę 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności. Apelacje zarzucały m.in. obrazę przepisów postępowania, błąd w ustaleniach faktycznych, dowolną ocenę dowodów oraz rażącą niewspółmierność kary. Sąd Okręgowy uznał obie apelacje za oczywiście bezzasadne. Analizując zarzuty dotyczące błędów w ustaleniach faktycznych i oceny dowodów, Sąd Okręgowy odwołał się do utrwalonego orzecznictwa Sądu Najwyższego, podkreślając, że zarzut błędu w ustaleniach faktycznych jest słuszny tylko wtedy, gdy zasadność ocen i wniosków sądu nie odpowiada prawidłowości logicznego rozumowania, a nie może sprowadzać się do polemiki z ustaleniami sądu. Sąd odrzucił również zarzut obrazy art. 5 § 2 kpk, wskazując, że nie można zasadnie stawiać zarzutu obrazy tego przepisu, podnosząc wątpliwości strony co do treści ustaleń faktycznych. Sąd odniósł się także do zarzutu obrazy art. 371 § 1 i 2 kpk dotyczącego obecności świadków podczas przesłuchania, wskazując na przepis art. 384 § 2 kpk, który przyznaje pokrzywdzonemu prawo udziału w rozprawie. Sąd Okręgowy szczegółowo analizował zarzut obrazy art. 443 kpk dotyczący zakazu orzekania na niekorzyść oskarżonego po uchyleniu wyroku, odwołując się do uchwał Sądu Najwyższego i wskazując na ich nieadekwatność do niniejszej sprawy. Sąd odrzucił również argumenty dotyczące zmiennych wyjaśnień oskarżonego i oceny zeznań świadków, uznając ustalenia Sądu Rejonowego za przekonujące. Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, uznając obie apelacje za oczywiście bezzasadne, i orzekł o kosztach postępowania odwoławczego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących oszustwa (art. 286 kk), oceny dowodów w procesie karnym, zasad orzekania w postępowaniu odwoławczym (zakaz reformationis in peius) oraz stosowania zasady in dubio pro reo.
Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i specyficznych zarzutów apelacyjnych, co może ograniczać jego bezpośrednie zastosowanie w innych sprawach.
Zagadnienia prawne (5)
Czy sąd odwoławczy może orzec surowszą karę po uchyleniu wyroku sądu pierwszej instancji, jeśli apelacja została wniesiona na korzyść oskarżonego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, z zasady nie może, chyba że orzeczenie było zaskarżone na niekorzyść oskarżonego lub sąd ograniczył rozpoznanie środka odwoławczego do poszczególnych uchybień.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy analizował art. 443 kpk i art. 436 kpk, wskazując, że zakaz orzekania surowszej kary po uchyleniu wyroku dotyczy sytuacji, gdy apelacja jest wniesiona na korzyść oskarżonego, chyba że sąd odwoławczy ograniczył rozpoznanie sprawy. W niniejszej sprawie nie doszło do naruszenia tego zakazu.
Czy zarzut błędu w ustaleniach faktycznych jest zasadny, gdy polega na polemice z ustaleniami sądu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zarzut ten jest słuszny tylko wtedy, gdy zasadność ocen i wniosków sądu orzekającego z okoliczności ujawnionych w toku przewodu sądowego nie odpowiada prawidłowości logicznego rozumowania.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy powołał się na orzecznictwo Sądu Najwyższego, wyjaśniając, że zarzut błędu w ustaleniach faktycznych nie może sprowadzać się do samej polemiki z ustaleniami sądu, lecz musi wykazywać błąd logiczny w rozumowaniu lub lekceważenie dowodów.
Czy obecność pokrzywdzonych jako przedstawicieli spółki na rozprawie, podczas gdy mieli składać zeznania jako świadkowie, narusza art. 371 kpk?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, ponieważ art. 384 § 2 kpk stanowi, że pokrzywdzony ma prawo wziąć udział w rozprawie i pozostać na sali, nawet jeśli ma składać zeznania jako świadek, a sąd przesłuchuje go w pierwszej kolejności.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że art. 384 § 2 kpk jest przepisem szczególnym względem art. 371 kpk i uwzględnia interes pokrzywdzonego, pozwalając na jego obecność na rozprawie.
Czy sąd prawidłowo ocenił dowody i ustalił stan faktyczny w sprawie o oszustwo, biorąc pod uwagę zeznania stron i świadków?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd pierwszej instancji przeprowadził pełne postępowanie dowodowe, dokonał prawidłowej oceny dowodów i poczynił trafne ustalenia faktyczne.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy szczegółowo analizował zeznania oskarżonego, świadków (w tym przedstawicieli pokrzywdzonej firmy i Z. S.), ugody pozasądowe i sytuację finansową spółki oskarżonego, uznając ustalenia Sądu Rejonowego za przekonujące i zgodne z zasadami logiki i doświadczenia życiowego.
Czy wymierzona kara 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności za oszustwo jest adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, kara ta jest sprawiedliwa i spełnia cele kary, uwzględniając właściwości i warunki osobiste oskarżonego oraz jego dotychczasową karalność.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy ocenił stopień winy oskarżonego jako znaczny, a społeczną szkodliwość czynu jako wysoką, biorąc pod uwagę motywy działania i dotychczasową karalność. Kara mieści się w dolnych granicach ustawowego zagrożenia i spełnia cele represyjne i wychowawcze.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. P. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Krystyna Marchewka | inne | Prokurator Prokuratury Okręgowej |
| adw. K. M. | inne | obrońca z urzędu |
| firma (...) Sp. z o.o. | spółka | pokrzywdzony |
Przepisy (11)
Główne
k.k. art. 286 § § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 437 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 636 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Pomocnicze
k.p.k. art. 443
Kodeks postępowania karnego
Zakaz orzekania surowszej kary po uchyleniu wyroku, chyba że apelacja była na niekorzyść oskarżonego lub sąd ograniczył rozpoznanie.
k.p.k. art. 4
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Zasada swobodnej oceny dowodów.
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
Zasada bezpośredniości, opieranie orzeczenia na materiale dowodowym ujawnionym na rozprawie.
k.p.k. art. 5 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Zasada in dubio pro reo - wątpliwości rozstrzygane na korzyść oskarżonego.
k.p.k. art. 371 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Zakaz obecności świadków, którzy nie zostali jeszcze przesłuchani, przy przesłuchaniu innych świadków.
k.p.k. art. 384 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Prawo pokrzywdzonego do udziału w rozprawie i pozostania na sali, nawet jeśli ma składać zeznania jako świadek.
k.k. art. 53
Kodeks karny
Zasady wymiaru kary.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Apelacje oskarżonego i obrońcy są oczywiście bezzasadne. • Sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił dowody i ustalił stan faktyczny. • Kara orzeczona wobec oskarżonego jest adekwatna. • Nie doszło do naruszenia przepisów postępowania, w tym art. 443 kpk i art. 5 § 2 kpk.
Odrzucone argumenty
Obraza przepisów postępowania (art. 443 kpk, art. 4, 7, 410 kpk, art. 5 § 2 kpk, art. 371 § 1 i 2 kpk). • Błąd w ustaleniach faktycznych mający wpływ na treść wyroku. • Dowolna ocena dowodów. • Rażąca niewspółmierność kary.
Godne uwagi sformułowania
apelacje nie zasługują na uwzględnienie • apelacje za bezzasadne w stopniu oczywistym • zarzut ten jest słuszny tylko wówczas: „gdy zasadność ocen i wniosków, wyprowadzonych przez sąd orzekający z okoliczności ujawnionych w toku przewodu sądowego, nie odpowiada prawidłowości logicznego rozumowania” • przekonanie sądu o wiarygodności lub niewiarygodności określonych dowodów pozostaje pod ochroną zasady wyrażonej w art. 7 k.p.k. wtedy tylko, kiedy spełnione są warunki: ujawnienia całokształtu okoliczności sprawy ( art. 410 k.p.k. ) • nie można zasadnie stawiać zarzutu obrazy powołanego przepisu [art. 5 § 2 kpk], podnosząc wątpliwości strony, co do treści ustaleń faktycznych • wyjaśnienia oskarżonego były zmienne i to w zakresie okoliczności istotnych • nieżyciowość i absurdalność takich twierdzeń • kara 1 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności, pozostając w dolnych granicach ustawowego zagrożenia, uwzględnia należycie okoliczności czynu, zachowanie oskarżonego, jego właściwości i warunki osobiste
Skład orzekający
Grażyna Tokarczyk
przewodniczący-sprawozdawca
Agata Gawron-Sambura
sędzia
Małgorzata Peteja-Żak
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących oszustwa (art. 286 kk), oceny dowodów w procesie karnym, zasad orzekania w postępowaniu odwoławczym (zakaz reformationis in peius) oraz stosowania zasady in dubio pro reo."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i specyficznych zarzutów apelacyjnych, co może ograniczać jego bezpośrednie zastosowanie w innych sprawach.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy oszustwa w obrocie gospodarczym, co jest częstym problemem. Analiza zarzutów apelacyjnych i obrony sądu pokazuje złożoność oceny dowodów i stosowania przepisów proceduralnych.
“Oszustwo w transporcie: Sąd Okręgowy potwierdza wyrok skazujący i analizuje kluczowe zarzuty apelacyjne.”
Sektor
transport
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.