VI Ka 151/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Elblągu, VI Wydział Karny Odwoławczy, utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Ostródzie z dnia 22 grudnia 2022 r. (sygn. akt II K 26/19), którym uniewinniono oskarżonego A. W. od zarzucanych mu czynów, w tym z art. 220 § 1 kk. Rozpoznano apelację wniesioną przez pełnomocnika oskarżyciela subsydiarnego B. M. (1). Sąd odwoławczy uznał zarzuty apelacji, dotyczące m.in. obrazy przepisów postępowania i błędów w ustaleniach faktycznych, za niezasadne. Podkreślono, że podstawową zasadą procesu karnego jest domniemanie niewinności, a ciężar dowodu winy spoczywa na oskarżycielu. Stwierdzono, że materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie był wystarczający i kategoryczny, aby przypisać oskarżonemu popełnienie zarzucanych mu czynów. Analiza zeznań kluczowego świadka, oskarżyciela subsydiarnego, wykazała niekonsekwencje i niepamięć co do istotnych okoliczności, co wpłynęło na ocenę jego wiarygodności. Sąd odwoławczy podzielił stanowisko sądu pierwszej instancji co do oceny dowodów i ustaleń faktycznych, uznając, że zarzuty apelacji stanowiły jedynie nieudaną polemikę. W szczególności odniesiono się do opinii biegłych, analizując ich wnioski i zarzuty dotyczące ich pominięcia lub wadliwości. Sąd odwoławczy nie znalazł podstaw do zmiany lub uchylenia zaskarżonego wyroku. Na mocy art. 636 kpk i art. 640 kpk, oskarżyciel subsydiarny został zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie przed sądem II instancji ze względów słusznościowych i ze względu na trudną sytuację finansową, jednakże zasądzono od niego na rzecz oskarżonego kwotę 840 zł brutto tytułem zwrotu wydatków z tytułu ustanowienia obrońcy z wyboru.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja zasady domniemania niewinności i ciężaru dowodu w sprawach karnych, ocena dowodów w kontekście niekonsekwentnych zeznań świadków, zasady wnoszenia subsydiarnego aktu oskarżenia.
Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i specyfiki dowodowej sprawy.
Zagadnienia prawne (6)
Czy materiał dowodowy zgromadzony w sprawie jest wystarczający do przypisania oskarżonemu winy za zarzucane mu czyny, z uwzględnieniem zasady domniemania niewinności i ciężaru dowodu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, materiał dowodowy nie był wystarczający i kategoryczny do przypisania oskarżonemu winy.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy uznał, że apelacja oskarżyciela subsydiarnego nie wykazała błędów w ocenie dowodów przez sąd pierwszej instancji. Podkreślono, że oskarżyciel nie sprostał ciężarowi dowodu, a zeznania kluczowego świadka były niekonsekwentne. Zarzuty apelacji opierały się na wybiórczej analizie dowodów.
Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił zeznania kluczowego świadka (oskarżyciela subsydiarnego), uwzględniając ich niekonsekwencje i sprzeczności?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił zeznania świadka, a sąd odwoławczy podzielił tę ocenę.
Uzasadnienie
Analiza zeznań oskarżyciela subsydiarnego wykazała niekonsekwencje dotyczące daty rozpoczęcia pracy, stanu wypoczęcia przed wypadkiem oraz liczby przejechanych kilometrów, co uzasadniało częściową odmowę wiarygodności jego relacjom.
Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił opinie biegłych i oddalił wnioski dowodowe o dopuszczenie kolejnych opinii?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił opinie biegłych i nie było podstaw do dopuszczenia kolejnych opinii.
Uzasadnienie
Opinie biegłych zostały ocenione jako pełne i jasne, a zarzuty apelacji dotyczące ich wadliwości lub sprzeczności z innymi dowodami nie zasługiwały na uwzględnienie. Brak było podstaw do dopuszczenia kolejnych opinii, gdyż zgromadzony materiał dowodowy po latach pozwalał na sformułowanie wniosków.
Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo ustalił, że oskarżony nie wyczerpał znamion przestępstwa z art. 220 § 1 kk (narażenie pracownika na niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu)?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd pierwszej instancji prawidłowo ustalił, że nie udowodniono w sposób pewny, że oskarżony wyczerpał znamiona tego przestępstwa.
Uzasadnienie
Nie udowodniono w sposób kategoryczny, że oskarżony miał wpływ na organizację czasu pracy i wypoczynku pracownika, ani jak zaplanował czynności w dniach poprzedzających wypadek. Pracownik miał wystarczająco dużo czasu na odpoczynek, a przyczyny wypadku nie zostały jednoznacznie przypisane przemęczeniu pracą.
Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo ustalił, że oskarżony nie wyczerpał znamion przestępstwa z art. 218 § 1 a kk (uporczywe lub złośliwe naruszanie praw pracownika)?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd pierwszej instancji prawidłowo ustalił, że nie udowodniono złośliwego lub uporczywego naruszania praw pracownika.
Uzasadnienie
Nawet pewne naruszenia praw pracownika nie miały charakteru złośliwego lub uporczywego, a okres zatrudnienia był krótki. Brak było wykazania złej woli pracodawcy i długotrwałości jego zachowania.
Czy dopuszczalne było wniesienie subsydiarnego aktu oskarżenia w zakresie obu czynów wskazanych w zawiadomieniu o przestępstwie, mimo że prokurator umorzył postępowanie tylko w zakresie jednego z nich?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, dopuszczalne było wniesienie subsydiarnego aktu oskarżenia w zakresie obu czynów.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy zaakceptował pogląd, że zakres postępowania determinowany jest treścią zawiadomienia o przestępstwie, a sąd powinien zbadać, czy postępowanie przygotowawcze zostało zakończone w zakresie całego zawiadomienia. Pokrzywdzony domagał się ścigania obu czynów.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. W. (1) | osoba_fizyczna | oskarżony |
| B. M. (1) | osoba_fizyczna | oskarżyciel subsydiarny |
Przepisy (17)
Główne
k.p.k. art. 5
Kodeks postępowania karnego
Zasada domniemania niewinności, ciężar dowodu spoczywa na oskarżycielu.
k.k. art. 220 § § 1
Kodeks karny
Narażenie pracownika na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu.
k.k. art. 218 § § 1 a
Kodeks karny
Złośliwe lub uporczywe naruszanie praw pracownika.
Pomocnicze
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Ocena dowodów przez sąd.
k.p.k. art. 438 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
Obraza przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia.
k.p.k. art. 438 § pkt 3
Kodeks postępowania karnego
Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który mógł mieć wpływ na treść orzeczenia.
k.p.k. art. 55 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Wniesienie subsydiarnego aktu oskarżenia.
k.p.k. art. 330 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Ustalenie zakresu ścigania na podstawie zawiadomienia o przestępstwie.
k.p.k. art. 434 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Zakres rozpoznania apelacji na niekorzyść oskarżonego.
k.p.k. art. 454 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Zakaz zmiany wyroku na niekorzyść oskarżonego, jeśli sąd odwoławczy uwzględnił środek zaskarżenia.
k.p.k. art. 437 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
k.p.k. art. 439 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Bezwzględne podstawy uchylenia wyroku.
k.p.k. art. 636
Kodeks postępowania karnego
Koszty procesu w postępowaniu odwoławczym.
k.p.k. art. 640
Kodeks postępowania karnego
Koszty procesu w postępowaniu odwoławczym.
k.p.k. art. 624
Kodeks postępowania karnego
Zwolnienie od kosztów sądowych.
k.p.k. art. 616 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Koszty ustanowienia obrońcy z wyboru.
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie art. 11 § ust. 2 pkt 4
Stawki minimalne opłat za czynności adwokackie.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak wystarczających dowodów winy oskarżonego. • Niekonsekwencje w zeznaniach kluczowego świadka. • Prawidłowa ocena dowodów przez sąd pierwszej instancji. • Niewyczerpanie znamion przestępstw z art. 220 § 1 kk i art. 218 § 1 a kk. • Zasada domniemania niewinności i ciężar dowodu.
Odrzucone argumenty
Zarzuty apelacji oskarżyciela subsydiarnego dotyczące obrazy przepisów postępowania i błędów w ustaleniach faktycznych. • Krytyka oceny dowodów i opinii biegłych przez sąd pierwszej instancji.
Godne uwagi sformułowania
podstawową zasadą procesu karnego jest zasada domniemania niewinności, która stanowi, że oskarżonego uważa się za niewinnego, dopóki wina jego nie zostanie udowodniona. • materialny ciężar dowodu spoczywa na oskarżycielu. • nieudanej polemiki z pełną ocena dowodów przeprowadzoną przez sąd I instancji, która nie naruszała art. 7 kpk.
Skład orzekający
Elżbieta Kosecka - Sobczak
przewodniczący
Natalia Burandt
sędzia
Krzysztof Korzeniewski
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja zasady domniemania niewinności i ciężaru dowodu w sprawach karnych, ocena dowodów w kontekście niekonsekwentnych zeznań świadków, zasady wnoszenia subsydiarnego aktu oskarżenia."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i specyfiki dowodowej sprawy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa ilustruje kluczowe zasady procesu karnego, takie jak domniemanie niewinności i ciężar dowodu, a także pokazuje, jak sąd ocenia dowody w przypadku niekonsekwentnych zeznań świadków. Jest to ciekawe dla prawników procesowych.
“Domniemanie niewinności i ciężar dowodu – jak sąd ocenia winę, gdy dowody są niejednoznaczne?”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.