VI Ka 12/17
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Elblągu, VI Wydział Karny Odwoławczy, wyrokiem z dnia 9 lutego 2017 r. utrzymał w mocy zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w Iławie z dnia 12 września 2016 r. (sygn. akt II K 617/15), którym R. K. został uznany za winnego popełnienia czynu z art. 217 § 1 kk (naruszenie nietykalności cielesnej T. K. poprzez uderzenie go z pięści w twarz) i skazany na karę 3 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie. Sąd Rejonowy zasądził również od oskarżonego na rzecz oskarżyciela prywatnego 300 zł tytułem kosztów procesu. Apelację od tego wyroku wniósł obrońca oskarżonego, zarzucając naruszenie przepisów postępowania (art. 7, 366, 172 kpk) mające wpływ na treść orzeczenia i domagając się zmiany wyroku lub jego uchylenia. Sąd Okręgowy uznał apelację za bezzasadną. Kluczowym argumentem sądu odwoławczego było to, że postępowanie przed sądem I instancji toczyło się według przepisów Kodeksu postępowania karnego obowiązujących od 1 lipca 2015 r., które wzmocniły model kontradyktoryjności i inicjatywę dowodową stron. W związku z tym sąd I instancji nie był zobligowany do przeprowadzania z urzędu dowodów (np. opinii biegłego, konfrontacji), co było przedmiotem zarzutów apelacji. Sąd odwoławczy podkreślił, że oskarżony był pouczany o swoich prawach i składał wnioski dowodowe. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 7 kpk, sąd stwierdził, że materiał dowodowy (relacje pokrzywdzonego i świadka, zaświadczenie lekarskie) był wystarczający do uznania winy, a ocena dowodów przez sąd I instancji mieściła się w granicach swobody sędziowskiej. Sąd odrzucił insynuacje dotyczące manipulacji zaświadczeniem lekarskim i uznał, że obrażenia były wystarczające do przypisania czynu. Utrzymano w mocy zaskarżony wyrok i zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania sądowego II instancji, w tym opłatę w wysokości 60 zł.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów Kodeksu postępowania karnego dotyczących inicjatywy dowodowej stron po nowelizacji z 1 lipca 2015 r., a także zasady oceny dowodów w sprawach o naruszenie nietykalności cielesnej.
Orzeczenie dotyczy specyfiki postępowania karnego po nowelizacji kpk z 2015 r. i nie stanowi przełomu w orzecznictwie.
Zagadnienia prawne (2)
Czy sąd I instancji naruszył przepisy postępowania (art. 7, 366, 172 kpk) poprzez nieprzeprowadzenie z urzędu dowodów, gdy postępowanie toczyło się według przepisów kpk obowiązujących od 1 lipca 2015 r.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd I instancji nie naruszył przepisów postępowania. Zgodnie z nowelizacją kpk od 1 lipca 2015 r., nacisk położono na inicjatywę dowodową stron, a sąd nie był zobligowany do przeprowadzania dowodów z urzędu, chyba że zachodziły wyjątkowe okoliczności.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy wyjaśnił, że nowelizacja kpk z 1 lipca 2015 r. zmieniła model postępowania karnego, kładąc większy nacisk na inicjatywę dowodową stron. W związku z tym sąd I instancji nie miał obowiązku przeprowadzania z urzędu dowodów, takich jak opinia biegłego czy konfrontacja, co było przedmiotem zarzutów apelacji. Sąd podkreślił, że oskarżony był pouczany o swoich prawach i mógł składać wnioski dowodowe.
Czy ocena materiału dowodowego przez sąd I instancji była prawidłowa i zgodna z zasadami logicznego rozumowania (art. 7 kpk)?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, ocena materiału dowodowego przez sąd I instancji była prawidłowa i mieściła się w granicach swobody sędziowskiej.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że materiał dowodowy, w tym relacje pokrzywdzonego i świadka oraz zaświadczenie lekarskie, dawał podstawę do przyjęcia winy oskarżonego. Sąd odrzucił zarzuty dotyczące rzekomej dowolności ocen i insynuacji co do wiarygodności dowodów, wskazując, że ocena dowodów przez sąd I instancji była rzetelna i zgodna z zasadami logicznego rozumowania.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| R. K. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| T. K. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony/oskarżyciel prywatny |
| obrońca oskarżonego | inne | obrońca |
Przepisy (11)
Główne
k.k. art. 157 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 217 § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 437
Kodeks postępowania karnego
Pomocnicze
k.k. art. 34 § 1 i § 1a pkt 1
Kodeks karny
k.k. art. 35 § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 167 § 1
Kodeks postępowania karnego
W brzmieniu od 01.07.2015r. - sąd mógł, a nie musiał, dopuścić i przeprowadzić dowód z urzędu w wyjątkowych wypadkach.
k.p.k. art. 172
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 366 § 1
Kodeks postępowania karnego
W brzmieniu od 01.07.2015r. - przewodniczący kieruje rozprawą i czuwa nad jej prawidłowym przebiegiem, eliminując obowiązek wyjaśniania wszystkich istotnych okoliczności sprawy.
k.p.k. art. 427 § 3 i 4
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 5
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Postępowanie karne toczyło się według przepisów kpk obowiązujących od 1 lipca 2015 r., które kładą nacisk na inicjatywę dowodową stron. • Sąd I instancji nie był zobligowany do przeprowadzania dowodów z urzędu. • Ocena materiału dowodowego przez sąd I instancji była prawidłowa i zgodna z zasadami swobody sędziowskiej (art. 7 kpk). • Materiały dowodowe (relacje świadków, zaświadczenie lekarskie) były wystarczające do ustalenia winy oskarżonego. • Zarzuty apelacji dotyczące naruszenia przepisów postępowania i dowolności ocen były chybione.
Odrzucone argumenty
Wyrok został wydany z naruszeniem art. 7 kpk (błędna ocena dowodów). • Wyrok został wydany z naruszeniem art. 366 § 1 kpk (nieprawidłowe kierowanie rozprawą, niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności). • Wyrok został wydany z naruszeniem art. 172 kpk (nieprzeprowadzenie z urzędu dowodu z opinii biegłego lub konfrontacji). • Należało zmienić wyrok i uniewinnić oskarżonego lub uchylić wyrok i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania.
Godne uwagi sformułowania
sądowe postępowanie karne w omawianej sprawie toczyło się według przepisów postępowania karnego zawartych w ustawie Kodeks postępowania karnego obowiązujących od dnia 01 lipca 2017r., które na pierwszym planie stawiały inicjatywę dowodową stron • w znowelizowanym od dnia 01 lipca 2015r. art. 366 § 1 kpk pozostawiono jedynie zapis „przewodniczący kieruje rozprawą i czuwa nad jej prawidłowym przebiegiem”, eliminując zwrot „bacząc, aby zostały wyjaśnione wszystkie istotne okoliczności sprawy • to, że oskarżony nie zaakceptował treści zaskarżonego wyroku, nie może też samo w sobie potwierdzać, że doszło do postulowanej przez skarżącego obrazy – przy ocenie zgromadzonego materiału dowodowego- art. 7 kpk • materiał dowodowy w postaci relacji pokrzywdzonego i naocznego świadka D. M. (1) w powiązaniu z treścią zaświadczenia lekarskiego, to dawał podstawę do przyjęcia, że oskarżony naruszył nietykalność pokrzywdzonego.
Skład orzekający
Elżbieta Kosecka - Sobczak
przewodnicząca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów Kodeksu postępowania karnego dotyczących inicjatywy dowodowej stron po nowelizacji z 1 lipca 2015 r., a także zasady oceny dowodów w sprawach o naruszenie nietykalności cielesnej."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyfiki postępowania karnego po nowelizacji kpk z 2015 r. i nie stanowi przełomu w orzecznictwie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii proceduralnej związanej ze zmianami w Kodeksie postępowania karnego i inicjatywą dowodową stron, co jest istotne dla praktyków prawa karnego.
“Nowelizacja kpk z 2015 r. ograniczyła rolę sądu w zbieraniu dowodów? Sąd Okręgowy wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.