Orzeczenie · 2016-04-12

VI Ka 1165/15

Sąd
Sąd Okręgowy w Gliwicach
Miejsce
Gliwice
Data
2016-04-12
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko mieniuŚredniaokręgowy
kradzieżzłomwykroczenieprzedawnienieapelacjasąd okręgowysąd rejonowykoszty procesu

Sąd Okręgowy w Gliwicach rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego J. R., który został skazany przez Sąd Rejonowy za kradzież złomu. Sąd Okręgowy, działając na skutek apelacji, zmienił zaskarżony wyrok w punkcie 2, eliminując zwrot o uznaniu oskarżonego za winnego popełnienia czynów opisanych w punktach 7, 10, 13 i 15 aktu oskarżenia. Wskazano, że umorzenie postępowania dotyczy wykroczeń z art. 119 § 1 kw, przy czym wartości skradzionych rzeczy ruchomych w dniach 24 kwietnia 2012 r. i 9 maja 2012 r. wynosiły odpowiednio 398 i 402 złote. W pozostałej części zaskarżony wyrok został utrzymany w mocy. Sąd zasądził od Skarbu Państwa koszty obrony z urzędu oraz zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych postępowania odwoławczego. Uzasadnienie szczegółowo omawia zarzuty apelacji, w tym obrazę przepisów postępowania (art. 5 § 2 kpk, art. 410 kpk) i błąd w ustaleniach faktycznych, a także rażącą niewspółmierność kary. Sąd Okręgowy uznał apelację za skuteczną jedynie w zakresie korekty formalnej wyroku Sądu Rejonowego dotyczącej umorzenia postępowania w odniesieniu do części czynów, które zostały zakwalifikowane jako wykroczenia. Pozostałe zarzuty apelacji, dotyczące m.in. błędnych ustaleń faktycznych i rażącej niewspółmierności kary, zostały uznane za niezasadne. Sąd szczegółowo analizuje dowody, w tym wyjaśnienia oskarżonego, opinie biegłych i dokumenty, broniąc prawidłowości ustaleń Sądu Rejonowego co do popełnienia przez oskarżonego czynów z art. 278 § 1 kk. Kara 5 miesięcy pozbawienia wolności została uznana za współmierną do winy i społecznej szkodliwości czynów, a także uwzględniającą dotychczasową karalność oskarżonego. Sąd nie znalazł podstaw do zastosowania warunkowego zawieszenia wykonania kary.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących kwalifikacji czynów jako przestępstw lub wykroczeń, zasady stosowania art. 5 § 2 kpk (in dubio pro reo), ocena dowodów w sprawach o kradzież, wymiar kary za kradzież oraz zasady ustalania wartości skradzionego mienia.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego i oceny dowodów w konkretnej sprawie. Kwestia formalnej wadliwości orzeczenia Sądu Rejonowego w zakresie umorzenia postępowania jako wykroczenia przy jednoczesnym uznaniu winy za przestępstwo może mieć szersze zastosowanie proceduralne.

Zagadnienia prawne (2)

Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo zakwalifikował czyny jako przestępstwa, a nie wykroczenia, i czy doszło do obrazy przepisów postępowania przy ocenie dowodów?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Sąd Okręgowy uznał, że w odniesieniu do części czynów doszło do wadliwej formy orzeczenia, uznając je jednocześnie za przestępstwa i umarzając postępowanie jako wykroczenia. Wskazał na konieczność zmiany wyroku w tym zakresie. Jednakże, co do pozostałych zarzutów, uznał, że Sąd Rejonowy prawidłowo ocenił dowody i zakwalifikował czyny jako przestępstwa, nie dopuszczając się obrazy art. 5 § 2 kpk ani art. 410 kpk.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy dokonał korekty formalnej wyroku w zakresie umorzenia postępowania dotyczącego czynów zakwalifikowanych jako wykroczenia, wskazując na błąd Sądu Rejonowego w sposobie formułowania orzeczenia. Jednocześnie obronił stanowisko Sądu Rejonowego co do kwalifikacji prawnej pozostałych czynów jako przestępstw, uznając, że dowody zebrane w postępowaniu przygotowawczym (wyjaśnienia oskarżonego) i potwierdzone opinią biegłego z zakresu pisma ręcznego, były wystarczające do przypisania oskarżonemu odpowiedzialności karnej.

Czy kara 5 miesięcy pozbawienia wolności orzeczona za kradzież złomu jest rażąco niewspółmierna?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, kara 5 miesięcy pozbawienia wolności nie jest rażąco niewspółmierna, biorąc pod uwagę dotychczasową karalność oskarżonego za kradzieże.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy uznał, że kara orzeczona przez Sąd Rejonowy jest współmierna do winy i społecznej szkodliwości czynów, a także uwzględnia dotychczasową linię życia oskarżonego, naznaczoną sześciokrotną karalnością za kradzieże. Podkreślono, że wcześniejsze kary z warunkowym zawieszeniem wykonania nie powstrzymały oskarżonego przed popełnianiem kolejnych przestępstw, co uniemożliwia pozytywną prognozę kryminologiczną i stosowanie dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia kary.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Zmiana wyroku
Strona wygrywająca
oskarżony (w części)

Strony

NazwaTypRola
J. R.osoba_fizycznaoskarżony
(...) S.A. KWK (...)spółkapokrzywdzony
S. K.osoba_fizycznaobrońca z urzędu
Elżbieta ZiębińskainneProkurator Prokuratury Okręgowej

Przepisy (25)

Główne

k.k. art. 278 § 1

Kodeks karny

k.p.w. art. 119 § 1

Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

Pomocnicze

k.p.k. art. 437

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 438

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 440

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 624 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 91 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 5 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.w. art. 62 § 2

Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

k.p.k. art. 46 § 1

Kodeks postępowania karnego

u.p.a. art. 29 § 1

Ustawa Prawo o adwokaturze

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie... art. 14 § 2 pkt 3

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie... art. 16

u.o.w.s.k. art. 17 § 1

Ustawa o opłatach w sprawach karnych

k.p.k. art. 413 § 2 pkt 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.w. art. 82 § 2 pkt 1

Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

k.p.k. art. 413 § 1 pkt 5

Kodeks postępowania karnego

k.p.w. art. 82 § 2 pkt 2

Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

k.k. art. 4 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 101 § 1 pkt 3

Kodeks karny

k.k. art. 102

Kodeks karny

k.k. art. 53

Kodeks karny

k.c. art. 551

Kodeks cywilny

Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu art. 22

Argumenty

Skuteczne argumenty

Korekta formalna wyroku w zakresie umorzenia postępowania dotyczącego czynów zakwalifikowanych jako wykroczenia, gdzie Sąd Rejonowy błędnie uznał oskarżonego za winnego, a następnie umorzył postępowanie. • Wartość skradzionych rzeczy ruchomych w niektórych punktach aktu oskarżenia została obniżona, co mogło mieć wpływ na kwalifikację czynu.

Odrzucone argumenty

Obraza art. 5 § 2 kpk przez rozstrzygnięcie wątpliwości na niekorzyść oskarżonego. • Obraza art. 410 kpk przez pominięcie opinii biegłego dotyczącej wartości skradzionego złomu. • Błąd w ustaleniach faktycznych, brak dowodów na przypisanie oskarżonemu odpowiedzialności karnej za czyny z pkt 1 wyroku. • Rażąca niewspółmierność kary.

Godne uwagi sformułowania

nie każda sprzeczność orzeczenia kwalifikuje się jako bezwzględna przyczyna odwoławcza, lecz tylko ta sprzeczność, która jest oczywista i powoduje zasadnicze wątpliwości co do intencji sądu • nie sposób byłoby odmówić racji apelującemu w tym, że Sąd Rejonowy naruszył art. 5 § 2 kpk i z obrazą tego przepisu poczynił ustalenia świadczące o sprawstwie i winie oskarżonego • zasada in dubio pro reo ma przecież zastosowanie tylko wtedy, gdy pomimo przeprowadzenia wszystkich dostępnych dowodów, pozostają w dalszym ciągu niewyjaśnione okoliczności.

Skład orzekający

Marcin Schoenborn

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących kwalifikacji czynów jako przestępstw lub wykroczeń, zasady stosowania art. 5 § 2 kpk (in dubio pro reo), ocena dowodów w sprawach o kradzież, wymiar kary za kradzież oraz zasady ustalania wartości skradzionego mienia."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego i oceny dowodów w konkretnej sprawie. Kwestia formalnej wadliwości orzeczenia Sądu Rejonowego w zakresie umorzenia postępowania jako wykroczenia przy jednoczesnym uznaniu winy za przestępstwo może mieć szersze zastosowanie proceduralne.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy kradzieży złomu i zawiera ciekawe aspekty proceduralne związane z kwalifikacją czynów jako przestępstw lub wykroczeń oraz stosowaniem zasady in dubio pro reo. Analiza dowodów i argumentacji obrony jest szczegółowa.

Kradzież złomu: Kiedy przestępstwo staje się wykroczeniem, a wyrok sądu wymaga korekty?

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst