V KK 353/19Oddalenie kasacji w sprawie narkotykowej

Sprawa dotyczyła kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego Ł. J. od wyroku Sądu Okręgowego w K., który utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w K. skazujący skazanego za uprawę konopi innych niż włókniste (527 krzaków) oraz posiadanie znacznej ilości marihuany (293,06 grama). Obrońca podniósł szereg zarzutów, w tym naruszenie przepisów o właściwości rzeczowej sądu (art. 439 § 1 pkt 4 k.p.k. w zw. z art. 25 § 1 pkt 1 k.p.k.), argumentując, że czyn z art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii powinien być zakwalifikowany jako zbrodnia z art. 53 ust. 2 tej ustawy, co skutkowałoby właściwością sądu okręgowego jako sądu pierwszej instancji. Ponadto zarzucono naruszenie art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. poprzez nierozważenie zarzutów apelacyjnych dotyczących kwalifikacji prawnej czynów i możliwości uznania czynu z pkt II za współukaranego następczo. Podniesiono również zarzut naruszenia art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 11 k.p.k., wskazując na wystąpienie negatywnej przesłanki procesowej w postaci czynu współukaranego następczo. Ostatni zarzut dotyczył naruszenia art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k. poprzez inkorporowanie niewłaściwych ustaleń sądu I instancji. Sąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną. Uzasadnił, że nie wystąpiły bezwzględne przyczyny odwoławcze, ponieważ czyny przypisane skazanemu nie stanowiły wytwarzania znacznej ilości substancji odurzających, co wykluczało właściwość rzeczową sądu okręgowego w pierwszej instancji. Sąd Najwyższy odrzucił również argumentację o czynie współukaranym następczo, wskazując, że znaleziona substancja nie była tożsama z roślinami na plantacji. Zarzut naruszenia art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k. uznano za nietrafny, gdyż opisy czynów zawierały wszystkie niezbędne znamiona. W konsekwencji kasację oddalono, a skazanego obciążono kosztami postępowania kasacyjnego.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający