IX Ka 605/17
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Toruniu, rozpoznając sprawę z apelacji obrońcy oskarżonego K. O. (1) od wyroku Sądu Rejonowego w Wąbrzeźnie, utrzymał zaskarżony wyrok w mocy. Oskarżony został uznany za winnego popełnienia czynu z art. 288 § 2 kk (uszkodzenie mienia o mniejszej wadze), polegającego na zarysowaniu ostrym narzędziem karoserii samochodu marki A. (...), powodując straty w wysokości 2000 zł. Sąd Rejonowy wymierzył mu karę 100 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na 10 zł, oraz zobowiązał do naprawienia szkody poprzez zapłatę 2000 zł na rzecz pokrzywdzonej A. B. Obrońca oskarżonego w apelacji zarzucił m.in. obrazę przepisów postępowania (art. 4 kpk, art. 5 § 1 i 2 kpk w zw. z art. 7 kpk, art. 167 kpk w zw. z art. 192 § 2 kpk i art. 193 § 1 kpk) oraz błąd w ustaleniach faktycznych. Sąd Okręgowy uznał te zarzuty za bezzasadne, stwierdzając, że Sąd I instancji właściwie rozważył wszystkie dowody i okoliczności, a ocena dowodów jest rozsądna i zgodna z zasadami wiedzy oraz doświadczenia życiowego. Sąd odwoławczy podkreślił, że zarzuty naruszenia przepisów postępowania nie mogą być ogólnikowe, a odmówienie wiary wyjaśnieniom oskarżonego lub zeznaniom świadka nie stanowi naruszenia zasady obiektywizmu ani domniemania niewinności. Sąd nie dopatrzył się również naruszenia zasady in dubio pro reo ani błędu w ustaleniach faktycznych. Z tych powodów apelacja została oddalona, a oskarżony został obciążony kosztami postępowania odwoławczego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaUzasadnienie stosowania zasady swobodnej oceny dowodów, interpretacja przepisów dotyczących obrazy postępowania, ocena konieczności przesłuchania świadka z udziałem biegłego.
Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i zarzutów apelacyjnych.
Zagadnienia prawne (3)
Czy sąd prawidłowo ocenił materiał dowodowy i dokonał ustaleń faktycznych w sprawie o uszkodzenie mienia?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd odwoławczy podzielił ustalenia sądu pierwszej instancji, uznając ocenę dowodów za prawidłową i wszechstronną.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy stwierdził, że sąd pierwszej instancji właściwie rozważył wszystkie dowody, a zarzuty apelacji stanowiły jedynie polemikę z prawidłowymi ustaleniami. Ocena dowodów była zgodna z zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego.
Czy doszło do naruszenia przepisów postępowania karnego, w szczególności zasady obiektywizmu i domniemania niewinności?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd odwoławczy uznał, że zarzuty naruszenia przepisów postępowania, w tym art. 4 kpk i art. 5 § 1 i 2 kpk, są bezzasadne.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy wyjaśnił, że odrzucenie pewnych dowodów i odmówienie wiary wyjaśnieniom oskarżonego lub zeznaniom świadka nie stanowi naruszenia zasady obiektywizmu ani domniemania niewinności, jeśli ocena dowodów jest swobodna i zgodna z zasadami logiki.
Czy konieczne było przesłuchanie świadka z udziałem biegłego psychiatry lub psychologa?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd odwoławczy uznał, że sąd pierwszej instancji słusznie nie zarządził takiego przesłuchania.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy stwierdził, że art. 192 § 2 kpk wymaga uprawdopodobnienia wątpliwości co do stanu psychicznego świadka, a fakt leczenia psychiatrycznego z powodu depresji nie stanowił podstawy do zarządzenia przesłuchania w obecności biegłego.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. O. (1) | osoba_fizyczna | oskarżony |
| A. N. (2) | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| A. B. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| Prokuratura Rejonowa w Wąbrzeźnie | organ_państwowy | oskarżyciel publiczny |
Przepisy (13)
Główne
k.k. art. 288 § 1
Kodeks karny
Dotyczy umyślnego uszkodzenia mienia.
k.k. art. 288 § 2
Kodeks karny
Dotyczy uszkodzenia mienia o mniejszej wadze.
k.k. art. 33 § 1 i 3
Kodeks karny
Dotyczy wymiaru kary grzywny.
k.k. art. 46 § 1
Kodeks karny
Dotyczy obowiązku naprawienia szkody.
Pomocnicze
k.p.k. art. 4
Kodeks postępowania karnego
Zasada obiektywizmu.
k.p.k. art. 5 § 1 i 2
Kodeks postępowania karnego
Zasada in dubio pro reo.
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Zasada swobodnej oceny dowodów.
k.p.k. art. 167
Kodeks postępowania karnego
Obowiązek zbierania dowodów.
k.p.k. art. 192 § 2
Kodeks postępowania karnego
Przesłuchanie świadka z udziałem biegłego.
k.p.k. art. 193 § 1
Kodeks postępowania karnego
Zasięgnięcie opinii biegłego.
k.p.k. art. 627
Kodeks postępowania karnego
Zasądzenie kosztów postępowania.
k.p.k. art. 636 § 1
Kodeks postępowania karnego
Koszty postępowania odwoławczego.
u.o.p.k. art. 3
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
Opłata za drugą instancję.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Prawidłowa ocena dowodów przez sąd pierwszej instancji. • Postępowanie przeprowadzone rzetelnie i starannie. • Zarzuty apelacji stanowią polemikę z ustaleniami sądu. • Brak naruszenia zasady obiektywizmu i domniemania niewinności. • Brak wątpliwości co do stanu psychicznego świadka uzasadniających przesłuchanie z udziałem biegłego.
Odrzucone argumenty
Obraza przepisów postępowania (art. 4 kpk, art. 5 § 1 i 2 kpk w zw. z art. 7 kpk). • Błąd w ustaleniach faktycznych. • Konieczność przesłuchania świadka z udziałem biegłego psychiatry lub psychologa.
Godne uwagi sformułowania
argumenty podniesione w apelacji stanowią jedynie polemikę z prawidłowymi ustaleniami i rozważaniami Sądu I instancji • ocena dowodów przez Sąd meriti jest rozsądna • zarzutem obrazy przepisów postępowania mogą być objęte tylko konkretne normy prawa procesowego • odrzucenie przez sąd pewnych dowodów, przy jednoczesnym uwzględnieniu innych dowodów, stanowi uprawnienie sądu • podniesienie zarzutu obrazy art. 5§2 kpk może przynieść skutek jedynie wówczas, gdy zostanie wykazane, że orzekający w sprawie sąd rzeczywiście miał wątpliwości o takim charakterze i nie rozstrzygnął ich na korzyść oskarżonego • przekonanie sądu o wiarygodności jednych dowodów i niewiarygodności innych pozostaje pod ochroną reguły z art. 7 kpk • błąd w ustaleniach faktycznych (error facti) przyjętych za podstawę orzeczenia to błąd, który wynika bądź z niepełności postępowania dowodowego (tzw. błąd "braku"), bądź też z przekroczenia granic swobodnej oceny dowodów (błąd "dowolności") • nie jest obowiązkiem sądu każdorazowo prowadzić przesłuchanie w obecności biegłego, gdy tylko zachowanie świadka odbiega od normy
Skład orzekający
L.Gutkowski
przewodniczący-sprawozdawca
A.Nowicka
członek
J.Sobierajski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie stosowania zasady swobodnej oceny dowodów, interpretacja przepisów dotyczących obrazy postępowania, ocena konieczności przesłuchania świadka z udziałem biegłego."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i zarzutów apelacyjnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy typowego przestępstwa uszkodzenia mienia i rutynowej kontroli instancyjnej, ale zawiera szczegółowe omówienie zasad oceny dowodów i zarzutów procesowych, co jest cenne dla prawników.
“Sąd Okręgowy wyjaśnia: Kiedy apelacja to tylko polemika, a kiedy sąd musi przesłuchać świadka z biegłym?”
Dane finansowe
WPS: 2000 PLN
naprawienie szkody: 2000 PLN
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.