IX KA 176/15
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Toruniu, Wydział IX Karny Odwoławczy, rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego A. D. od wyroku Sądu Rejonowego w Grudziądzu, który skazał go za pomoc w zbyciu skradzionego samochodu ciężarowego marki M. o wartości 300 tys. zł, stanowiącego mienie znacznej wartości. Oskarżony miał pośredniczyć w sprzedaży pojazdu pochodzącego z kradzieży z włamaniem, zlecając znalezienie nabywcy i uzyskanie dokumentów poświadczających legalne pochodzenie auta. Sąd Rejonowy wymierzył mu karę 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na 4 lata próby, grzywnę 100 stawek dziennych po 50 zł, a także zasądził opłatę i koszty postępowania. Obrońca zarzucił sądowi pierwszej instancji błąd w ustaleniach faktycznych oraz obrazę przepisów postępowania, w tym dowolną ocenę dowodów i rozstrzygnięcie wątpliwości na niekorzyść oskarżonego. Sąd Okręgowy uznał apelację za oczywiście bezzasadną, stwierdzając, że zaskarżony wyrok został oparty na dowodach dla oskarżonego niekorzystnych, ale ich ocena była wnikliwa i zgodna z zasadami postępowania karnego. Sąd odwoławczy nie podzielił zarzutów dotyczących niewiarygodności wyjaśnień współoskarżonych, którzy pierwotnie obciążyli A. D., a następnie wycofali się z tych zeznań. Sąd Okręgowy uznał, że sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił dowody, a wersja wydarzeń przedstawiona przez współoskarżonych była spójna i logiczna. Utrzymano w mocy zaskarżony wyrok, zasądzając od oskarżonego opłatę za drugą instancję i obciążając go wydatkami postępowania odwoławczego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: NiskaPotwierdzenie prawidłowości oceny dowodów w sprawach o paserstwo, w szczególności oceny zeznań współoskarżonych i wiarygodności twierdzeń o presji organów ścigania.
Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i nie wprowadza nowych zasad prawnych. Ocena dowodów jest specyficzna dla danej sprawy.
Zagadnienia prawne (3)
Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił dowody i ustalił stan faktyczny, uznając oskarżonego za winnego popełnienia czynu z art. 291 § 1 kk w zw. z art. 294 § 1 kk?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd drugiej instancji uznał ocenę dowodów przez sąd pierwszej instancji za prawidłową i utrzymał w mocy zaskarżony wyrok.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy szczegółowo analizował zarzuty apelacji dotyczące błędu w ustaleniach faktycznych i obrazy przepisów postępowania, uznając je za bezzasadne. Potwierdzono, że sąd pierwszej instancji wnikliwie rozważył cały materiał dowodowy, a decyzja o daniu wiary dowodom obciążającym oskarżonego była uzasadniona.
Czy zeznania współoskarżonych, którzy pierwotnie obciążyli oskarżonego, a następnie wycofali się z tych zeznań, mogą stanowić podstawę ustaleń faktycznych?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, jeśli sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił, że pierwotne zeznania były zgodne z prawdą, a późniejsze wycofanie się było próbą ochrony własnych interesów lub pomocy koledze.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że sąd pierwszej instancji miał prawo oprzeć się na wyjaśnieniach współoskarżonych złożonych w postępowaniu przygotowawczym, nawet jeśli później zmienili swoje zeznania. Analiza wykazała spójność pierwotnych zeznań i brak podstaw do uznania ich za pomówienie.
Czy brak przesłuchania policjantów, którzy rzekomo wywierali presję na współoskarżonych, stanowi obrazę przepisów postępowania?
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli sąd uznał, że twierdzenia o presji są niewiarygodne i nie ma podstaw do uzupełniania materiału dowodowego w tym zakresie.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał za niewiarygodne twierdzenia o presji policjantów, wskazując na brak logicznego uzasadnienia dla takiego działania funkcjonariuszy oraz na sprzeczność z przyznaniem się współoskarżonych do winy. Brak było również inicjatywy obrony w domaganiu się przesłuchania policjantów.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. D. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Skarb Państwa | organ_państwowy | pokrzywdzony |
| T. J. K. | osoba_fizyczna | współoskarżony/świadek |
| M. G. | osoba_fizyczna | współoskarżony/świadek |
| P. S. | osoba_fizyczna | współoskarżony |
Przepisy (15)
Główne
k.k. art. 291 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 294 § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 4
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 5 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 424
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 69 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 69 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 70 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 73 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 33 § 2
Kodeks karny
u.o.p.k. art. 8
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
k.p.k. art. 636
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 627
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Prawidłowa ocena dowodów przez sąd pierwszej instancji. • Spójność i logiczność wyjaśnień współoskarżonych złożonych w postępowaniu przygotowawczym. • Niewiarygodność twierdzeń o presji policjantów. • Brak podstaw do uzupełniania materiału dowodowego. • Utrzymanie w mocy wyroku skazującego za pomoc w zbyciu skradzionego pojazdu.
Odrzucone argumenty
Błąd w ustaleniach faktycznych sądu pierwszej instancji. • Obraza przepisów postępowania (art. 4, 5 § 2, 7, 410, 424 k.p.k.). • Dowolna ocena dowodów. • Rozstrzygnięcie wątpliwości na niekorzyść oskarżonego. • Niewiarygodność pierwotnych zeznań współoskarżonych. • Konieczność przesłuchania policjantów.
Godne uwagi sformułowania
apelacja obrońcy oskarżonego, jako bezzasadna w stopniu oczywistym, nie zasługiwała na uwzględnienie • decyzja o uznaniu ich za miarodajną podstawę ustaleń i odmowie dania wiary dowodom o korzystnej dla oskarżonego wymowie zapadła po wnikliwym rozważeniu całego zebranego w sprawie materiału • rozumowanie, które doprowadziło sąd do wniosku o niewiarygodności wyjaśnień oskarżonego w zakresie, w jakim nie przyznawał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, zaprzeczając temu, że miał cokolwiek wspólnego ze sprzedażą ukradzionego W. H. pojazdu, nie wykazuje zaś błędów logicznych, ani nie kłóci się z doświadczeniem życiowym • wyjaśnienia T. J. K. , M. G. i P. S. dopełniały się w spójną wersję wydarzeń • trudno uwierzyć, że do bezpodstawnego obciążenia niewinnego oskarżonego mogła T. J. K. i M. G. – jak mówili - skłonić obawa przed tymczasowym aresztowaniem, skoro z analizy całokształtu ich relacji wynika, że obaj sami przyznali się wówczas do winy • absurdalne jest przypuszczenie, że przyznając okoliczności, w świetle których ukazywali się zgodnie z prawdą jako sprawcy przestępstwa dotyczącego przedmiotu o znacznej wartości T. J. K. i M. G. ... mieliby złożyć częściowo fałszywe wyjaśnienia akurat co do udziału osoby oskarżonego
Skład orzekający
Andrzej Walenta
przewodniczący
Aleksandra Nowicka
sędzia
Mirosław Wiśniewski
sędzia-sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie prawidłowości oceny dowodów w sprawach o paserstwo, w szczególności oceny zeznań współoskarżonych i wiarygodności twierdzeń o presji organów ścigania."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i nie wprowadza nowych zasad prawnych. Ocena dowodów jest specyficzna dla danej sprawy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa pokazuje typowe problemy dowodowe w sprawach karnych, zwłaszcza dotyczące oceny zeznań współoskarżonych i wiarygodności twierdzeń o naciskach ze strony organów ścigania. Jest to interesujące dla prawników procesowych.
“Czy zeznania zmienione po zakończeniu własnej sprawy mogą obalić wyrok skazujący?”
Dane finansowe
WPS: 300 000 PLN
opłata_sądowa: 1300 PLN
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.