IV PA 20/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła żądania pracownika P. S. o sprostowanie świadectwa pracy wydanego przez (...) S.A. w W. Powód domagał się wpisania, że jego stosunek pracy ustał na podstawie ustawy o szczególnych zasadach rozwiązywania stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników, a nie na mocy zwykłego porozumienia stron. Sąd Rejonowy w Zduńskiej Woli uwzględnił powództwo, nakazując sprostowanie świadectwa pracy. Ustalono, że pozwana spółka przeprowadzała zwolnienia grupowe z przyczyn ekonomicznych i organizacyjnych. Powód, mimo że formalnie złożył wniosek o rozwiązanie umowy na mocy porozumienia stron, czynił to w odpowiedzi na propozycję pracodawcy związaną z restrukturyzacją i możliwością zatrudnienia w nowej spółce. Sąd Rejonowy uznał, że takie rozwiązanie umowy było częścią zwolnień grupowych i powinno zostać odzwierciedlone w świadectwie pracy, aby umożliwić pracownikowi skorzystanie z przysługujących mu uprawnień. Pozwany pracodawca wniósł apelację, kwestionując możliwość sprostowania świadectwa pracy w zakresie trybu rozwiązania umowy oraz zarzucając dowolną ocenę dowodów. Sąd Okręgowy w Sieradzu oddalił apelację. Sąd odwoławczy uznał, że zarzuty apelacji, w tym dotyczące naruszenia art. 97 § 2 1 k.p. i uchwały SN z dnia 4 listopada 2009 r. (I PZP 4/09), nie są zasadne. Podkreślono, że stan faktyczny sprawy różni się od tego, na kanwie którego wydano przywołaną uchwałę. Sąd Okręgowy potwierdził, że sprostowanie świadectwa pracy może polegać na uzupełnieniu treści, a nie tylko na poprawieniu istniejącej informacji. Wskazano, że rozwiązanie umowy na mocy porozumienia stron, jeśli nastąpiło z przyczyn niedotyczących pracownika i było częścią szerszej restrukturyzacji lub programu dobrowolnych odejść, powinno być odzwierciedlone w świadectwie pracy, zwłaszcza ze względu na potencjalne uprawnienia pracownicze (np. zasiłek dla bezrobotnych). Sąd odwoławczy uznał również, że zarzuty naruszenia prawa procesowego są bezzasadne, a ustalenia Sądu Rejonowego są prawidłowe. Sąd nie znalazł podstaw do zastosowania klauzuli generalnej z art. 8 k.p., gdyż sprawa dotyczyła sprostowania świadectwa pracy, a nie bezpośrednio roszczeń pieniężnych.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaUstalenie, że sprostowanie świadectwa pracy jest możliwe w celu odzwierciedlenia przyczyn niedotyczących pracownika, nawet przy formalnym porozumieniu stron, jeśli jest to związane z restrukturyzacją i zwolnieniami grupowymi. Potwierdzenie, że inicjatywa pracodawcy w programach dobrowolnych odejść może być podstawą do wliczenia porozumień do zwolnień grupowych.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji, w której pracownik formalnie zawarł porozumienie, ale było ono wynikiem działań pracodawcy związanych ze zwolnieniami grupowymi. Nie dotyczy sytuacji, gdy porozumienie jest faktycznie inicjatywą pracownika bez wpływu pracodawcy na jego decyzję.
Zagadnienia prawne (3)
Czy w procesie o sprostowanie świadectwa pracy możliwe jest kwestionowanie trybu rozwiązania stosunku pracy, jeśli formalnie nastąpiło ono na mocy porozumienia stron, a pracownik domaga się wpisania, że rozwiązanie nastąpiło w związku ze zwolnieniami grupowymi?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sprostowanie świadectwa pracy jest dopuszczalne w celu uzupełnienia informacji o rzeczywistych przyczynach ustania zatrudnienia, które mają wpływ na uprawnienia pracownicze, nawet jeśli formalnie umowa została rozwiązana za porozumieniem stron.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że świadectwo pracy powinno odzwierciedlać wszystkie informacje istotne dla uprawnień pracowniczych. W przypadku rozwiązania umowy w ramach restrukturyzacji i zwolnień grupowych, nawet jeśli formalnie nastąpiło to na mocy porozumienia stron zainicjowanego przez pracownika w odpowiedzi na propozycję pracodawcy, należy to odnotować w świadectwie pracy. Pozwala to pracownikowi na skorzystanie z uprawnień związanych ze zwolnieniami grupowymi, takich jak prawo do zasiłku dla bezrobotnych czy świadczenia przedemerytalnego.
Czy porozumienie stron o rozwiązaniu stosunku pracy, zawarte w kontekście restrukturyzacji i zwolnień grupowych, może być uznane za rozwiązanie umowy z przyczyn niedotyczących pracownika w rozumieniu ustawy o szczególnych zasadach rozwiązywania stosunków pracy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, jeśli inicjatywa pracodawcy doprowadziła do zawarcia porozumienia, a przyczyny rozwiązania umowy leżą po stronie pracodawcy (np. restrukturyzacja, likwidacja stanowiska), to takie rozwiązanie może być traktowane jako objęte ustawą o zwolnieniach grupowych.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że kluczowe jest ustalenie, czy przyczyny rozwiązania umowy leżą po stronie pracodawcy, a nie kto formalnie złożył wniosek o porozumienie. Jeśli pracownik przystąpił do programu dobrowolnych odejść lub zawarł porozumienie w odpowiedzi na propozycję pracodawcy związaną z restrukturyzacją, a przyczyny te są niedotyczące pracownika, to rozwiązanie to może być wliczane do zwolnień grupowych.
Czy pracownik może dochodzić sprostowania świadectwa pracy w celu wpisania informacji o zwolnieniach grupowych, jeśli wcześniej zawarł porozumienie o rozwiązaniu umowy i nie uchylił się od skutków prawnych tego oświadczenia woli?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, jeśli celem sprostowania jest uzupełnienie informacji istotnych dla uprawnień pracowniczych, a nie kwestionowanie samego faktu rozwiązania umowy za porozumieniem stron. Powództwo o sprostowanie świadectwa pracy jest właściwą drogą do uściślenia zapisów zgodnych ze stanem faktycznym.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy rozróżnił kwestionowanie samego trybu rozwiązania umowy (co wymagałoby innego powództwa) od sprostowania świadectwa pracy w celu odzwierciedlenia rzeczywistych przyczyn ustania zatrudnienia, które mają wpływ na uprawnienia pracownicze. Powód nie kwestionował faktu zawarcia porozumienia, lecz domagał się prawidłowego oznaczenia podstawy prawnej rozwiązania umowy w kontekście ustawy o zwolnieniach grupowych.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| P. S. | osoba_fizyczna | powód |
| (...) S.A. | spółka | pozwany |
Przepisy (23)
Główne
k.p. art. 30 § § 1 pkt 1
Kodeks pracy
ustawa z 13 marca 2003 r. art. 1
Ustawa o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników
k.p. art. 97 § § 1
Kodeks pracy
k.p. art. 97 § § 2 1
Kodeks pracy
k.p.c. art. 385
Kodeks postępowania cywilnego
Pomocnicze
k.c. art. 508
Kodeks cywilny
k.c. art. 8
Kodeks cywilny
k.p.c. art. 98 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
ustawa z dnia 28.07.2005 r. art. 113 § ust. 1
Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
ustawa z dnia 28.07.2005 r. art. 12
Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
k.p. art. 264
Kodeks pracy
k.c. art. 82
Kodeks cywilny
k.c. art. 87
Kodeks cywilny
k.p. art. 23 § §4 lub §5
Kodeks pracy
k.p. art. 48 § §2
Kodeks pracy
k.p. art. 68 § 3
Kodeks pracy
k.p. art. 201 § §2
Kodeks pracy
k.p. art. 45
Kodeks pracy
k.p. art. 56
Kodeks pracy
k.p.c. art. 233 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 316
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 327 § 1 §1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 321 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sprostowanie świadectwa pracy jest dopuszczalne w celu odzwierciedlenia rzeczywistych przyczyn ustania zatrudnienia, które mają wpływ na uprawnienia pracownicze, nawet jeśli formalnie umowa została rozwiązana za porozumieniem stron. • Rozwiązanie umowy na mocy porozumienia stron, jeśli nastąpiło z przyczyn niedotyczących pracownika i było częścią szerszej restrukturyzacji lub programu dobrowolnych odejść, powinno być odzwierciedlone w świadectwie pracy. • Powództwo o sprostowanie świadectwa pracy jest właściwą drogą do uzupełnienia informacji o podstawie prawnej rozwiązania umowy w kontekście ustawy o zwolnieniach grupowych.
Odrzucone argumenty
Sprostowanie świadectwa pracy nie może dotyczyć korygowania trybu rozwiązania umowy o pracę w procesie o sprostowanie świadectwa pracy. • Pracownik nie może skutecznie dochodzić sprostowania świadectwa pracy w części dotyczącej stwierdzenia, że stosunek pracy został rozwiązany przez pracodawcę bez wypowiedzenia z winy pracownika, kwestionując zgodność z prawem tego rozwiązania, bez wystąpienia z powództwem o roszczenia z tytułu niezgodnego z prawem rozwiązania stosunku pracy. • Pracownik, który zawarł porozumienie o rozwiązaniu umowy i nie uchylił się od jego skutków prawnych, nie może dochodzić sprostowania świadectwa pracy w celu zmiany trybu rozwiązania umowy. • Zrzeczenie się przez pracownika przyszłych roszczeń w porozumieniu o rozwiązaniu umowy wyklucza możliwość dochodzenia sprostowania świadectwa pracy w celu uzyskania odprawy z tytułu zwolnień grupowych.
Godne uwagi sformułowania
Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja strony pozwanej nie zasługiwała na uwzględnienie. • Sąd Rejonowy wydał trafne rozstrzygnięcie, które znajduje uzasadnienie w całokształcie okoliczności faktycznych sprawy oraz w treści obowiązujących przepisów prawa • Posłużenie się przez ustawę w art. 97 § 2 1 k.p. pojęciem „sprostowania” nie musi w każdym konkretnym przypadku wiązać się z poprawieniem już istniejącej treści dokumentu; może również polegać – tak jak w rozpoznawanej sprawie – na uzupełnieniu tej treści, poprzez dokonanie odpowiedniego zapisu. • W doktrynie wyróżnia się rozwiązywanie umów o pracę m.in. w ramach zwolnień grupowych, przeprowadzanych stosownie do przepisów cyt. ustawy z dnia 13.03.2003 r. oraz tzw. programy dobrowolnych odejść. • Należy zatem uznać, że pierwotna inicjatywa rozwiązania umowy wyszła od pracodawcy i że bez tej inicjatywy - popartej odpowiednimi zachętami o charakterze finansowym - pracownik nie wystąpiłby z wnioskiem o rozwiązanie umowy o pracę.
Skład orzekający
Sławomir Matusiak
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalenie, że sprostowanie świadectwa pracy jest możliwe w celu odzwierciedlenia przyczyn niedotyczących pracownika, nawet przy formalnym porozumieniu stron, jeśli jest to związane z restrukturyzacją i zwolnieniami grupowymi. Potwierdzenie, że inicjatywa pracodawcy w programach dobrowolnych odejść może być podstawą do wliczenia porozumień do zwolnień grupowych."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji, w której pracownik formalnie zawarł porozumienie, ale było ono wynikiem działań pracodawcy związanych ze zwolnieniami grupowymi. Nie dotyczy sytuacji, gdy porozumienie jest faktycznie inicjatywą pracownika bez wpływu pracodawcy na jego decyzję.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje, jak ważne jest prawidłowe dokumentowanie przyczyn rozwiązania stosunku pracy w świadectwie pracy, nawet jeśli formalnie nastąpiło to na mocy porozumienia. Podkreśla, że pozory mogą mylić, a rzeczywisty stan faktyczny i jego wpływ na uprawnienia pracownicze są kluczowe.
“Czy porozumienie o pracę to zawsze koniec drogi? Sąd wyjaśnia, kiedy świadectwo pracy musi odzwierciedlać zwolnienia grupowe.”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.