IV KK 526/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy rozpoznał kasację wniesioną przez obrońcę skazanego M.S., który został skazany za przestępstwo z art. 229 § 3 k.k. na karę roku pozbawienia wolności. Obrońca zarzucił rażące naruszenie przepisów prawa procesowego, w tym art. 6, 9 § 2, 353 i 374 k.p.k., wskazując na brak skutecznego zawiadomienia o rozprawach z powodu tymczasowego aresztowania skazanego w Rumunii. Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywiście bezzasadną. W odniesieniu do zarzutów dotyczących postępowania przed sądem pierwszej instancji, Sąd Najwyższy stwierdził, że podniesienie ich dopiero w kasacji jest niedopuszczalne. Analizując przebieg rozprawy, Sąd wskazał, że zawiadomienie o terminie rozprawy zostało wysłane na adres podany przez skazanego i odebrane przez domownika. Podobnie w postępowaniu odwoławczym, zawiadomienie zostało wysłane na ostatni znany adres i odebrane przez domownika. Sąd podkreślił obowiązek oskarżonego do zawiadamiania o zmianie miejsca zamieszkania i konsekwencje niedopełnienia tego obowiązku zgodnie z art. 139 § 1 k.p.k. Sąd uznał również, że nie doszło do naruszenia prawa do obrony, gdyż obecność oskarżonego na rozprawie nie była obligatoryjna, a jego obrońca był obecny. Odnosząc się do tymczasowego aresztowania w Rumunii, Sąd wskazał, że przepisy rumuńskie zapewniają prawo do petycji i korespondencji, a skazany miał możliwość przekazania informacji do sądu. Nawet po zmianie środka zapobiegawczego na areszt domowy, skazany nie nawiązał kontaktu z sądem. W konsekwencji, kasacja została oddalona jako oczywiście bezzasadna, a skazany został obciążony kosztami postępowania kasacyjnego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących doręczeń w postępowaniu karnym, obowiązków stron w zakresie aktualizacji adresu, dopuszczalności zarzutów w kasacji oraz prawa do obrony w przypadku tymczasowego aresztowania za granicą.
Dotyczy specyficznej sytuacji tymczasowego aresztowania za granicą i podnoszenia zarzutów proceduralnych po raz pierwszy w kasacji.
Zagadnienia prawne (2)
Czy naruszenie przepisów prawa procesnego, w tym brak skutecznego zawiadomienia o rozprawach z powodu tymczasowego aresztowania w innym państwie, stanowi podstawę do uwzględnienia kasacji?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli zarzuty te nie zostały podniesione w apelacji, a doręczenia były skuteczne zgodnie z przepisami prawa.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że zarzuty dotyczące postępowania przed sądem pierwszej instancji nie mogą być skutecznie podnoszone w kasacji, jeśli nie były przedmiotem apelacji. Wskazał również na prawidłowość doręczeń zawiadomień o terminach rozpraw, zgodnie z art. 139 § 1 k.p.k., podkreślając obowiązek strony do aktualizacji adresu. Stwierdzono również, że obecność oskarżonego na rozprawie nie była obligatoryjna, a jego obrońca był obecny.
Czy tymczasowe aresztowanie w innym państwie zwalnia oskarżonego z obowiązku informowania sądu o zmianie miejsca pobytu i uniemożliwia obronę?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, przepisy prawa wykonawczego innych państw zazwyczaj zapewniają możliwość kontaktu z sądem, a obowiązek informowania o zmianie miejsca pobytu nadal istnieje.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy odwołał się do przepisów prawa rumuńskiego, wskazując, że zapewniają one prawo do petycji i korespondencji, co umożliwia kontakt z sądem. Podkreślono, że nawet w przypadku aresztu domowego, skazany nie nawiązał kontaktu z sądem ani nie poinformował o zmianie miejsca pobytu.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M.S. | osoba_fizyczna | skazany |
Przepisy (13)
Główne
k.p.k. art. 535 § 3
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 229 § 3
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 6
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 9 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 353
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 374
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 519
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 139 § 1
Kodeks postępowania karnego
Pismo wysłane pod adresem, pod którym strona nie przebywa (w tym z powodu pozbawienia wolności w innej sprawie), uważa się za doręczone, jeżeli strona nie podając nowego adresu, zmienia miejsce zamieszkania lub nie przebywa pod wskazanym przez siebie adresem.
k.p.k. art. 75 § 1
Kodeks postępowania karnego
Oskarżony jest obowiązany zawiadamiać organ prowadzący postępowanie o każdej zmianie miejsca swojego zamieszkania lub pobytu trwającego dłużej niż 7 dni, w tym także z powodu pozbawienia wolności w innej sprawie.
k.p.k. art. 117 § 3a
Kodeks postępowania karnego
Niestawiennictwo strony, która została należycie zawiadomiona o czynności procesowej, niezależnie od jego przyczyny, nie stoi na przeszkodzie przeprowadzeniu tej czynności, jeżeli stawił się jej obrońca lub pełnomocnik (w przypadku gdy obecność strony nie jest obligatoryjna).
k.p.k. art. 637
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 636 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 636 § 2
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Kasacja jako nadzwyczajny środek zaskarżenia służy eliminacji najpoważniejszych naruszeń prawa, a zarzuty przeciwko procedowaniu sądu pierwszej instancji, niepodniesione w apelacji, są niedopuszczalne w kasacji. • Doręczenia zawiadomień o terminach rozpraw były skuteczne zgodnie z przepisami k.p.k., pomimo tymczasowego aresztowania skazanego w Rumunii, ze względu na obowiązek aktualizacji adresu przez stronę. • Obecność oskarżonego na rozprawie nie była obligatoryjna, a jego obrońca był obecny, co nie narusza prawa do obrony. • Przepisy prawa rumuńskiego zapewniają możliwość kontaktu z sądem, a skazany nie skorzystał z tej możliwości ani nie poinformował o zmianie miejsca pobytu.
Odrzucone argumenty
Naruszenie prawa procesowego przez brak skutecznego zawiadomienia o rozprawach z powodu tymczasowego aresztowania w Rumunii. • Pozbawienie skazanego prawa do obrony.
Godne uwagi sformułowania
Kasacja okazała się bezzasadna w stopniu oczywistym, co umożliwiało oddalenie jej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. • Podniesienie dopiero w kasacji zarzutów przeciwko procedowaniu Sądu I instancji, przy jednoczesnym ich niepodniesieniu w wywiedzionej w imieniu oskarżonego apelacji, sytuuje Sąd Najwyższy nawet nie tyle w pozycji Sądu trzeciej instancji, ale – alternatywnej instancji odwoławczej, która ma, według intencji skarżącego, po raz wtóry badać orzeczenie Sądu meriti. • Wskazanie aktualnego adresu do doręczeń było podstawowym obowiązkiem oskarżonego, któremu ten w oczywisty sposób uchybił, powodując ziszczenie się wobec niego następstw przewidzianych w art. 139 § 1 k.p.k.
Skład orzekający
Marek Pietruszyński
przewodniczący-sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących doręczeń w postępowaniu karnym, obowiązków stron w zakresie aktualizacji adresu, dopuszczalności zarzutów w kasacji oraz prawa do obrony w przypadku tymczasowego aresztowania za granicą."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji tymczasowego aresztowania za granicą i podnoszenia zarzutów proceduralnych po raz pierwszy w kasacji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnych kwestii proceduralnych w postępowaniu karnym, takich jak prawo do obrony i skutki niedopełnienia obowiązków przez stronę. Jest interesująca dla prawników procesowych.
“Czy aresztowanie za granicą zwalnia z obowiązku podania adresu? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.