IV KK 464/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy rozpoznał kasację wniesioną przez obrońcę skazanego W. Z., który został skazany za czyn z art. 271a § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. Kasacja dotyczyła wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 2 czerwca 2023 r., który zmieniał wyrok Sądu Rejonowego w Pszczynie. W pierwszym zarzucie kasacji podniesiono naruszenie prawa materialnego, a konkretnie art. 60 § 3 k.k. poprzez brak zastosowania obligatoryjnego nadzwyczajnego złagodzenia kary. Sąd Najwyższy stwierdził, że zarzut ten był już podnoszony w apelacji i został rozpoznany przez Sąd Okręgowy, a prawidłowy zarzut kasacyjny powinien dotyczyć naruszenia art. 433 § 2 k.p.k., czego nie uczyniono. Dodatkowo, Sąd Najwyższy wyjaśnił przesłanki stosowania art. 60 § 3 k.k., wskazując, że ujawnienie wszystkich istotnych okoliczności przestępstwa w fazie przygotowawczej jest kluczowe, a podanie jedynie szczątkowych informacji nie spełnia tych wymogów. W drugim zarzucie kasacji wskazano na naruszenie prawa do obrony poprzez nieuwzględnienie wniosku o odroczenie rozprawy odwoławczej z powodu choroby skazanego. Sąd Najwyższy zauważył, że Sąd Okręgowy dwukrotnie odraczał rozprawę, a trzeci wniosek nie został uwzględniony, mimo że był poparty zaświadczeniem lekarskim. Sąd uznał jednak, że art. 117 § 3a k.p.k. nie narusza prawa do obrony, zwłaszcza w postępowaniu odwoławczym, gdzie udział oskarżonego nie jest obowiązkowy. Skazany miał możliwość przedstawienia stanowiska pisemnie. W ostatnim zarzucie obrona podniosła naruszenie przepisów dotyczących dopuszczenia dowodu z opinii psychiatrycznej. Sąd Najwyższy stwierdził, że obrona nie wnosiła o dopuszczenie dowodu z opinii uzupełniającej, a domaganie się działania sądu z urzędu było nieuzasadnione. Sąd wyjaśnił również, że dopuszczenie dowodu z opinii biegłych w toku postępowania odwoławczego wynikało z problemów zdrowotnych skazanego, a nie z wątpliwości co do jego poczytalności. Sąd uznał, że opinie sądowo-psychiatryczne nie były sprzeczne i nie stwierdzały choroby psychicznej ani znacznego ograniczenia zdolności rozpoznania znaczenia czynów. W konsekwencji, Sąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną i obciążył skazanego kosztami postępowania kasacyjnego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących nadzwyczajnego złagodzenia kary, prawa do obrony w postępowaniu odwoławczym oraz dopuszczania dowodów z opinii biegłych w postępowaniu karnym.
Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i faktycznej, z uwzględnieniem orzecznictwa Sądu Najwyższego.
Zagadnienia prawne (3)
Czy naruszenie prawa materialnego, w szczególności art. 60 § 3 k.k. poprzez brak zastosowania obligatoryjnego nadzwyczajnego złagodzenia kary, stanowi podstawę do uwzględnienia kasacji?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli zarzut taki nie został prawidłowo sformułowany w kasacji lub jeśli nie zostały spełnione przesłanki do zastosowania tego przepisu.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wskazał, że zarzut dotyczący art. 60 § 3 k.k. powinien być sformułowany jako zarzut naruszenia art. 433 § 2 k.p.k. w przypadku nierozważenia zarzutu apelacyjnego przez sąd odwoławczy. Ponadto, podkreślono, że do zastosowania art. 60 § 3 k.k. wymagane jest ujawnienie wszystkich istotnych okoliczności przestępstwa w fazie przygotowawczej, a nie tylko szczątkowych informacji.
Czy nieuwzględnienie wniosku o odroczenie rozprawy odwoławczej z powodu choroby skazanego, przy jednoczesnym reprezentowaniu go przez obrońcę, narusza prawo skazanego do obrony?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli sąd II instancji stosuje art. 117 § 3a k.p.k. z ostrożnością, a skazany miał możliwość przedstawienia swojego stanowiska w innej formie.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że art. 117 § 3a k.p.k. nie narusza prawa do obrony, zwłaszcza w postępowaniu odwoławczym. Podkreślono, że skazany, mając świadomość stanu zdrowia i toczącego się postępowania, mógł przedstawić swoje stanowisko pisemnie, a obrona nie wykazała, by jego samodzielna obrona ujawniłaby inne okoliczności niż te zaprezentowane przez pełnomocników.
Czy sąd drugiej instancji ma obowiązek dopuścić z urzędu dowód z opinii psychiatrycznej, jeśli strona nie wnosiła o taki dowód, a jedynie podważała wcześniejsze opinie?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli strona nie wykazała inicjatywy dowodowej i nie przedstawiła uzasadnionych podstaw do dopuszczenia takiego dowodu.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że obrona nie wnosiła o dopuszczenie dowodu z opinii uzupełniającej, a domaganie się działania sądu z urzędu było nieuzasadnione. Podkreślono, że dopuszczenie dowodu z opinii biegłych w toku postępowania odwoławczego wynikało z problemów zdrowotnych skazanego, a nie z wątpliwości co do jego poczytalności, a wydane opinie nie były ze sobą sprzeczne.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| W. Z. | osoba_fizyczna | skazany |
Przepisy (16)
Główne
k.k. art. 271a § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 12 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 4 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 60 § § 3
Kodeks karny
k.p.k. art. 433 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Konstytucja RP art. 42 § ust. 2
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
k.p.k. art. 6
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 86 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 117 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 117 § § 3a
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 193 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 201
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 202 § § 1 i 5
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 452 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 4
Kodeks postępowania karnego
Pomocnicze
k.k. art. 60 § § 4
Kodeks karny
Argumenty
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 60 § 3 k.k. poprzez brak zastosowania obligatoryjnego nadzwyczajnego złagodzenia kary. • Naruszenie prawa do obrony poprzez nieuwzględnienie wniosku o odroczenie rozprawy odwoławczej z powodu choroby skazanego. • Naruszenie art. 193 § 1 k.p.k. w zw. z art. 201 k.p.k., art. 202 § 1 i 5 k.p.k. w zw. z art. 452 § 2 k.p.k. w zw. z art. 4 k.p.k. poprzez brak dopuszczenia z urzędu oraz na wniosek obrońcy dowodu z opinii psychiatrycznej.
Godne uwagi sformułowania
kasacja jest bezzasadna w stopniu oczywistym • do spełnienia warunków określonych w art. 60§3 k.k. dochodzi wówczas, gdy sprawca, który współdziałał z co najmniej dwiema osobami, ujawni już w fazie postępowania przygotowawczego wszystkie istotne okoliczności popełnienia przestępstwa • rozwiązanie przewidziane w art. 117§3a k.p.k. jest co najmniej kontrowersyjne i winno być stosowane z dużą ostrożnością • nie można zgodzić się z twierdzeniem obrony, jakoby wnioski wydanych w sprawie opinii sądowo-psychiatrycznych były ze sobą sprzeczne
Skład orzekający
Jerzy Grubba
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących nadzwyczajnego złagodzenia kary, prawa do obrony w postępowaniu odwoławczym oraz dopuszczania dowodów z opinii biegłych w postępowaniu karnym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i faktycznej, z uwzględnieniem orzecznictwa Sądu Najwyższego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie dotyczy ważnych kwestii proceduralnych w postępowaniu karnym, takich jak prawo do obrony i dopuszczanie dowodów, co jest istotne dla praktyków prawa karnego.
“Sąd Najwyższy o prawie do obrony i nadzwyczajnym złagodzeniu kary: kluczowe zasady w postępowaniu karnym.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.