IV KK 189/26Wstrzymanie wykonania kary kasacja sąd najwyższy 6

Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek obrońcy skazanego N. R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia w sprawie o sygnaturze IV KK 189/26. Skazany N. R. został uznany za winnego popełnienia czynu z art. 183 § 1 k.k. przez Sąd Rejonowy w Cieszynie, a następnie Sąd Okręgowy w Bielsku-Białej zmienił wyrok, wymierzając karę 2 lat pozbawienia wolności. Obrońcy skazanego wnieśli kasacje, podnosząc szereg zarzutów procesowych i merytorycznych, w tym zarzut obrazy art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k. skutkujący bezwzględną przyczyną odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. Wnioskowali również o wstrzymanie wykonania orzeczonej kary, wskazując na jej dolegliwość, niekaralność skazanego, głęboką niesprawiedliwość wyroku oraz wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji. Jeden z obrońców podniósł również kwestię stanu zdrowia skazanego (zawał mózgu, rehabilitacja), wskazując, że Sąd Rejonowy już wcześniej wstrzymał wykonanie kary z tego powodu. Prokurator wniósł o oddalenie kasacji. Sąd Najwyższy, rozważając wnioski o wstrzymanie wykonania orzeczenia, stwierdził, że nie zasługują one na uwzględnienie. Podkreślił, że instytucja wstrzymania wykonania orzeczenia (art. 532 § 1 k.p.k.) może być zastosowana jedynie w sytuacjach szczególnych, gdy wykonanie kary spowodowałoby dla skazanego zbyt poważne i w zasadzie nieodwracalne następstwa. Sąd Najwyższy, dokonując wstępnej kontroli zarzutów kasacyjnych, nie znalazł podstaw do jednoznacznego uznania ich za oczywiście zasadne, w tym zarzutu bezwzględnej przyczyny odwoławczej. Okoliczności dotyczące stanu zdrowia skazanego nie zostały uznane za wystarczające do wstrzymania wykonania orzeczenia na etapie postępowania kasacyjnego, wskazując jednocześnie na możliwość skorzystania z innych trybów postępowania wykonawczego (przerwa lub odroczenie wykonania kary).

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający