IV KA 883/17Utrzymanie wyroku uniewinniającego napaść policjantów
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Poznaniu rozpoznał apelację prokuratora wniesioną od wyroku Sądu Rejonowego Poznań – Stare Miasto w Poznaniu, który uniewinnił oskarżonego A.S. od zarzutu czynnej napaści na funkcjonariuszy Policji poprzez rzucanie w nich przedmiotami. Prokurator zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych i obrazę przepisów postępowania, domagając się uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Sąd Okręgowy uznał apelację za bezzasadną. Kontrola odwoławcza wykazała, że Sąd I instancji prawidłowo ocenił zebrany materiał dowodowy, uwzględniając wskazania wiedzy, logiki i doświadczenia życiowego. Sąd Rejonowy należycie uzasadnił swoje stanowisko, wskazując dowody, na których oparł ustalenia faktyczne, oraz powody, dla których odmówił wiary części dowodom. Sąd Okręgowy nie podzielił zarzutu naruszenia art. 7 kpk, uznając, że ocena dowodów przez Sąd I instancji była swobodna, ale zgodna z regułami poprawnej oceny. Podkreślono, że nieścisłości w zeznaniach świadków, zwłaszcza funkcjonariuszy Policji, budziły wątpliwości co do prawidłowego rozpoznania sprawcy, a nagrania z monitoringu nie dostarczyły jednoznacznych dowodów winy oskarżonego. Sąd Okręgowy zgodził się z Sądem Rejonowym, że w warunkach nocnych, w tłumie osób, z odległości kilkudziesięciu metrów, dostrzeżenie konkretnej osoby rzucającej przedmiotem było bardzo utrudnione. Dodatkowo, upływ czasu od zdarzenia do zatrzymań zwiększał niepewność co do tożsamości sprawcy. Sąd odwoławczy uznał również za chybiony zarzut dotyczący rozpoznania sprawcy po "karteczce", wskazując, że świadek użył takiego sformułowania, a analiza zeznań świadków nie wykazała, by oskarżony wyróżniał się cechami pozwalającymi na jednoznaczną identyfikację. Sąd Okręgowy podkreślił, że w przypadku niedających się usunąć wątpliwości co do sprawstwa, zgodnie z art. 5 § 2 kpk, należy je rozstrzygać na korzyść oskarżonego, co uzasadniało wyrok uniewinniający. Brak było podstaw do skierowania sprawy do ponownego rozpoznania pod kątem innego przestępstwa. W konsekwencji, Sąd Okręgowy utrzymał zaskarżony wyrok w mocy i obciążył Skarb Państwa kosztami postępowania odwoławczego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja zasad oceny dowodów w sprawach karnych, stosowanie zasady in dubio pro reo, analiza dowodów w kontekście czynnej napaści na funkcjonariusza publicznego.
Dotyczy specyficznego stanu faktycznego i oceny dowodów w konkretnej sprawie.
Zagadnienia prawne (3)
Czy ocena materiału dowodowego przez Sąd I instancji, w tym zeznań świadków i wyjaśnień oskarżonego, była prawidłowa i zgodna z zasadami logiki oraz doświadczenia życiowego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, Sąd Okręgowy uznał ocenę materiału dowodowego przez Sąd I instancji za prawidłową i zgodną z zasadami logiki oraz doświadczenia życiowego, stwierdzając, że Sąd Rejonowy w sposób wszechstronny i obiektywny zbadał sprawę.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy podkreślił, że Sąd I instancji dokonał swobodnej oceny wszystkich dowodów, uwzględniając ich wzajemne relacje i wskazania wiedzy, logiki oraz doświadczenia życiowego. Nieścisłości w zeznaniach świadków, zwłaszcza funkcjonariuszy Policji, budziły wątpliwości co do prawidłowego rozpoznania sprawcy, a nagrania z monitoringu nie dostarczyły jednoznacznych dowodów winy. Sąd odwoławczy uznał, że Sąd Rejonowy prawidłowo zidentyfikował te wątpliwości i rozstrzygnął je na korzyść oskarżonego.
Czy istnieją wystarczające dowody winy oskarżonego A.S. w zakresie czynnej napaści na funkcjonariuszy Policji, pomimo wątpliwości co do jego tożsamości i okoliczności zdarzenia?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, Sąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok uniewinniający, stwierdzając, że w sprawie istnieją niedające się usunąć wątpliwości co do sprawstwa i winy oskarżonego, co zgodnie z art. 5 § 2 kpk nakazuje rozstrzygnąć na jego korzyść.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy podzielił stanowisko Sądu I instancji, że wątpliwości dotyczące tożsamości sprawcy, wynikające z nieścisłości w zeznaniach świadków i trudnych warunków obserwacji, nie zostały usunięte. Brak jednoznacznych dowodów winy, w tym brak możliwości pewnego rozpoznania oskarżonego przez funkcjonariuszy Policji, skutkował koniecznością zastosowania zasady in dubio pro reo.
Czy sąd odwoławczy może orzec na niekorzyść oskarżonego, który został uniewinniony, w sytuacji gdy prokurator wniósł apelację, ale nie wykazał możliwości przypisania mu innego przestępstwa?
Odpowiedź sądu
Nie, sąd odwoławczy nie może orzec na niekorzyść oskarżonego, jeśli nie istnieją ku temu podstawy procesowe i dowodowe, a apelacja nie wykazała możliwości przypisania mu innego przestępstwa.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy wskazał, że zgodnie z art. 434 § 1 pkt 1 i 2 kpk, sąd odwoławczy może orzec na niekorzyść oskarżonego tylko w granicach zaskarżenia i wniesiono apelację na jego niekorzyść. Prokurator nie wykazał celowości i możliwości prowadzenia sprawy przeciwko oskarżonemu o inne przestępstwo, a jedynie sugerował taką możliwość.
Rozstrzygnięcie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. S. (1) | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Ł. S. | osoba_fizyczna | funkcjonariusz Policji |
| M. S. | osoba_fizyczna | funkcjonariusz Policji |
| A. W. | inne | Prokurator Prokuratury Rejonowej P. w P. |
Przepisy (11)
Główne
k.k. art. 223 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 57a § § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 5 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Pomocnicze
k.p.k. art. 424 § § 1 i 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 632 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 5 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 434 § § 1 pkt 1 i 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 636 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 8 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niewystarczające dowody winy oskarżonego. • Wątpliwości co do tożsamości sprawcy. • Nieścisłości w zeznaniach świadków. • Trudne warunki obserwacji zdarzenia. • Zastosowanie zasady in dubio pro reo.
Odrzucone argumenty
Obraza przepisów postępowania przez Sąd I instancji. • Błąd w ustaleniach faktycznych przez Sąd I instancji. • Sprzeczna z zasadami logiki i doświadczenia życiowego ocena materiału dowodowego przez Sąd I instancji. • Niewłaściwa ocena wyjaśnień oskarżonego i zeznań świadków.
Godne uwagi sformułowania
nie sposób uznać, że o dowolności ustaleń świadczy sytuacja, gdy w obszarze jednego dowodu Sąd uzna za niewiarygodną określoną część depozycji źródła dowodowego, zaś w innej części obdarzy je wiarą • dokonanie zaś przez sąd oceny materiału w sposób odmienny od oczekiwań strony nie uzasadnia zarzutu naruszenia art. 7 kpk i art. 410 kpk • ułomności dowodów obciążających nie można stawiać na równi z ułomnościami dowodów odciążających • warunkiem sine qua non skazania oskarżonego jest udowodnienie popełnienia przez niego czynu przestępnego • niedające się usunąć wątpliwości rozstrzyga się na jego korzyść
Skład orzekający
Piotr Gerke
przewodniczący
Hanna Bartkowiak
sprawozdawca
Dariusz Śliwiński
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja zasad oceny dowodów w sprawach karnych, stosowanie zasady in dubio pro reo, analiza dowodów w kontekście czynnej napaści na funkcjonariusza publicznego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu faktycznego i oceny dowodów w konkretnej sprawie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia oceny dowodów w kontekście czynnej napaści na policjantów, gdzie kluczowe są wątpliwości co do tożsamości sprawcy. Pokazuje, jak sąd odwoławczy analizuje zarzuty apelacyjne dotyczące błędów proceduralnych i faktycznych.
“Czy wątpliwości co do tożsamości sprawcy wystarczą do uniewinnienia od zarzutu napaści na policjantów?”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Powiązane przepisy
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.