IV KA 780/21
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Poznaniu rozpoznał apelację prokuratora wniesioną od wyroku Sądu Rejonowego uniewinniającego oskarżonego B. K. od zarzutu spowodowania wypadku drogowego z art. 177 § 1 kk. Prokurator zarzucił m.in. obrazę przepisów postępowania (art. 7, 201, 442 § 3 kpk) poprzez błędną ocenę opinii biegłych oraz błędy w ustaleniach faktycznych. Sąd Okręgowy uznał te zarzuty za niezasadne. Podkreślono, że opinie biegłych były profesjonalne, precyzyjne i wszechstronne, a sąd pierwszej instancji dokonał ich należytej oceny. Sąd odwoławczy nie podzielił zarzutów dotyczących naruszenia zasady swobodnej oceny dowodów ani błędów w ustaleniach faktycznych. Wskazano, że to zachowanie pokrzywdzonej pieszej, która wkroczyła na przejście dla pieszych bezpośrednio przed nadjeżdżający pojazd, nie zachowując szczególnej ostrożności, było przyczyną zdarzenia. Sąd odwoławczy podkreślił, że dla przypisania odpowiedzialności karnej za wypadek nieumyślny niezbędny jest bezpośredni związek przyczynowy między zachowaniem sprawcy a skutkiem, a w tym przypadku taki związek nie wystąpił. Zachowanie oskarżonego, który poruszał się z prędkością niższą niż administracyjnie dopuszczalna i nie naruszył istotnie reguł ostrożności, nie przyczyniło się do wypadku. Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, zasądzając od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonego zwrot kosztów zastępstwa procesowego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących odpowiedzialności za wypadek drogowy, oceny opinii biegłych oraz zasady ograniczonego zaufania w kontekście zachowania pieszych i kierujących.
Dotyczy konkretnego stanu faktycznego, choć zawiera ogólne zasady interpretacyjne.
Zagadnienia prawne (4)
Czy opinia biegłego z dziedziny rekonstrukcji wypadków, na której oparł się sąd pierwszej instancji, była wystarczająco wszechstronna i profesjonalna, aby stanowić podstawę ustaleń faktycznych?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, opinia była profesjonalna, precyzyjna, wszechstronna, wewnętrznie spójna i korelująca z pozostałym materiałem dowodowym.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy szczegółowo analizował zarzuty prokuratora dotyczące opinii biegłych, wskazując na jej profesjonalizm i zgodność z materiałem dowodowym. Podkreślono, że opinia uwzględniała wszystkie istotne aspekty zdarzenia, w tym zachowanie uczestników ruchu.
Czy zachowanie oskarżonego jako kierowcy pojazdu naruszyło zasady ostrożności wymagane w ruchu drogowym i czy pozostaje w bezpośrednim związku przyczynowym ze skutkiem w postaci wypadku drogowego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zachowanie oskarżonego nie naruszyło istotnie obowiązujących go reguł ostrożności w stopniu, który spowodowałby potrącenie pieszej, a tym samym nie ma związku przyczynowego między jego zachowaniem a wypadkiem.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że to piesza swoim zachowaniem spowodowała wypadek, wchodząc na przejście bezpośrednio przed nadjeżdżający pojazd. Zachowanie oskarżonego, mimo ewentualnego niewielkiego spóźnienia reakcji, nie stwarzało ani nie zwiększało istotnie stanu niebezpieczeństwa, a uniknięcie potrącenia było niemożliwe.
Czy obecność innej pieszej na przejściu dla pieszych obligowała kierującego pojazdem do zatrzymania się lub znacznego zwolnienia, nawet jeśli nie stanowiła ona bezpośredniego zagrożenia?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, obecność innej pieszej na przejściu, która znajdowała się w wystarczającej odległości od pojazdu oskarżonego, nie obligowała go do zatrzymania ani znacznego zwolnienia, zwłaszcza że nie stanowiła ona bezpośredniego zagrożenia.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy wyjaśnił, że obecność innej osoby na przejściu nie zwalniała pokrzywdzonej z obowiązku zachowania szczególnej ostrożności i nie uprawniała do naruszenia zakazu wchodzenia na jezdnię bezpośrednio przed jadący pojazd. Odległość tej drugiej pieszej od pojazdu oskarżonego była wystarczająca, by nie stanowiła ona przeszkody dla kontynuowania jazdy.
Czy prędkość, z jaką poruszał się oskarżony, była prędkością bezpieczną i czy jej ewentualne przekroczenie (nawet poniżej administracyjnie dopuszczalnej) mogło być uznane za przyczynę wypadku?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, nie istnieje algorytm obliczeniowy dla prędkości bezpiecznej, a prędkość oskarżonego (nieco niższa niż administracyjnie dopuszczalna) nie stanowiła warunku obligującego do istotnego zmniejszenia prędkości, a tym bardziej nie była przyczyną wypadku.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy odwołał się do opinii biegłych, którzy wskazali na trudność w ustaleniu prędkości bezpiecznej. Podkreślono, że nawet przekroczenie prędkości administracyjnie dopuszczalnej nie zawsze prowadzi do odpowiedzialności karnej, jeśli uniknięcie wypadku byłoby niemożliwe nawet przy jeździe z dozwoloną prędkością. W tym przypadku oskarżony jechał z prędkością niższą niż dopuszczalna i nie naruszył reguł ostrożności.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| B. K. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Prokuratura Rejonowa Poznań – Grunwald w Poznaniu | organ_państwowy | oskarżyciel publiczny |
Przepisy (12)
Główne
k.k. art. 177 § 1
Kodeks karny
Dotyczy spowodowania wypadku drogowego.
Prd art. 13 § 1
Ustawa Prawo o ruchu drogowym
Obowiązek zachowania szczególnej ostrożności przez pieszego.
Prd art. 14 § 1
Ustawa Prawo o ruchu drogowym
Zakaz wchodzenia na jezdnię bezpośrednio przed jadący pojazd.
Pomocnicze
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy oceny dowodów.
k.p.k. art. 201
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy uzupełnienia opinii biegłego.
k.p.k. art. 442 § 3
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy granic zaskarżenia i wpływu na treść orzeczenia.
k.k. art. 9 § 2
Kodeks karny
Definicja czynu nieumyślnego.
Prd art. 4
Ustawa Prawo o ruchu drogowym
Zasada ograniczonego zaufania.
k.p.k. art. 438 § 2
Kodeks postępowania karnego
Obraza przepisów postępowania.
k.p.k. art. 438 § 3
Kodeks postępowania karnego
Błąd w ustaleniach faktycznych.
k.p.k. art. 616 § 1
Kodeks postępowania karnego
Koszty procesu.
k.p.k. art. 636 § 1
Kodeks postępowania karnego
Koszty procesu w sprawach z oskarżenia publicznego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Opinie biegłych były profesjonalne, precyzyjne i wszechstronne. • Zachowanie pokrzywdzonej pieszej było bezpośrednią przyczyną wypadku. • Brak związku przyczynowego między zachowaniem oskarżonego a skutkiem wypadku. • Prędkość oskarżonego była zgodna z zasadami ostrożności i nie była przyczyną wypadku. • Obecność innej pieszej na przejściu nie obligowała oskarżonego do zatrzymania.
Odrzucone argumenty
Obraza przepisów postępowania (art. 7, 201, 442 § 3 kpk) poprzez błędną ocenę opinii biegłych. • Błędy w ustaleniach faktycznych. • Niewłaściwa ocena zachowania pokrzywdzonej. • Niewłaściwa ocena zasady szczególnej ostrożności. • Pominięcie rozstrzygnięcia przyczynienia się oskarżonego do zdarzenia. • Brak ustaleń w zakresie prędkości bezpiecznej. • Błędne przyjęcie, że panowały warunki wymagające od oskarżonego obniżenia prędkości.
Godne uwagi sformułowania
Kontrola odwoławcza zaskarżonego orzeczenia nie potwierdziła wskazań prokuratora zmierzających do podważenia wartości dowodowej opinii. • Opinia Instytutu Ekspertyz Sądowych była profesjonalna, precyzyjna, wszechstronna, wewnętrznie spójna i korelującą z pozostałym zgromadzonym w tej sprawie materiałem dowodowym. • Teza dowodowa określona przez Sąd Rejonowy była wyczerpująca i zawierała w sobie obowiązek ustalenia przez biegłych wszystkich ważnych dla prawnokarnej oceny zachowania oskarżonego elementów przedmiotowego zdarzenia. • Celem postępowania karnego nie jest mnożenie opinii biegłych jedynie ze względu na brak wskazanych w nich wniosków satysfakcjonujących jedną ze stron. • W postępowaniu karnym obowiązuje zasada samodzielności jurysdykcyjnej sądu. • Błąd ustaleń zachodzi wtedy, gdy treść dokonanych ocen i wniosków wyprowadzonych przez sąd nie odpowiada zasadom logicznego rozumowania, a błąd mógł mieć wpływ na treść orzeczenia. • Zarówno dowody osobowe, dokumentowe, jak i opinie biegłych wskazują, że inkryminowane zdarzenie zostało spowodowane działaniem pieszej M. G. • Dla przypisania odpowiedzialności karnej za przestępstwo skutkowe z art. 177 § 1 kk niezbędne jest ustalenie, że wystąpił bezpośredni i ścisły związek przyczynowy pomiędzy zachowaniem sprawcy, a skutkiem w postaci wypadku drogowego. • Nie można przypisać nikomu popełnienia przestępstwa nieumyślnego, jeżeli działa on zgodnie z zasadami ostrożności wymaganej w danych okolicznościach. […]
Skład orzekający
Hanna Bartkowiak
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących odpowiedzialności za wypadek drogowy, oceny opinii biegłych oraz zasady ograniczonego zaufania w kontekście zachowania pieszych i kierujących."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego, choć zawiera ogólne zasady interpretacyjne.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy wypadku drogowego i odpowiedzialności karnej, co zawsze budzi zainteresowanie. Kluczowe jest tu rozstrzygnięcie o winie i przyczynieniu się, a także analiza opinii biegłych i zasad ruchu drogowego.
“Czy pieszy zawsze ma pierwszeństwo na przejściu? Sąd Okręgowy analizuje przyczynę wypadku.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.