IV KA 774/17
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd okręgowy rozpoznał apelacje prokuratora i obrońcy w sprawie dotyczącej zarzutów przeciwko A. M. i M. M. Apelacja prokuratora dotyczyła niekorzyści A. M., a apelacja obrońcy dotyczyła M. M. Sąd odwoławczy uznał obie apelacje za bezzasadne, podzielając w całości ustalenia faktyczne i ocenę dowodów dokonaną przez sąd rejonowy. Sąd rejonowy prawidłowo ocenił zebrany materiał dowodowy, co pozwoliło na wyprowadzenie trafnych ustaleń faktycznych, negujących sprawstwo A. M. w zakresie czynów II-IV i ustalających sprawstwo M. M. w zakresie przypisanych jej przestępstw. Sąd odwoławczy podkreślił, że domniemanie niewinności (art. 5 § 1 kpk) i zasada tłumaczenia nieusuwalnych wątpliwości na korzyść oskarżonego (art. 5 § 2 kpk) wymagają całkowitego i pewnego udowodnienia winy. W przypadku A. M. nie udało się tego wykazać ponad wszelką wątpliwość. Sąd odwoławczy odniósł się również do kwestii kwalifikacji prawnej czynów przypisanych M. M., w tym możliwości zastosowania instytucji ciągu przestępstw (art. 91 § 1 kk), jednak uznał, że wymierzenie kary w warunkach ciągu przestępstw byłoby niekorzystne dla oskarżonej. Sąd okręgowy utrzymał karę łączną 1 roku pozbawienia wolności wobec M. M., uznając ją za współmierną do wagi czynów i sylwetki sprawcy, a także zasądził od M. M. na rzecz E. B. kwotę 1013,84 zł tytułem obowiązku naprawienia szkody w związku z czynem VII. Sąd odwoławczy skorygował również rozstrzygnięcie w zakresie nawiązki orzeczonej na rzecz E. B., przyjmując, że dotyczy ona czynów VI-VIII.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja zasady domniemania niewinności i ciężaru dowodu w sprawach karnych, ocena dowodów poszlakowych, stosowanie instytucji ciągu przestępstw i wymiaru kary.
Konkretne ustalenia faktyczne i dowodowe mogą ograniczać bezpośrednie zastosowanie w innych sprawach.
Zagadnienia prawne (4)
Czy sąd rejonowy prawidłowo ocenił zebrany materiał dowodowy, prowadząc do uniewinnienia A. M. od części zarzutów i skazania M. M.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd okręgowy podzielił ocenę dowodów i ustalenia faktyczne sądu rejonowego, uznając je za prawidłowe i wystarczające do rozstrzygnięcia.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy stwierdził, że sąd rejonowy zebrał i ocenił dowody w sposób należyty, respektując wymogi proceduralne (art. 4, 5, 7, 410 kpk). W przypadku A. M. brak było wystarczających dowodów ponad wszelką wątpliwość, co uzasadniało uniewinnienie. W przypadku M. M. dowody (w tym poszlaki) pozwoliły na ustalenie sprawstwa.
Czy zachowanie M. M. polegające na popełnieniu czynów VI-VIII powinno zostać zakwalifikowane jako ciąg przestępstw (art. 12 kk lub art. 91 § 1 kk)?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Sąd okręgowy uznał, że zachowania te można zakwalifikować jako ciąg przestępstw, jednakże z uwagi na niekorzystny wpływ na wymiar kary dla oskarżonej, nie zastosował tej instytucji w sposób prowadzący do zaostrzenia kary.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy wskazał, że warunkiem przyjęcia czynu ciągłego jest wykazanie z góry powziętego zamiaru popełnienia wszystkich zachowań. W tym przypadku, mimo podobnego sposobu popełnienia czynów i krótkiego odstępu czasu, sąd uznał, że nie można przyjąć, iż M. M. miała z góry powzięty zamiar popełnienia wszystkich inkryminowanych jej zachowań od początku. Zastosowanie art. 91 § 1 kk było możliwe, ale niekorzystne dla oskarżonej.
Czy kara łączna 1 roku pozbawienia wolności orzeczona wobec M. M. jest rażąco niewspółmierna?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, kara łączna 1 roku pozbawienia wolności nie jest rażąco surowa, biorąc pod uwagę okoliczności obciążające.
Uzasadnienie
Sąd okręgowy uznał, że kara jest adekwatna do wagi czynu, sylwetki sprawcy (w tym uprzednia karalność) i społecznej szkodliwości czynów. Okoliczności obciążające przeważają nad łagodzącymi, a pozytywna prognoza kryminologiczna jest niemożliwa, co sprzeciwia się warunkowemu zawieszeniu kary.
Czy nawiązka orzeczona na rzecz E. B. została prawidłowo orzeczona i w jakiej wysokości?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Sąd okręgowy skorygował rozstrzygnięcie w zakresie nawiązki, przyjmując, że dotyczy ona czynów VI-VIII i została orzeczona zamiast zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, a także zasądził od M. M. na rzecz E. B. kwotę 1013,84 zł tytułem obowiązku naprawienia szkody w związku z czynem VII.
Uzasadnienie
Sąd okręgowy uznał, że nawiązka w kwocie 3500 zł nie budzi wątpliwości w kontekście naruszenia dóbr osobistych E. B. i poniesionych przez nią strat. Jednocześnie, w związku z udowodnieniem szkody w ramach czynu VII, zasądzono od M. M. kwotę 1013,84 zł tytułem obowiązku naprawienia szkody.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. M. | osoba_fizyczna | oskarżona |
| M. M. (1) | osoba_fizyczna | oskarżona |
| Prokurator | organ_państwowy | oskarżyciel |
| Obrońca M. M. (1) | inne | obrońca |
| J. P. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony/poszkodowany (dane wykorzystane) |
| E. B. | osoba_fizyczna | pokrzywdzona |
| Pełnomocnik E. B. | inne | pełnomocnik |
Przepisy (14)
Główne
k.p.k. art. 5 § 1
Kodeks postępowania karnego
Domniemanie niewinności.
k.p.k. art. 5 § 2
Kodeks postępowania karnego
Tłumaczenie nieusuwalnych wątpliwości na korzyść oskarżonego.
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Swobodna ocena dowodów.
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
Obowiązek uwzględnienia całokształtu ujawnionych okoliczności.
k.k. art. 91 § 1
Kodeks karny
Ciąg przestępstw (w brzmieniu sprzed 1 lipca 2015 r.).
k.k. art. 46 § 1
Kodeks karny
Obowiązek naprawienia szkody.
k.k. art. 46 § 2
Kodeks karny
Nawiązka.
k.k. art. 1 § 1
Kodeks karny
Zasada odpowiedzialności karnej za czyn zabroniony.
k.p.k. art. 413 § 2
Kodeks postępowania karnego
Wymogi formalne wyroku skazującego w zakresie orzekania o karze i środkach karnych.
Pomocnicze
k.p.k. art. 4
Kodeks postępowania karnego
Obowiązek zebrania i należytej oceny dowodów.
k.k. art. 12
Kodeks karny
Czyn ciągły.
k.k. art. 69
Kodeks karny
Warunkowe zawieszenie wykonania kary.
k.c. art. 445
Kodeks cywilny
Zadośćuczynienie za doznaną krzywdę.
k.c. art. 448
Kodeks cywilny
Zadośćuczynienie za naruszenie dóbr osobistych.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak wystarczających dowodów ponad wszelką wątpliwość na sprawstwo A. M. w zakresie czynów II-IV. • Dowody (w tym poszlaki) zebrane przeciwko M. M. są wystarczające do ustalenia jej sprawstwa. • Kara łączna 1 roku pozbawienia wolności wobec M. M. jest współmierna do wagi czynów i sylwetki sprawcy. • Nawiązka i obowiązek naprawienia szkody orzeczone na rzecz E. B. są uzasadnione.
Odrzucone argumenty
Zarzuty apelacji prokuratora dotyczące sprawstwa A. M. • Zarzuty apelacji obrońcy dotyczące oceny dowodów i kwalifikacji prawnej czynów M. M. • Argumentacja obrońcy o możliwości zastosowania instytucji ciągu przestępstw w sposób korzystniejszy dla oskarżonej.
Godne uwagi sformułowania
udowodnienie winy obwinionemu musi być całkowite, pewne, wolne od wątpliwości • nie dające się usunąć wątpliwości tłumaczy się na jego korzyść • nie uprawdopodobnienie dowodzonej tezy nie może działać na niekorzyść oskarżonego • przekonanie sądu o wiarygodności jednych dowodów i niewiarygodności innych pozostaje pod ochroną art. 7 kpk, jeśli jest poprzedzone ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy, stanowi wyraz rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego i jest zgodne ze wskazaniami wiedzy oraz doświadczenia życiowego, a nadto zostało wyczerpująco i logicznie uargumentowane w uzasadnieniu wyroku.
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja zasady domniemania niewinności i ciężaru dowodu w sprawach karnych, ocena dowodów poszlakowych, stosowanie instytucji ciągu przestępstw i wymiaru kary."
Ograniczenia: Konkretne ustalenia faktyczne i dowodowe mogą ograniczać bezpośrednie zastosowanie w innych sprawach.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa ilustruje złożoność oceny dowodów w procesie karnym, zwłaszcza w kontekście dowodów poszlakowych i domniemania niewinności. Pokazuje, jak sąd odwoławczy koryguje rozstrzygnięcia sądu niższej instancji.
“Dowody poszlakowe a domniemanie niewinności: jak sąd ocenia winę w sprawach karnych?”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.