IV KA 556/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Świdnicy rozpoznał apelację prokuratora wniesioną od wyroku Sądu Rejonowego w Kłodzku, który uniewinnił B. H. od zarzutu popełnienia przestępstwa znieważenia uczuć religijnych (art. 196 kk). Prokurator zarzucił sądowi pierwszej instancji błąd w ustaleniach faktycznych, twierdząc, że oskarżony działał z zamiarem ewentualnym obrażenia uczuć religijnych poprzez znieważenie przedmiotu czci religijnej lub miejsca kultu. Sąd Okręgowy nie podzielił tych argumentów. W uzasadnieniu podkreślono, że ocena dowodów przez sąd pierwszej instancji była prawidłowa i mieściła się w granicach swobodnej oceny dowodów (art. 7 kpk). Sąd odwoławczy zaznaczył, że zdarzenie, które miało miejsce po zakończeniu mszy świętej w krużgankach kościoła, nie nosiło znamion przestępstwa z art. 196 kk. Zachowanie oskarżonego, polegające na wejściu do przedsionka kościoła w czapce i z telefonem komórkowym, nie było umyślne w kontekście obrazy uczuć religijnych. Sąd wskazał, że reakcja innych osób, w tym księdza, była agresywna i eskalująca, a oskarżony podejmował obronę. Ponadto, sąd odwoławczy zwrócił uwagę na kwestię rei iudicatae, wskazując, że część zarzutów dotyczyła czynu, który był już prawomocnie osądzony w innej sprawie (dotyczącej naruszenia nietykalności cielesnej księdza). Sąd podkreślił, że nie każde naruszenie dóbr osobistych stanowi przestępstwo. W konsekwencji, apelacja prokuratora została uznana za bezzasadną, a zaskarżony wyrok utrzymano w mocy. Koszty postępowania odwoławczego ponosi Skarb Państwa.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja znamion przestępstwa znieważenia uczuć religijnych (art. 196 kk), zwłaszcza w kontekście zamiaru ewentualnego oraz stosowania zasady rei iudicatae w postępowaniu karnym.
Sprawa dotyczy specyficznego stanu faktycznego i interpretacji przepisów w kontekście konkretnych zdarzeń, co może ograniczać jej bezpośrednie zastosowanie w innych sprawach.
Zagadnienia prawne (3)
Czy zachowanie oskarżonego polegające na wejściu do kościoła w czapce i z telefonem komórkowym, po zakończeniu mszy, może być uznane za znieważenie uczuć religijnych w rozumieniu art. 196 kk?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, takie zachowanie nie nosi znamion przestępstwa z art. 196 kk, ponieważ brak jest umyślności (bezpośredniej lub ewentualnej) w postaci zamiaru obrażenia uczuć religijnych.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy uznał, że zachowanie oskarżonego nie było umyślne w celu obrażenia uczuć religijnych. Podkreślono, że zdarzenie miało miejsce po mszy, a reakcja innych osób była agresywna. Dodatkowo, część zarzutów dotyczyła czynu już osądzonego.
Czy zarzut błędu w ustaleniach faktycznych jest zasadny, gdy apelujący kwestionuje ocenę dowodów przez sąd pierwszej instancji, ale nie wskazuje konkretnych błędów?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zarzut błędu w ustaleniach faktycznych nie jest zasadny, jeśli sprowadza się do polemiki z ustaleniami sądu i nie wykazuje konkretnych błędów w ocenie dowodów.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy podkreślił, że ocena dowodów przez sąd pierwszej instancji mieści się w granicach art. 7 kpk, a apelujący nie wykazał konkretnych błędów w rozumowaniu sądu, ograniczając się do przedstawienia odmiennego poglądu.
Czy ponowne wszczęcie postępowania karnego w sprawie czynu, który był już prawomocnie osądzony, jest dopuszczalne?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, ponowne postępowanie w sprawie tego samego czynu tej samej osoby jest niedopuszczalne z powodu zasady rei iudicatae (powaga rzeczy osądzonej).
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy wskazał, że część zarzutów aktu oskarżenia dotyczyła czynu, który został już prawomocnie osądzony w innej sprawie (dotyczącej naruszenia nietykalności cielesnej), co stanowi naruszenie art. 17 § 1 pkt 7 kpk.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| B. H. | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (10)
Główne
k.k. art. 196
Kodeks karny
Przestępstwo może być popełnione tylko z winy umyślnej z bezpośrednim lub ewentualnym zamiarem obrazy uczuć religijnych innych osób przez publiczne znieważenie przedmiotu czci religijnej lub miejsca publicznego wykonywania obrzędów religijnych.
Pomocnicze
k.k. art. 9 § § 1
Kodeks karny
Definicja zamiaru popełnienia czynu zabronionego (umyślność).
k.k. art. 1 § § 2
Kodeks karny
Czyn, którego społeczna szkodliwość jest znikoma, nie stanowi przestępstwa.
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Zasada swobodnej oceny dowodów.
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
Obowiązek uwzględnienia całokształtu okoliczności ujawnionych w toku rozprawy.
k.p.k. art. 424 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania karnego
Wymogi uzasadnienia wyroku.
k.p.k. art. 437 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Utrzymanie w mocy zaskarżonego wyroku.
k.p.k. art. 438 § pkt 3
Kodeks postępowania karnego
Podstawa apelacji - błąd w ustaleniach faktycznych.
k.p.k. art. 17 § § 1 pkt 7
Kodeks postępowania karnego
Przesłanka negatywna wszczęcia lub kontynuowania postępowania - rei iudicatae.
k.c. art. 23
Kodeks cywilny
Ochrona dóbr osobistych.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak umyślności oskarżonego w popełnieniu przestępstwa z art. 196 kk. • Zdarzenie miało miejsce po zakończeniu mszy, a zachowanie oskarżonego nie było celowe. • Agresywna reakcja innych uczestników zdarzenia. • Część zarzutów dotyczyła czynu już osądzonego (rei iudicatae). • Niewystarczająca społeczna szkodliwość czynu (w kontekście wcześniejszego postępowania).
Odrzucone argumenty
Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych apelującego prokuratora. • Argumentacja prokuratora o zamiarze ewentualnym obrażenia uczuć religijnych.
Godne uwagi sformułowania
Przekonanie sądu o wiarygodności jednych dowodów i niewiarygodności innych pozostaje pod ochroną art. 7 k.p.k. wtedy, gdy... • Skarżący w zarzucie błędu w ustaleniach faktycznych odwołuje się do materiału dowodowego w tym zeznań świadków nie wskazując jednak jakie dowody zostały błędnie ocenione, co rzekomo miało prowadzić do poczynienia błędnych ustaleń faktycznych. • Przestępstwo określone w art 196 kk może być popełnione tylko z winy umyślnej z bezpośrednim lub ewentualnym zamiarem obrazy uczuć religijnych innych osób... • Zamiar ewentualny to także zamiar, ale zawsze obejmujący przewidywanie możliwości popełnienia przestępstwa. • Wejście w czapce do kościoła jest zachowaniem neutralnym z perspektywy prawnokarnej. • Nie stanowi przestępstwa bowiem czyn którego społeczna szkodliwość jest znikoma (art.1§2 kk). • Nie sposób uznać księdza nawet ubranego w szaty liturgiczne i nie sprawującego obrządku za przedmiot czci religijnej w rozumieniu art.196 kk.
Skład orzekający
Waldemar Majka
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja znamion przestępstwa znieważenia uczuć religijnych (art. 196 kk), zwłaszcza w kontekście zamiaru ewentualnego oraz stosowania zasady rei iudicatae w postępowaniu karnym."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy specyficznego stanu faktycznego i interpretacji przepisów w kontekście konkretnych zdarzeń, co może ograniczać jej bezpośrednie zastosowanie w innych sprawach.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy kontrowersyjnego przestępstwa znieważenia uczuć religijnych i porusza kwestie interpretacji zamiaru oraz zasady powagi rzeczy osądzonej, co jest interesujące dla prawników specjalizujących się w prawie karnym.
“Czy wejście do kościoła w czapce to przestępstwo? Sąd Okręgowy rozstrzyga sprawę o znieważenie uczuć religijnych.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.