Orzeczenie · 2022-06-21

IV KA 308/22

Sąd
Sąd Okręgowy w Poznaniu
Miejsce
Poznań
Data
2022-06-21
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko życiu i zdrowiuŚredniaokręgowy
naruszenie nietykalności cielesnejsąd odwoławczyapelacjaocena dowodówkara ograniczenia wolnościwarunkowe umorzeniekoszty sądowemłodociany przestępca

Sąd Okręgowy w Poznaniu, rozpoznając sprawę z apelacji obrońcy oskarżonego K.K. od wyroku Sądu Rejonowego w Trzciance, utrzymał zaskarżone orzeczenie w mocy. Oskarżony został skazany za naruszenie nietykalności cielesnej M.M. z art. 207 § 1 kk. Obrońca podniósł zarzuty dotyczące obrazy przepisów postępowania (art. 7 kpk), obrazy prawa materialnego (art. 1 § 2 kk w zw. z art. 115 § 2 kk) poprzez błędne przyjęcie, że czyn był społecznie szkodliwy w stopniu nieznacznym, a także rażącej niewspółmierności kary (okresu próby i nawiązki). Sąd Okręgowy szczegółowo przeanalizował zarzuty, uznając je za niezasadne. W odniesieniu do zarzutu naruszenia art. 7 kpk, sąd odwoławczy stwierdził, że Sąd Rejonowy wszechstronnie i wnikliwie przeprowadził postępowanie dowodowe, a ocena dowodów była zgodna z zasadami doświadczenia życiowego i regułami logicznego rozumowania. Sąd odwoławczy podkreślił, że apelacja stanowiła jedynie polemikę z oceną dowodów, nie wskazując rzeczowych argumentów podważających ustalenia Sądu Rejonowego. W kwestii społecznej szkodliwości czynu, sąd odwoławczy uznał, że Sąd Rejonowy prawidłowo ocenił stopień szkodliwości jako „nieznaczny”, a nie „znikomy”, jak twierdził obrońca. Sąd odwoławczy odniósł się do argumentów obrońcy dotyczących rodzaju naruszonego dobra prawnego, sposobu uderzenia, braku szkody majątkowej, siły uderzenia, rzekomej prowokacji ze strony pokrzywdzonego, posiadania przez pokrzywdzonego pistoletu na kulki oraz opinii Dyrektora szkoły. Sąd odwoławczy uznał te argumenty za nieprzekonujące i niepodważające prawidłowości ustaleń Sądu Rejonowego. Odnosząc się do zarzutu rażącej niewspółmierności kary, sąd odwoławczy stwierdził, że dwuletni okres próby warunkowego umorzenia postępowania był uzasadniony, biorąc pod uwagę młody wiek oskarżonego i potrzebę oddziaływania wychowawczego. Sąd odwoławczy nie znalazł również podstaw do uchylenia orzeczonej nawiązki na rzecz pokrzywdzonego, uznając ją za adekwatną do doznanej krzywdy. Sąd Okręgowy utrzymał zaskarżony wyrok w mocy, prostując jedynie oczywistą omyłkę pisarską w pkt 12 wyroku. Na podstawie art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 634 kpk, oskarżony został zwolniony od obowiązku zwrotu Skarbowi Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, z uwagi na jego trudną sytuację materialną.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących oceny dowodów w sprawach karnych, oceny społecznej szkodliwości czynu, warunkowego umorzenia postępowania oraz orzekania nawiązki.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy konkretnego stanu faktycznego, ale zawiera ogólne wytyczne dotyczące oceny dowodów i stosowania przepisów prawa karnego.

Zagadnienia prawne (3)

Czy obraza przepisów postępowania, w szczególności art. 7 kpk (zasada swobodnej oceny dowodów), mogła mieć wpływ na treść orzeczenia?

Odpowiedź sądu

Nie, zarzut obrazy art. 7 kpk uznano za niezasadny, gdyż Sąd Rejonowy wszechstronnie i wnikliwie przeprowadził postępowanie dowodowe, a ocena dowodów była zgodna z zasadami doświadczenia życiowego i regułami logicznego rozumowania.

Uzasadnienie

Sąd odwoławczy stwierdził, że Sąd I instancji prawidłowo ocenił zebrany materiał dowodowy, a apelacja stanowiła jedynie polemikę z tą oceną, nie przedstawiając rzeczowych argumentów podważających ustalenia.

Czy czyn przypisany oskarżonemu był społecznie szkodliwy w stopniu znikomym, co uzasadniałoby umorzenie postępowania na podstawie art. 17 § 1 pkt 3 kpk?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, zarzut obrazy prawa materialnego (art. 1 § 2 kk w zw. z art. 115 § 2 kk) uznano za niezasadny. Sąd odwoławczy uznał, że stopień społecznej szkodliwości czynu został prawidłowo oceniony przez Sąd Rejonowy jako „nieznaczny”, a nie „znikomy”.

Uzasadnienie

Sąd odwoławczy odniósł się do szeregu okoliczności, w tym rodzaju naruszonego dobra prawnego, sposobu uderzenia, braku szkody majątkowej, rzekomej prowokacji ze strony pokrzywdzonego, które nie podważały ustaleń Sądu Rejonowego co do stopnia społecznej szkodliwości czynu.

Czy orzeczony okres próby (2 lata) warunkowego umorzenia postępowania oraz zasądzona nawiązka (500 zł) są rażąco niewspółmierne?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, zarzut rażącej niewspółmierności kary uznano za niezasadny. Sąd odwoławczy uznał dwuletni okres próby za uzasadniony ze względu na młody wiek oskarżonego i potrzebę oddziaływania wychowawczego, a nawiązkę za adekwatną do doznanej krzywdy.

Uzasadnienie

Sąd odwoławczy podkreślił, że dwuletni okres próby jest zgodny z art. 67 § 1 kk i służy weryfikacji postawy sprawcy. Nawiązka została orzeczona na podstawie art. 67 § 3 kk, jako forma zadośćuczynienia za krzywdę niemajątkową doznaną przez pokrzywdzonego.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Utrzymanie w mocy zaskarżonego wyroku
Strona wygrywająca
Oskarżyciel publiczny (utrzymanie wyroku skazującego)

Strony

NazwaTypRola
K. K.osoba_fizycznaoskarżony
M. M.osoba_fizycznapokrzywdzony
M. S.osoba_fizycznapokrzywdzony
J. B.osoba_fizycznaświadkowie
M. O.osoba_fizycznaoskarżony
R. K.osoba_fizycznaoskarżony
A. W.osoba_fizycznaoskarżony
Prokuratura Okręgowa w Poznaniuorgan_państwowyprokurator
R. M.osoba_fizycznaDyrektor szkoły

Przepisy (13)

Główne

k.k. art. 207 § 1

Kodeks karny

Pomocnicze

k.p.k. art. 105 § 1

Kodeks postępowania karnego

Sąd odwoławczy sprostował oczywistą omyłkę pisarską w pkt 12 zaskarżonego wyroku.

k.p.k. art. 105 § 2

Kodeks postępowania karnego

Sąd odwoławczy sprostował oczywistą omyłkę pisarską w pkt 12 zaskarżonego wyroku.

k.p.k. art. 438 § 2

Kodeks postępowania karnego

Zarzut obrazy przepisów postępowania.

k.p.k. art. 438 § 3

Kodeks postępowania karnego

Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych.

k.p.k. art. 438 § 4

Kodeks postępowania karnego

Zarzut rażącej niewspółmierności kary.

k.k. art. 1 § 2

Kodeks karny

Ocena stopnia społecznej szkodliwości czynu.

k.k. art. 115 § 2

Kodeks karny

Okoliczności wpływające na ocenę stopnia społecznej szkodliwości czynu.

k.p.k. art. 17 § 1

Kodeks postępowania karnego

Przesłanki umorzenia postępowania.

k.k. art. 67 § 1

Kodeks karny

Warunkowe umorzenie postępowania i okres próby.

k.k. art. 67 § 3

Kodeks karny

Obowiązek naprawienia szkody lub zadośćuczynienia za krzywdę w ramach warunkowego umorzenia.

k.p.k. art. 634

Kodeks postępowania karnego

Stosowanie przepisów o kosztach za postępowanie przed sądem I instancji do postępowania odwoławczego.

k.p.k. art. 624 § 1

Kodeks postępowania karnego

Zwolnienie od kosztów sądowych.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Sąd Rejonowy wszechstronnie i wnikliwie przeprowadził postępowanie dowodowe. • Ocena dowodów dokonana przez Sąd Rejonowy była zgodna z zasadami doświadczenia życiowego i regułami logicznego rozumowania. • Apelacja obrońcy stanowiła jedynie polemikę z oceną dowodów, nie przedstawiając rzeczowych argumentów podważających ustalenia. • Stopień społecznej szkodliwości czynu został prawidłowo oceniony jako „nieznaczny”. • Dwóchletni okres próby warunkowego umorzenia postępowania jest uzasadniony ze względu na młody wiek oskarżonego i potrzebę oddziaływania wychowawczego. • Nawiązka w kwocie 500 zł jest adekwatna do doznanej przez pokrzywdzonego krzywdy.

Odrzucone argumenty

Obraza przepisów postępowania (art. 7 kpk) poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów. • Obraza przepisów prawa materialnego (art. 1 § 2 kk w zw. z art. 115 § 2 kk) poprzez błędne przyjęcie, że czyn był społecznie szkodliwy w stopniu nieznacznym. • Rażąca niewspółmierność orzeczonego okresu próby (2 lata) i nawiązki (500 zł).

Godne uwagi sformułowania

Ocena ta została dokonana zgodnie z zasadami doświadczenia życiowego i regułami logicznego rozumowania. • Przypomnieć przy tym należy, że kontrola odwoławcza trafności oceny dowodów dokonanej przez Sąd I instancji jest merytorycznie ograniczona. • Nie sposób natomiast uznać za uzasadnionej apelacji, która w swojej istocie stanowi jedynie polemikę z dokonaną przez sąd oceną dowodów. • Ocena stopnia społecznej szkodliwości konkretnego zachowania powinna być oceną całościową, uwzględniającą okoliczności wymienione w art. 115 § 2 kk, nie zaś sumą czy pochodną ocen cząstkowych takiej czy innej „ujemności” tkwiącej z poszczególnych okolicznościach. • Dwóchletni okres próby powinien uzmysłowić oskarżonemu niedopuszczalność jego zachowania wobec pokrzywdzonego i skłonić do refleksji nad swoją przyszłością.

Skład orzekający

Hanna Bartkowiak

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących oceny dowodów w sprawach karnych, oceny społecznej szkodliwości czynu, warunkowego umorzenia postępowania oraz orzekania nawiązki."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego, ale zawiera ogólne wytyczne dotyczące oceny dowodów i stosowania przepisów prawa karnego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy typowego przestępstwa naruszenia nietykalności cielesnej, ale szczegółowe uzasadnienie sądu odwoławczego dotyczące oceny dowodów i argumentacji obrony jest cenne dla prawników procesowych.

Sąd Okręgowy potwierdza: apelacja to nie tylko polemika z oceną dowodów!

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane przepisy
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst