IV Ka 1213/25Utrzymanie wyroku za przywłaszczenie bydła apelacja oddalona
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Poznaniu, IV Wydział Karny – Odwoławczy, utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Środzie Wielkopolskiej z dnia 3 września 2025 r. (sygn. akt II K 118/23), którym oskarżony X. A. został skazany za przywłaszczenie bydła z art. 284 § 2 kk. Apelację od wyroku wniósł obrońca oskarżonego, podnosząc szereg zarzutów, w tym obrazę przepisów prawa materialnego i procesowego, błąd w ustaleniach faktycznych oraz rażącą niewspółmierność kary. Sąd Okręgowy uznał wszystkie zarzuty za bezzasadne. W szczególności odrzucono argumentację dotyczącą wpływu późniejszego skazania świadków Z. A. i F. P. za podrobienie dokumentów na ocenę zeznań tych świadków, wskazując, że przestępcze zachowanie świadków miało miejsce po zbyciu bydła przez oskarżonego, a zeznania świadków dotyczące samego faktu transakcji nadal były wiarygodne. Sąd odwoławczy podkreślił, że materiał dowodowy zgromadzony w sprawie w dostatecznym stopniu wskazuje na wypełnienie przez oskarżonego znamion zarzucanego mu przestępstwa, a argumentacja obrońcy stanowi jedynie polemikę z trafnymi wywodami Sądu I instancji. Odnosząc się do zarzutu rażącej niewspółmierności kary, Sąd Okręgowy stwierdził, że kara 2 lat pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jest adekwatna, zwłaszcza w kontekście popełnienia czynów w warunkach ciągu przestępstw, uprzedniej karalności oskarżonego oraz wysokiej wartości szkody. Sąd nie podzielił również argumentów dotyczących roli oskarżonego jako żywiciela rodziny, wskazując na jego wcześniejsze skazania za przestępstwa przeciwko mieniu. W konsekwencji, Sąd Okręgowy utrzymał zaskarżony wyrok w mocy, zasądzając od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowego zwrot kosztów zastępstwa procesowego oraz od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa zwrot kosztów sądowych i opłatę za postępowanie odwoławcze.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaPotwierdzenie prawidłowości oceny dowodów i ustaleń faktycznych w sprawach o przywłaszczenie, zwłaszcza w kontekście późniejszego skazania świadków za podrobienie dokumentów. Uzasadnienie wymiaru kary w sprawach o przywłaszczenie, w tym w warunkach ciągu przestępstw.
Dotyczy specyficznego stanu faktycznego związanego z obrotem zwierzętami hodowlanymi i umową kontraktacji.
Zagadnienia prawne (3)
Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił dowody i ustalił stan faktyczny w sprawie o przywłaszczenie bydła, uwzględniając zeznania świadków, mimo ich późniejszego skazania za podrobienie dokumentów?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd odwoławczy uznał, że ocena dowodów i ustalenia faktyczne sądu pierwszej instancji były prawidłowe. Skazanie świadków za podrobienie dokumentów nie dyskredytuje ich zeznań dotyczących samego faktu transakcji, a materiał dowodowy nadal wskazuje na winę oskarżonego.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy stwierdził, że przestępcze zachowanie świadków miało miejsce po zbyciu bydła przez oskarżonego, a ich zeznania dotyczące samego faktu transakcji były wiarygodne. Argumentacja obrońcy stanowiła jedynie polemikę z prawidłowymi wywodami sądu pierwszej instancji.
Czy kara 2 lat pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jest rażąco niewspółmierna do popełnionego przestępstwa przywłaszczenia bydła, biorąc pod uwagę okoliczności osobiste oskarżonego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, kara jest adekwatna i nie jest rażąco niewspółmierna. Sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił okoliczności czynu i nie znalazł okoliczności łagodzących. Oskarżony był już karany, a wartość szkody jest wysoka.
Uzasadnienie
Kara 2 lat pozbawienia wolności jest uzasadniona, biorąc pod uwagę zagrożenie ustawowe, popełnienie czynów w warunkach ciągu przestępstw, uprzednią karalność oskarżonego oraz wysoką wartość szkody. Argumenty dotyczące roli oskarżonego jako żywiciela rodziny zostały uznane za jednostronne.
Czy zarzut obrazy przepisów prawa materialnego (art. 284 § 2 kk) może być skutecznie podniesiony, gdy apelujący kwestionuje również ustalenia faktyczne?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zarzut obrazy prawa materialnego można skutecznie postawić jedynie wtedy, gdy nie kwestionuje się ustaleń faktycznych, a jedynie podważa trafność oceny prawnej czynu.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy podkreśla, że zarzut obrazy prawa materialnego dotyczy wadliwego zastosowania lub niezastosowania przepisu, a nie błędów w ustaleniach faktycznych. W tej sprawie obrońca kwestionował zarówno ocenę dowodów, jak i stan faktyczny, co czyniło zarzut obrazy prawa materialnego nieskutecznym.
Rozstrzygnięcie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| X. A. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| (...) Sp. z o.o. | spółka | oskarżyciel posiłkowy |
| Prokuratura Okręgowa w Poznaniu | organ_państwowy | prokurator |
Przepisy (24)
Główne
k.k. art. 284 § § 2
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 438 § pkt 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § pkt 1a
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 5 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § pkt 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 170 § pkt 2 i 5
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 439 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 540 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 427 § § 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 452 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 91 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 46 § § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 616 § § 1 pkt 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 636 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie art. 11 § § 2 pkt 4
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym art. 1
Ustawa z dnia 18 czerwca 2014 r. w sprawie opłat za wydanie informacji z Krajowego Rejestru Karnego art. 3 § § 2
Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych art. 8
Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych art. 2 § ust. 1 pkt 4
k.p.k. art. 624 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 294 § § 1
Kodeks karny
Argumenty
Odrzucone argumenty
Obraza przepisów prawa materialnego (art. 438 pkt 1 k.p.k.) w związku z błędną subsumpcją przywłaszczenia. • Obraza przepisów postępowania (art. 438 pkt 2 k.p.k.) i błąd w ustaleniach faktycznych (art. 438 pkt 3 k.p.k.). • Oddalenie lub zaniechanie przeprowadzenia kluczowych dowodów. • Nieuwzględnienie nowej okoliczności faktycznej w postaci skazania świadków za podrobienie podpisów. • Rażąca niewspółmierność kary pozbawienia wolności i środka kompensacyjnego.
Godne uwagi sformułowania
Obrońca X. A. zakwestionował zaś w ramach wniesionej apelacji zarówno trafność dokonanej przez Sąd Rejonowy oceny dowodów, jak również prawidłowość ustalonego na jej podstawie stanu faktycznego - dlatego też podniesiony jednocześnie przez apelującego zarzut oparty o art. 438 pkt 1 kpk już z tej przyczyny uznać należało za nieprawidłowy i nieskuteczny. • Przekonanie sądu o wiarygodności jak i niewiarygodności dowodów, pozostaje pod ochroną przepisu art. 7 kpk , jeżeli zostało poprzedzone ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy, rozważeniem okoliczności przemawiających zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego - zgodnie ze wskazaniami wiedzy i zasadami doświadczenia życiowego oraz zostało wyczerpująco i logicznie uargumentowane w uzasadnieniu wyroku. • Choć bowiem apelujący linię obrony X. A. oparł o domniemane wykorzystanie naiwności oskarżonego przez osoby zarządzające pokrzywdzoną spółką, to „teoria” ta nie znajduje jakiegokolwiek umocowania w zgromadzonym w toku postępowania materiale dowodowym, który pomyślnie przeszedł weryfikację pod kątem wiarygodności. • Wobec podniesienia przez obrońcę zarzutu naruszenia art. 5 § 2 kpk przypomnieć z kolei należy, że zasada in dubio pro reo dotyczy wątpliwości, które ma i nie jest w stanie rozstrzygnąć sąd rozpoznający sprawę. Nie dotyczy ona zaś wątpliwości strony czy jej reprezentanta co do prawidłowości rozstrzygnięcia dokonanego przez ten sąd.
Skład orzekający
Hanna Bartkowiak
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie prawidłowości oceny dowodów i ustaleń faktycznych w sprawach o przywłaszczenie, zwłaszcza w kontekście późniejszego skazania świadków za podrobienie dokumentów. Uzasadnienie wymiaru kary w sprawach o przywłaszczenie, w tym w warunkach ciągu przestępstw."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu faktycznego związanego z obrotem zwierzętami hodowlanymi i umową kontraktacji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy typowego przestępstwa przywłaszczenia, ale zawiera ciekawe wątki procesowe związane z oceną zeznań świadków po ich skazaniu za podrobienie dokumentów oraz analizą wymiaru kary. Jest to interesujące dla prawników procesowych.
“Sąd Okręgowy: Skazanie świadka za fałszerstwo nie dyskredytuje jego zeznań w sprawie o przywłaszczenie.”
Dane finansowe
zwrot kosztów zastępstwa procesowego: 840 PLN
zwrot kosztów sądowych: 40 PLN
opłata za II instancję: 300 PLN
naprawienie szkody: 192 350 PLN
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Powiązane przepisy
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.