III SA/Gl 483/18Uchylenie decyzji o nadpłacie środków europejskich zamówienia publiczne

Sprawa dotyczyła skargi Gminy U. na decyzję Zarządu Województwa Śląskiego, która utrzymała w mocy odmowę stwierdzenia nadpłaty środków europejskich. Nadpłata miała wynikać z pomniejszenia płatności ze środków europejskich w ramach projektu "Budowa [...] Parku Turystyki Aktywnej i Rekreacji". Instytucja Zarządzająca Regionalnym Programem Operacyjnym (IZ RPO WSL) stwierdziła nieprawidłowości w zamówieniu publicznym, polegające na żądaniu od wykonawców dokumentów (wykazu osób) niebędących niezbędnymi do przeprowadzenia postępowania, co stanowiło naruszenie art. 25 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych (Pzp). W konsekwencji nałożono 5% korektę finansową, uznając część środków za niekwalifikowalne. Gmina wniosła o stwierdzenie nadpłaty, argumentując, że żądane dokumenty były konieczne do zapewnienia prawidłowego wykonania zamówienia, a organ nie wykazał, w jaki sposób naruszenie mogło ograniczyć krąg oferentów lub spowodować szkodę. Wojewódzki Sąd Administracyjny (WSA) w Gliwicach wyrokiem z 12 grudnia 2016 r. uchylił decyzję organu, wskazując, że choć naruszenie art. 25 ust. 1 Pzp miało miejsce, organ nie wykazał, że mogło ono skutkować potencjalną szkodą w budżecie UE. Sąd podkreślił, że sporządzenie wykazu osób jest czynnością prostą i nieuciążliwą, a wątpliwości co do warunków udziału w postępowaniu mogłyby skutkować szkodą. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Zarząd Województwa Śląskiego ponownie wydał decyzję utrzymującą w mocy poprzednią, powołując się na te same argumenty i orzecznictwo. Gmina wniosła kolejną skargę, zarzucając organowi naruszenie przepisów postępowania (m.in. art. 153 P.p.s.a. poprzez nieuwzględnienie wskazań sądu) oraz prawa materialnego. Gmina argumentowała, że organ nie wykazał szkody potencjalnej, a jego rozumowanie dotyczące skutków art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp było błędne. Podkreślono, że wykonawcy nie zgłaszali wątpliwości co do SIWZ, a żądane dokumenty były zgodne z Prawem budowlanym. WSA w Gliwicach uwzględnił skargę, uchylając zaskarżoną decyzję. Sąd uznał, że organ nie sprostał zadaniu wykazania potencjalnej szkody, a także naruszył art. 153 P.p.s.a., ponieważ nie zastosował się do oceny prawnej i wskazań zawartych w poprzednim wyroku. Sąd stwierdził, że organ nie wykazał, iż naruszenie procedury zamówień publicznych mogło skutkować powstaniem szkody potencjalnej w budżecie UE, a także nie przeprowadził wystarczających postępowań wyjaśniających w tym zakresie. W związku z tym, organ powinien był orzec na podstawie art. 75 Ordynacji podatkowej w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający