III KK 27/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 20 kwietnia 2016 r. rozpoznał zażalenie obrońcy oskarżonego W.K. na postanowienie o zastosowaniu środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania. Wcześniej, wyrokiem z dnia 16 marca 2016 r., Sąd Najwyższy uchylił wyrok Sądu Okręgowego w O. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, jednocześnie stosując wobec oskarżonego tymczasowe aresztowanie na okres trzech miesięcy. Obrońca oskarżonego w zażaleniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 249 § 1 k.p.k., art. 258 § 1 pkt 1 i 2 k.p.k., art. 251 § 3 k.p.k. oraz art. 424 § 1 k.p.k., a także błąd w ustaleniach faktycznych. Sąd Najwyższy uznał te zarzuty za niezasadne. Podkreślono, że potrzeba zastosowania izolacyjnego środka zapobiegawczego wynika z faktu uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, a także z orzeczonej nieprawomocnie kary łącznej 6 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, która może skłaniać oskarżonego do działań destabilizujących postępowanie. Sąd Najwyższy stwierdził, że uzasadnienie postanowienia Sądu pierwszej instancji spełnia wymogi formalne i merytoryczne, a nie podniesiono okoliczności uzasadniających odstąpienie od stosowania tymczasowego aresztowania.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaUzasadnienie stosowania tymczasowego aresztowania po uchyleniu wyroku przez Sąd Najwyższy, zwłaszcza w kontekście orzeczonej surowej kary.
Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej po uchyleniu wyroku przez Sąd Najwyższy i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania.
Zagadnienia prawne (3)
Czy istnieją podstawy do zastosowania tymczasowego aresztowania wobec oskarżonego, mimo złożenia zażalenia na postanowienie o jego zastosowaniu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, istnieją podstawy do zastosowania tymczasowego aresztowania.
Uzasadnienie
Potrzeba zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania izolacyjnym środkiem zapobiegawczym wynika z faktu uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, a także z orzeczonej nieprawomocnie surowej kary pozbawienia wolności, która może skłaniać oskarżonego do działań destabilizujących postępowanie.
Czy uzasadnienie postanowienia o zastosowaniu tymczasowego aresztowania spełnia wymogi formalne i merytoryczne?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, uzasadnienie spełnia wymogi.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że uzasadnienie postanowienia Sądu pierwszej instancji na wystarczającym poziomie szczegółowości realizuje standardy wynikające z art. 251 § 3 k.p.k., wykazując istnienie ogólnych i szczególnych przesłanek stosowania tymczasowego aresztowania oraz brak wystarczalności innych środków zapobiegawczych.
Czy obrońca oskarżonego może skutecznie wnieść zażalenie na postanowienie o zastosowaniu tymczasowego aresztowania, jeśli oskarżony wcześniej wniósł własne zażalenie?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, w określonych okolicznościach.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że zażalenie obrońcy, złożone mimo wcześniejszego rozpoznania zażalenia oskarżonego, powinno zostać rozpoznane ze względów gwarancyjnych, ponieważ podniosło ono zarzuty wykraczające poza zakres kontroli postanowienia z dnia 31 marca 2016 r. i jego nierozpoznanie naruszyłoby prawo do obrony.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| W. K. | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (12)
Główne
k.p.k. art. 538 § 2
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do zastosowania środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania po uchyleniu wyroku i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania.
k.p.k. art. 258 § 2
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do zastosowania tymczasowego aresztowania ze względu na grożącą oskarżonemu surową karę pozbawienia wolności.
k.p.k. art. 249 § 1
Kodeks postępowania karnego
Ogólna podstawa stosowania środków zapobiegawczych.
k.p.k. art. 258 § 1
Kodeks postępowania karnego
Szczególne przesłanki stosowania tymczasowego aresztowania (obawa ukrywania się, matactwa procesowego).
k.p.k. art. 251 § 3
Kodeks postępowania karnego
Wymogi uzasadnienia postanowienia o zastosowaniu tymczasowego aresztowania, w tym konieczność wykazania braku możliwości zastosowania innych środków.
Pomocnicze
k.k. art. 280 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 64 § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 424 § 1
Kodeks postępowania karnego
Ogólne wymogi uzasadnienia orzeczeń sądowych.
k.p.k. art. 4
Kodeks postępowania karnego
Zasada prawdy obiektywnej.
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Zasada swobodnej oceny dowodów.
k.p.k. art. 118
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy pisma procesowego i jego treści.
k.p.k. art. 259
Kodeks postępowania karnego
Okoliczności uzasadniające odstąpienie od stosowania tymczasowego aresztowania.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Potrzeba zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania izolacyjnym środkiem zapobiegawczym wynika z faktu uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. • Orzeczona nieprawomocnie surowa kara pozbawienia wolności (6 lat i 6 miesięcy) może skłaniać oskarżonego do działań destabilizujących prawidłowy tok postępowania. • Uzasadnienie postanowienia Sądu pierwszej instancji spełnia wymogi formalne i merytoryczne. • Zażalenie obrońcy, mimo wcześniejszego rozpoznania zażalenia oskarżonego, powinno zostać rozpoznane ze względów gwarancyjnych i dla ochrony prawa do obrony.
Odrzucone argumenty
Brak przesłanek do stosowania tymczasowego aresztowania. • Brak konieczności stosowania najcięższego środka zapobiegawczego. • Naruszenie art. 258 § 1 pkt 1 i 2 k.p.k. poprzez zastosowanie tymczasowego aresztowania mimo braku przesłanek szczególnych. • Naruszenie art. 251 § 3 k.p.k. poprzez niewyjaśnienie przyczyn uniemożliwiających zastosowanie innego środka zapobiegawczego. • Naruszenie art. 424 § 1 k.p.k. poprzez sporządzenie niepełnego i ogólnikowego uzasadnienia. • Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę postanowienia.
Godne uwagi sformułowania
potrzeba zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania karnego izolacyjnym środkiem zapobiegawczym • orzeczono w pierwszej instancji karę łączną 6 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności • wysokość [kary] może skłaniać oskarżonego do działań destabilizujących prawidłowy tok postępowania • aktualne brzmienie art. 258 § 2 k.p.k. po zmianach, które weszły w życie w dniu 15 kwietnia 2016 r. nie różnicuje przesłanek stosowania tymczasowego aresztowania, traktując przesłankę grożącej oskarżonemu surowej kary za samodzielną i równoważną z pozostałymi przesłankami stosowania środków zapobiegawczych • wymogi jakie winno spełniać uzasadnienie postanowienia sądu w przedmiocie zastosowania tymczasowego aresztowania wskazane są w art. 251 § 3 k.p.k., a nie w art. 424 § 1 k.p.k.
Skład orzekający
Tomasz Artymiuk
przewodniczący
Józef Dołhy
członek
Andrzej Ryński
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie stosowania tymczasowego aresztowania po uchyleniu wyroku przez Sąd Najwyższy, zwłaszcza w kontekście orzeczonej surowej kary."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej po uchyleniu wyroku przez Sąd Najwyższy i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy procedury stosowania tymczasowego aresztowania, co jest istotne dla praktyków prawa karnego, ale nie zawiera nietypowych faktów ani zaskakujących rozstrzygnięć dla szerszej publiczności.
“Sąd Najwyższy utrzymuje tymczasowe aresztowanie: surowa kara jako klucz do izolacji procesowej.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.