Orzeczenie · 2013-02-12

II PK 180/11

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
2013-02-12
SAOSPracyprawo pracyWysokanajwyższy
odprawaumowa o pracęwypowiedzenie umowynaruszenie obowiązków pracowniczychrażące naruszeniezła wiarazwrot świadczeniabezpodstawne wzbogacenieskarga kasacyjnaSąd Najwyższy

Sprawa dotyczyła roszczenia powodów o odprawy pieniężne, które zostały im zasądzone przez Sąd Okręgowy. Sąd Apelacyjny, po uchyleniu poprzedniego wyroku przez Sąd Najwyższy, zmienił orzeczenie i oddalił powództwo, nakazując jednocześnie powodom zwrot wypłaconych im odpraw. Sąd Apelacyjny uznał, że zachodziły przesłanki wyłączające prawo do odprawy, takie jak rażące naruszenie obowiązków pracowniczych, istotne naruszenie Statutu Spółki oraz rażące niedbalstwo. Dodatkowo, Sąd Apelacyjny uznał, że powodowie mieli obowiązek zwrotu otrzymanych odpraw, mimo że zostały one zasądzone prawomocnym wyrokiem, ze względu na ich złą wiarę przy wydatkowaniu środków i świadomość możliwości uchylenia orzeczenia w postępowaniu kasacyjnym. Sąd Najwyższy rozpoznał skargi kasacyjne powodów, analizując szereg zarzutów dotyczących naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego. Kluczowe zagadnienia obejmowały wykładnię klauzuli "rażącego naruszenia prawa przez pracownika", związanie prawomocnym orzeczeniem sądu niższej instancji (art. 365 k.p.c.), a także zastosowanie przepisów o bezpodstawnym wzbogaceniu (art. 405-414 k.c.) w kontekście obowiązku zwrotu świadczenia po uchyleniu wyroku. Sąd Najwyższy, opierając się na uchwale siedmiu sędziów (II PZP 1/12), rozstrzygnął, że art. 415 k.p.c. w związku z art. 39815 § 1 k.p.c. nie stanowi materialnoprawnej podstawy roszczenia o zwrot świadczenia, jednakże podstawą tą może być art. 410 § 2 k.c. w związku z art. 405 k.c. Sąd Najwyższy uznał, że powodowie powinni byli liczyć się z obowiązkiem zwrotu odpraw, mimo prawomocności wyroku, ze względu na okoliczności sprawy, ich świadomość co do możliwości uchylenia orzeczenia oraz szybkie i niestandardowe wydatkowanie środków, co świadczyło o ich złej wierze. W konsekwencji, Sąd Najwyższy oddalił skargi kasacyjne powodów.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Interpretacja klauzul umownych dotyczących naruszenia obowiązków pracowniczych, zasady związane z mocą wiążącą prawomocnych orzeczeń, zasady odpowiedzialności za bezpodstawne wzbogacenie po uchyleniu wyroku, a także kwestia złej wiary przy zwrocie świadczeń.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznych okoliczności sprawy, w tym treści umów o pracę i ustaleń faktycznych. Interpretacja przepisów o bezpodstawnym wzbogaceniu w kontekście uchylonego wyroku ma znaczenie dla podobnych spraw.

Zagadnienia prawne (5)

Czy klauzula "rażącego naruszenia prawa przez pracownika" w umowie o pracę odnosi się do naruszenia przepisów prawa pracy i obowiązków pracowniczych?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, klauzula ta odnosi się do naruszenia przepisów prawa pracy i obowiązków pracowniczych wynikających z umowy o pracę.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy wyjaśnił, że postanowienia umowy o pracę należy interpretować jako dotyczące obowiązków pracownika wynikających ze stosunku pracy. Klauzula "rażącego naruszenia prawa" odnosi się do naruszenia prawa pracy, a ściślej obowiązków pracowniczych.

Czy prawomocne orzeczenie sądu niższej instancji dotyczące zasadności wypowiedzenia umowy o pracę jest wiążące dla sądu rozpoznającego sprawę o odprawę, w tym w zakresie ustaleń faktycznych?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, prawomocne orzeczenie wiąże strony w zakresie rozstrzygnięcia i ustaleń dotyczących przedmiotu tego orzeczenia, ale sąd może uzupełnić ustalenia o fakty istotne dla nowej sprawy.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny, związany wyrokiem Sądu Rejonowego, przyjął ustalone przyczyny wypowiedzenia umów o pracę, ale ocenił je w świetle wymagań przedmiotowych sprawy o odprawy, uzupełniając własnymi ustaleniami. Sąd Najwyższy potwierdził, że Sąd Apelacyjny prawidłowo zastosował art. 365 § 1 k.p.c., wiążąc się ustaleniami dotyczącymi przedmiotu poprzedniego orzeczenia, ale jednocześnie oceniając fakty w kontekście nowej sprawy.

Czy w sprawie o zwrot świadczenia pieniężnego spełnionego na podstawie prawomocnego wyroku, który został następnie uchylony, mają zastosowanie przepisy o bezpodstawnym wzbogaceniu (art. 405-414 k.c.)?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, po uchyleniu wyroku podstawą roszczenia o zwrot świadczenia może być art. 410 § 2 k.c. w związku z art. 405 k.c. (bezpodstawne wzbogacenie).

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy, opierając się na uchwale siedmiu sędziów (II PZP 1/12), rozstrzygnął, że art. 415 k.p.c. w związku z art. 39815 § 1 k.p.c. nie stanowi materialnoprawnej podstawy roszczenia o zwrot świadczenia, ale podstawą tą może być art. 410 § 2 k.c. w związku z art. 405 k.c.

Czy obowiązek zwrotu świadczenia pieniężnego wygasa, jeśli osoba, która je uzyskała, zużyła je lub utraciła w taki sposób, że nie jest już wzbogacona, mimo że powinna była liczyć się z obowiązkiem zwrotu?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, obowiązek zwrotu nie wygasa, jeśli osoba uzyskująca korzyść powinna była liczyć się z obowiązkiem zwrotu, nawet jeśli zużyła lub utraciła korzyść.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że prawomocność wyroku nie wyłącza złej wiary wzbogaconego. W przypadku szybkiego i niestandardowego wydatkowania środków, mimo prawomocnego wyroku, można uznać, że osoba powinna była liczyć się z obowiązkiem zwrotu, co uzasadnia zastosowanie art. 409 k.c. w związku z art. 405 k.c.

Czy obowiązek zwrotu świadczenia pieniężnego przez osobę, która je uzyskała w złej wierze, wygasa, jeśli rozporządziła ona częścią środków na rzecz osób trzecich (np. w drodze darowizny)?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, obowiązek zwrotu nie wygasa, a pierwotnie wzbogacony nadal ponosi odpowiedzialność, jeśli działał w złej wierze.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy stwierdził, że rozporządzenie korzyścią na rzecz osoby trzeciej (art. 407 k.c.) nie zwalnia pierwotnie wzbogaconego od odpowiedzialności, jeśli w chwili wyzbywania się korzyści powinien był liczyć się z obowiązkiem jej zwrotu (art. 409 k.c.).

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Oddalił skargi kasacyjne
Strona wygrywająca
pozwany

Strony

NazwaTypRola
L. B.osoba_fizycznapowód
M. P.osoba_fizycznapowód
Towarzystwo Ubezpieczeń /…/spółkapozwany

Przepisy (17)

Główne

k.c. art. 65 § § 2

Kodeks cywilny

Nakazuje badać zgodny zamiar stron i cel umowy, a nie tylko jej dosłowne brzmienie, przy wykładni oświadczeń woli.

k.p.c. art. 365 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Określa moc wiążącą prawomocnego orzeczenia sądu.

k.p.c. art. 39815 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy rozstrzygnięcia o zwrocie spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia po uchyleniu wyroku.

k.c. art. 409

Kodeks cywilny

Określa wygaśnięcie obowiązku zwrotu korzyści, gdy została ona zużyta lub utracona, chyba że uzyskano ją w złej wierze.

k.c. art. 405

Kodeks cywilny

Definiuje bezpodstawne wzbogacenie i obowiązek jego zwrotu.

k.c. art. 410 § § 2

Kodeks cywilny

Definiuje świadczenie nienależne jako takie, które odpadła podstawa świadczenia.

k.p. art. 100 § § 1

Kodeks pracy

Podstawowy obowiązek pracownika stosowania się do poleceń pracodawcy.

k.p. art. 100 § § 2 pkt 1

Kodeks pracy

Obowiązek pracownika stosowania się do zasad współżycia społecznego i dbania o dobro zakładu pracy.

k.p. art. 100 § § 2 pkt 4

Kodeks pracy

Obowiązek pracownika dbania o dobro zakładu pracy, chronienia jego mienia oraz zachowania w tajemnicy informacji, których ujawnienie mogłoby narazić pracodawcę na szkodę.

k.p. art. 30 § § 4

Kodeks pracy

Wymóg wskazania przez pracodawcę skonkretyzowanej i prawdziwej przyczyny wypowiedzenia umowy o pracę.

Pomocnicze

k.p. art. 300

Kodeks pracy

Przepis dotyczący stosowania przepisów kodeksu cywilnego do stosunków prawnych między pracodawcą a pracownikiem.

k.p.c. art. 3983 § § 1 pkt 1

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa skargi kasacyjnej dotycząca naruszenia prawa materialnego.

k.p.c. art. 3983 § § 1 pkt 2

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa skargi kasacyjnej dotycząca naruszenia przepisów postępowania.

k.c. art. 406

Kodeks cywilny

Dotyczy obowiązku wydania tego, co uzyskano w zamian za zbycie korzyści.

k.c. art. 407

Kodeks cywilny

Dotyczy sytuacji, gdy korzyść została rozporządzona na rzecz osoby trzeciej.

k.p.c. art. 217 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy pominięcia dowodów, gdy okoliczności zostały dostatecznie wyjaśnione lub gdy dowód nie może wykazać istotnej okoliczności.

k.p.c. art. 227

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy dopuszczalności dowodu w celu stwierdzenia faktów mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Rażące naruszenie obowiązków pracowniczych przez powodów. • Zła wiara powodów przy wydatkowaniu otrzymanych odpraw. • Możliwość uchylenia prawomocnego wyroku w postępowaniu kasacyjnym i obowiązek liczenia się z tym przez powodów. • Niewystarczający nadzór nad sprzedażą i rentownością sieci agencyjnej jako podstawa rażącego niedbalstwa.

Odrzucone argumenty

Argumenty powodów dotyczące niewłaściwej wykładni klauzul umownych. • Argumenty dotyczące braku związania ustaleniami sądu niższej instancji. • Argumenty dotyczące wygaśnięcia obowiązku zwrotu świadczenia z uwagi na jego zużycie lub utratę. • Argumenty dotyczące niezastosowania przepisów o bezpodstawnym wzbogaceniu w kontekście darowizn na rzecz osób trzecich.

Godne uwagi sformułowania

nie jest prejudykatem w niniejszym postępowaniu • klasyczną sankcją prawa pracy • nie pozostaje w sprzeczności z żadną zasadą współżycia społecznego • celowo i uporczywie uchylali się od tego obowiązku • nie można określić mianem wydatków „pierwszej potrzeby” • stworzyć wrażenie, że powodowie nie są już wzbogaceni • nie musi wykazać (udowadniać), że zachodzi sytuacja braku powinności liczenia się z obowiązkiem zwrotu • prawomocność mogła być ustalona wadliwie i nie może być traktowana jako niepodważalny przejaw wymaganego stanu świadomości wzbogaconego

Skład orzekający

Jerzy Kwaśniewski

przewodniczący-sprawozdawca

Roman Kuczyński

członek

Krzysztof Staryk

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja klauzul umownych dotyczących naruszenia obowiązków pracowniczych, zasady związane z mocą wiążącą prawomocnych orzeczeń, zasady odpowiedzialności za bezpodstawne wzbogacenie po uchyleniu wyroku, a także kwestia złej wiary przy zwrocie świadczeń."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznych okoliczności sprawy, w tym treści umów o pracę i ustaleń faktycznych. Interpretacja przepisów o bezpodstawnym wzbogaceniu w kontekście uchylonego wyroku ma znaczenie dla podobnych spraw.

Wartość merytoryczna

Ocena: 8/10

Sprawa dotyczy znaczących kwot i pokazuje złożoność prawa pracy oraz cywilnego, w szczególności w kontekście zwrotu świadczeń po uchyleniu wyroku. Pokazuje, jak ważne jest udowodnienie dobrej wiary i jak zła wiara może prowadzić do negatywnych konsekwencji prawnych.

Czy prawomocny wyrok chroni przed zwrotem pieniędzy? Sąd Najwyższy rozstrzyga w sprawie milionowych odpraw!

Dane finansowe

odprawa: 1 470 000 PLN

odprawa: 630 000 PLN

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst