II OSK 2076/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną R. J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, który oddalił sprzeciw skarżącego od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego odmawiającej ustalenia warunków zabudowy. Skarżący kasacyjnie zarzucił naruszenie przepisów postępowania, w szczególności art. 151a § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 138 § 2 k.p.a., argumentując, że WSA błędnie uznał decyzję SKO za wydaną z naruszeniem przepisów, co skutkowało wydaniem decyzji kasatoryjnej bez podstaw. NSA uznał skargę kasacyjną za nieuzasadnioną. Sąd podkreślił, że zgodnie z art. 138 § 2 k.p.a., organ odwoławczy może uchylić decyzję organu pierwszej instancji i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia, gdy decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. W niniejszej sprawie NSA stwierdził, że WSA prawidłowo uznał, iż organ odwoławczy miał podstawy do zastosowania art. 138 § 2 k.p.a. Organ odwoławczy zasadnie wskazał na naruszenie przez organ I instancji art. 79a k.p.a., który nakłada obowiązek poinformowania strony o przesłankach, które nie zostały spełnione, a które mogą skutkować wydaniem decyzji niezgodnej z żądaniem strony. Brak takiego pouczenia pozbawił inwestora możliwości przedstawienia dodatkowej argumentacji, dowodów lub modyfikacji wniosku. NSA potwierdził, że zaniechanie zastosowania art. 79a k.p.a. przez organ I instancji skutkowało naruszeniem również art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 k.p.a. Ponieważ wyjaśnienia wymagały kluczowe okoliczności, których ustalenie wykraczało poza uzupełniające postępowanie dowodowe, wydanie przez organ odwoławczy decyzji na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. było uzasadnione. W konsekwencji NSA oddalił skargę kasacyjną.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja i stosowanie art. 79a k.p.a. w kontekście ustalania warunków zabudowy oraz prawidłowość zastosowania art. 138 § 2 k.p.a. przez organ odwoławczy i WSA.
Dotyczy specyficznej sytuacji naruszenia procedury przez organ I instancji w sprawie ustalenia warunków zabudowy.
Zagadnienia prawne (2)
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo uznał, że organ odwoławczy miał podstawy do uchylenia decyzji organu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. z powodu naruszenia przez organ pierwszej instancji przepisów postępowania?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, WSA prawidłowo stwierdził, że zaistniały przesłanki do wydania przez organ odwoławczy decyzji kasatoryjnej na podstawie art. 138 § 2 k.p.a.
Uzasadnienie
Organ odwoławczy zasadnie uznał, że decyzja organu I instancji została wydana z naruszeniem art. 79a k.p.a. oraz innych przepisów k.p.a. dotyczących wyjaśnienia sprawy i uzasadnienia decyzji, co miało istotny wpływ na wynik sprawy. Brak pouczenia strony zgodnie z art. 79a k.p.a. pozbawił ją możliwości obrony swoich praw.
Czy organ pierwszej instancji prawidłowo poinformował stronę o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, zgodnie z art. 79a k.p.a.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, pismo z dnia 1 grudnia 2022 r. zawiadamiające o możliwości zapoznania się z aktami sprawy nie spełniało wymogów określonych w art. 79a k.p.a.
Uzasadnienie
Organ I instancji nie poinformował wnioskodawcy o konkretnych przesłankach, z powodu których wydanie pozytywnej decyzji o warunkach zabudowy nie było możliwe, co uniemożliwiło stronie skuteczne przedstawienie argumentacji lub modyfikację wniosku.
Przepisy (21)
Główne
k.p.a. art. 138 § 2
Ustawa - Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 7
Ustawa - Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 77 § 1
Ustawa - Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 107 § 3
Ustawa - Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 79a § 1
Ustawa - Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 79a § 2
Ustawa - Kodeks postępowania administracyjnego
p.p.s.a. art. 182 § 2a
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 182 § 3
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 184
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 151a § 1
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 151a § 2
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 138 § 2
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 136
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 7
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 77 § 1
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 107 § 3
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 10 § 2
Ustawa - Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 10 § 3
Ustawa - Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 136
Ustawa - Kodeks postępowania administracyjnego
u.p.z.p. art. 61 § 1
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
p.p.s.a. art. 174 § 2
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organ odwoławczy prawidłowo zastosował art. 138 § 2 k.p.a. z uwagi na naruszenie przez organ I instancji art. 79a k.p.a. oraz innych przepisów postępowania, co miało istotny wpływ na wynik sprawy.
Odrzucone argumenty
Zarzuty skargi kasacyjnej dotyczące naruszenia przepisów postępowania przez WSA w Rzeszowie i błędnego uznania, że decyzja SKO została wydana z naruszeniem przepisów, nie znalazły uzasadnienia.
Godne uwagi sformułowania
organ odwoławczy zasadnie uznał, że decyzja organu I instancji została wydana z naruszeniem art. 79a k.p.a. oraz art. 7 k.p.a. nakazującego dokładne wyjaśnienie sprawy, z uwzględnieniem interesu społecznego i słusznego interesu obywatela, art. 77 § 1 k.p.a. nakazującego zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego, jak też art. 107 § 3 k.p.a. nakazującego właściwe uzasadnienie decyzji. • zaniechanie zastosowania przez organ I instancji art. 79a k.p.a. skutkowało tym, że inwestor został pozbawiony prawa do przedstawienia dodatkowej argumentacji i dowodów przemawiających za zasadnością złożonego przez niego wniosku, ewentualnie dokonania stosownej modyfikacji wniosku. • brak zastosowania przez organ I instancji art. 79a k.p.a. skutkował naruszeniem przez ten organ art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a.
Skład orzekający
Arkadiusz Despot - Mładanowicz
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja i stosowanie art. 79a k.p.a. w kontekście ustalania warunków zabudowy oraz prawidłowość zastosowania art. 138 § 2 k.p.a. przez organ odwoławczy i WSA."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji naruszenia procedury przez organ I instancji w sprawie ustalenia warunków zabudowy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu postępowania administracyjnego, jakim jest prawo strony do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów (art. 79a k.p.a.). Choć nie jest to przypadek przełomowy, stanowi cenne przypomnienie o obowiązkach organów administracji.
“Naruszenie procedury administracyjnej: Jak błąd organu I instancji może prowadzić do uchylenia decyzji?”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.