II KA 243/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Siedlcach, rozpoznając sprawę z apelacji obrońcy oskarżonego W. S., skazanego przez Sąd Rejonowy za popełnienie przestępstw z art. 233 § 1 kk w zb. z art. 239 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk, utrzymał w mocy zaskarżony wyrok. Obrońca oskarżonego podniósł szereg zarzutów, w tym naruszenie przepisów postępowania, błąd w ustaleniach faktycznych oraz rażącą niewspółmierność kary. Sąd Okręgowy szczegółowo przeanalizował argumentację apelacji, uznając ją za bezzasadną. Podkreślono, że Sąd pierwszej instancji dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych, a ocena materiału dowodowego nie budzi zastrzeżeń. Sąd odwoławczy odniósł się do zarzutu dotyczącego rzekomego braku skargi uprawnionego oskarżyciela, wskazując, że nie złożono wniosku o wyłączenie prokuratora w toku postępowania. W kwestii oceny dowodów, Sąd Okręgowy potwierdził, że przekonanie sądu o wiarygodności jednych dowodów i niewiarygodności innych pozostaje pod ochroną art. 7 k.p.k., jeśli zostało poprzedzone ujawnieniem całokształtu okoliczności sprawy i stanowi wyraz rozważenia wszystkich dowodów. Wyjaśnienia oskarżonego zostały uznane za niezasadne, zwłaszcza w świetle sprzeczności w jego wersjach wydarzeń i braku wiarygodnych motywów. Sąd Okręgowy podzielił również stanowisko Sądu Rejonowego co do oddalenia wniosków dowodowych o badanie poligraficzne i dane o karalności świadków. W konsekwencji, uznano zarzuty apelacji za niezasadne, co skutkowało utrzymaniem w mocy wyroku Sądu Rejonowego i zasądzeniem od oskarżonego kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaPotwierdzenie zasad oceny dowodów w postępowaniu karnym, w tym oceny wyjaśnień oskarżonego i zeznań świadków, a także stosowania przepisów dotyczących obrazy prawa procesowego i błędu w ustaleniach faktycznych.
Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i oceny dowodów w tej sprawie. Nie wprowadza nowych, przełomowych interpretacji.
Zagadnienia prawne (3)
Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił zebrany materiał dowodowy i dokonał właściwych ustaleń faktycznych?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd pierwszej instancji dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych i właściwej oceny dowodów.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że ocena dowodów przez sąd pierwszej instancji była zgodna z zasadami swobodnej oceny dowodów, była pełna i logicznie uzasadniona. Wersje oskarżonego były sprzeczne i niepoparte dowodami, podczas gdy zeznania świadków były spójne i wiarygodne.
Czy naruszono przepisy postępowania karnego w sposób, który mógł mieć wpływ na treść orzeczenia?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zarzuty naruszenia przepisów postępowania okazały się niezasadne.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy odniósł się do zarzutów dotyczących oceny dowodów (art. 7 k.p.k.), braku wyjaśnienia istotnych okoliczności (art. 366 § 1 k.p.k.), oddalenia wniosków dowodowych (art. 170 § 1 pkt 3 i 2 k.p.k.) oraz naruszenia zasady in dubio pro reo (art. 5 § 2 k.p.k.), uznając je za niezasadne.
Czy orzeczona kara jest rażąco niewspółmierna?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, kara nie jest rażąco niewspółmierna.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy stwierdził, że Sąd Rejonowy uwzględnił wszystkie ustawowe dyrektywy wymiaru kary (art. 53 k.k.), właściwie zważył stopień winy i społecznej szkodliwości czynu, a także okoliczności dotyczące osoby sprawcy. Kara została uznana za właściwą do osiągnięcia celów kary.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| W. S. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Prokurator Robert Więckiewicz | organ_państwowy | prokurator |
Przepisy (20)
Główne
k.k. art. 233 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 239 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 11 § 2
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 438 § pkt 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § pkt 1a
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § pkt 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § pkt 4
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 439 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 366 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 170 § 1 pkt 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 170 § 1 pkt 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 5 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 53
Kodeks karny
k.k. art. 37a § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 636 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 634
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 626 § 1
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Prawidłowa ocena materiału dowodowego przez sąd pierwszej instancji. • Spójność i wiarygodność zeznań świadków T. D. i M. K. (2). • Niespójność i brak wiarygodności wyjaśnień oskarżonego W. S. • Brak podstaw do uwzględnienia zarzutów apelacji dotyczących naruszenia przepisów postępowania. • Kara orzeczona przez sąd pierwszej instancji jest współmierna.
Odrzucone argumenty
Obraza przepisów postępowania (art. 438 pkt 2 k.p.k.). • Błąd w ustaleniach faktycznych (art. 438 pkt 3 k.p.k.). • Rażąca niewspółmierność kary (art. 438 pkt 4 k.p.k.). • Bezwzględna przyczyna odwoławcza - brak skargi uprawnionego oskarżyciela (art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.). • Naruszenie art. 5 § 2 k.p.k. poprzez rozstrzygnięcie wątpliwości na niekorzyść oskarżonego.
Godne uwagi sformułowania
Ocena materiału dowodowego dokonana przez Sąd pierwszej instancji nie budzi zastrzeżeń, ponieważ nie wykracza poza ramy swobodnej oceny dowodów, jest pełna i pozbawiona jakichkolwiek błędów, które miałyby wpływ na treść zaskarżonego wyroku. • Przekonanie sądu o wiarygodności jednych dowodów i niewiarygodności innych pozostaje pod ochroną reguły z art. 7 kpk, jeżeli zostało poprzedzone ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy... • Wyjaśnienia oskarżonego nie mogły być przyjęte jako pewnik i podlegały weryfikacji, jak pozostałe dowody, w szczególności w świetle zasad doświadczenia życiowego i logicznego rozumowania. • Wersja przedstawiona przez T. D. i M. K. (2) był stabilna i jednolita. Odrzucenie wyjaśnień oskarżonego stanowiło naturalną konsekwencję obdarzenia wiarą dowodów o całkowicie przeciwstawnej wymowie – zeznań T. D. i M. K. (2).
Skład orzekający
Agnieszka Karłowicz
przewodniczący-sprawozdawca
Agata Kowalska
sędzia
Dariusz Półtorak
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie zasad oceny dowodów w postępowaniu karnym, w tym oceny wyjaśnień oskarżonego i zeznań świadków, a także stosowania przepisów dotyczących obrazy prawa procesowego i błędu w ustaleniach faktycznych."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i oceny dowodów w tej sprawie. Nie wprowadza nowych, przełomowych interpretacji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy typowych zagadnień procesowych w postępowaniu karnym, takich jak ocena dowodów i zarzuty apelacyjne. Jest interesująca dla prawników procesowych, ale mniej dla szerszej publiczności.
“Sąd Okręgowy potwierdza: kluczowa jest ocena dowodów, nie tylko wersja oskarżonego.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.