Orzeczenie · 2026-08-06

II Ka 240/26Utrzymanie wyroku za jazdę po alkoholu w recydywie 3

Sąd
Sąd Okręgowy w Siedlcach
Miejsce
Siedlce
Data
2026-08-06
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacjiŚredniaokręgowy
jazda po alkoholurecydywazakaz prowadzenia pojazdówdowodyocena dowodówapelacjapostępowanie karneart. 178a kk

Sąd Okręgowy w Siedlcach rozpoznał sprawę z apelacji wniesionych przez oskarżonego A. R. oraz jego obrońcę od wyroku Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 22 stycznia 2026 r., sygn. akt II K 1215/24. Oskarżony został skazany z art. 178a § 4 k.k. za kierowanie samochodem w stanie nietrzeźwości oraz w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów. Apelacje zarzucały Sądowi pierwszej instancji m.in. obrazę przepisów postępowania (art. 7, 410, 5 § 2, 193 § 1, 201 k.p.k.) oraz błąd w ustaleniach faktycznych, kwestionując dowody wskazujące na oskarżonego jako kierowcę pojazdu. Argumentowano, że dowody (ślady biologiczne, obrażenia, opinie biegłych) nie są jednoznaczne i nie wykluczają wersji oskarżonego, że pojazdem kierowała inna osoba. Sąd Okręgowy, rozważając zarzuty łącznie, uznał je za niezasadne. Stwierdził, że Sąd Rejonowy prawidłowo ocenił zebrany materiał dowodowy, w tym opinie biegłych z zakresu medycyny sądowej, genetyki i rekonstrukcji wypadków, które w powiązaniu z zeznaniami świadków (M. Ł., J. I.) i innymi dowodami, jednoznacznie wskazują na sprawstwo oskarżonego. Sąd odwoławczy podkreślił, że sąd może opierać się na dowodach pośrednich i logicznym rozumowaniu, a wątpliwości, które nie są nieusuwalne, nie muszą być rozstrzygane na korzyść oskarżonego. Wyjaśnienia oskarżonego uznano za taktykę obrończą. Sąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego, w tym orzeczoną karę roku pozbawienia wolności, dożywotni zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz świadczenie pieniężne. Zasądzono od oskarżonego koszty postępowania odwoławczego.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Interpretacja dowodów poszlakowych w sprawach o prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości, stosowanie zasady in dubio pro reo, ocena opinii biegłych i wniosków dowodowych w postępowaniu karnym.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznego stanu faktycznego i dowodowego; orzeczenie Sądu Okręgowego, nie Sądu Najwyższego.

Zagadnienia prawne (2)

Czy dowody zgromadzone w sprawie (ślady biologiczne, obrażenia ciała, opinie biegłych) pozwalają na jednoznaczne ustalenie, że oskarżony kierował pojazdem w stanie nietrzeźwości, czy też istnieją nieusuwalne wątpliwości, które należy rozstrzygnąć na jego korzyść zgodnie z zasadą in dubio pro reo?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, dowody te, w szczególności przewaga materiału genetycznego oskarżonego na poduszce powietrznej kierowcy, charakter i rozkład obrażeń ciała korelujące z pozycją kierowcy, a także opinie biegłych, pozwalają na ustalenie sprawstwa oskarżonego z prawdopodobieństwem graniczącym z pewnością, eliminując tym samym nieusuwalne wątpliwości.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy uznał, że opinie biegłych (genetyka, medycyna sądowa, rekonstrukcja wypadków) oraz zeznania świadków, mimo że nie obserwowali bezpośrednio momentu kierowania, tworzą spójny obraz wskazujący na oskarżonego jako kierowcę. Przewaga śladów biologicznych, korelacja obrażeń z pozycją kierowcy i brak dowodów na obecność innej osoby w roli kierowcy, wykluczyły możliwość zastosowania zasady in dubio pro reo.

Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił materiał dowodowy, w tym opinie biegłych, i czy nie naruszył przepisów postępowania (art. 7, 410, 5 § 2, 193 § 1, 201 k.p.k.) przy ustalaniu winy oskarżonego?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił materiał dowodowy i nie naruszył przepisów postępowania. Apelacje nie przedstawiły argumentów podważających trafność ustaleń sądu rejonowego.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy stwierdził, że apelacje ograniczyły się do polemiki z prawidłowymi ustaleniami sądu pierwszej instancji, nie przedstawiając obiektywnych dowodów. Opinie biegłych były pełne i logiczne, a sąd nie miał obowiązku dopuszczania kolejnych dowodów na życzenie strony, zwłaszcza gdy nie istniały nieusuwalne wątpliwości.

Rozstrzygnięcie

Decyzja
Utrzymanie w mocy
Strona wygrywająca
Skarb Państwa

Strony

NazwaTypRola
A. R.osoba_fizycznaoskarżony

Przepisy (11)

Główne

k.k. art. 178a § § 4

Kodeks karny

Pomocnicze

k.p.k. art. 7

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 410

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 5 § § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 193 § § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 201

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 438

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 439

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 440

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 624 § § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 636 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Materiały dowodowe (genetyka, obrażenia, opinie biegłych) jednoznacznie wskazują na oskarżonego jako kierowcę. • Wyjaśnienia oskarżonego stanowią taktykę obrończą, a nie dowód przemawiający na jego korzyść. • Nie istnieją nieusuwalne wątpliwości co do sprawstwa oskarżonego. • Sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił dowody i nie naruszył przepisów postępowania.

Odrzucone argumenty

Obraza przepisów postępowania (art. 7, 410, 5 § 2, 193 § 1, 201 k.p.k.) poprzez dowolną ocenę dowodów i nierozstrzygnięcie wątpliwości na korzyść oskarżonego. • Błąd w ustaleniach faktycznych polegający na niezasadnym przyjęciu, że oskarżony kierował pojazdem. • Niewystarczające dowody (brak bezpośrednich świadków, niejednoznaczne opinie biegłych) do skazania.

Godne uwagi sformułowania

Sąd ma prawo oprzeć swoje rozstrzygnięcie na tego rodzaju dowodach pośrednich, jeżeli racjonalnie uznał je za czyniące zadość postulatowi dochodzenia do prawdy obiektywnej i wyprowadził z nich wnioski odpowiadające zasadom logicznego rozumowania, z jednoczesnym respektowaniem zasady in dubio pro reo • w dochodzeniu do prawdy obiektywnej sąd może posługiwać się nie tylko dowodami bezpośrednimi, [...] ale również prawidłowym, logicznym rozumowaniem wspieranym przesłankami natury empirycznej. • jeśli dowód z opinii biegłych jest przekonujący i zrozumiały dla sądu [...] to fakt, iż dowód ten nie jest przekonujący dla strony [...] nie może stwarzać podstawy do ponownego powoływania biegłych • nie oddaliłby się z miejsca zdarzenia oczekując na przyjazd służb.

Skład orzekający

Sylwia Olimpia Uszyńska

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja dowodów poszlakowych w sprawach o prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości, stosowanie zasady in dubio pro reo, ocena opinii biegłych i wniosków dowodowych w postępowaniu karnym."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu faktycznego i dowodowego; orzeczenie Sądu Okręgowego, nie Sądu Najwyższego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak sąd odwoławczy analizuje zarzuty dotyczące oceny dowodów w sprawach karnych, szczególnie gdy brakuje bezpośrednich świadków. Pokazuje też, jak ważne są dowody pośrednie i opinie biegłych.

Czy ślady DNA i obrażenia wystarczą do skazania za jazdę po pijanemu? Sąd Okręgowy rozwiewa wątpliwości.

Sektor

transport

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst