II GSK 1539/25Oddalenie skargi kasacyjnej zjazd droga publiczna 2
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną M.S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, który wcześniej oddalił skargę M.S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu. SKO stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie zezwolenia na lokalizację zjazdu z drogi publicznej. M.S. podniosła w skardze kasacyjnej szereg zarzutów naruszenia prawa materialnego (KPA) i przepisów postępowania (PPSA), kwestionując m.in. uznanie S.W. za pełnomocnika oraz skuteczność doręczenia decyzji organu I instancji na adres pełnomocnika. NSA, rozpoznając sprawę w granicach skargi kasacyjnej i nie stwierdzając nieważności postępowania, ocenił zarzuty. Sąd uznał, że mimo początkowej korespondencji wskazującej na brak pełnomocnika, późniejsze pismo skarżącej wyraźnie upoważniało S.W. do działania „w tej sprawie”, co stanowiło ustanowienie pełnomocnika w rozumieniu art. 33 KPA. Doręczenie decyzji na jedyny znany organowi adres pełnomocnika uznano za prawidłowe, zgodnie z art. 40 § 2 KPA i art. 42 § 1 KPA, zwłaszcza że skarżąca nie podała innego adresu. W związku z tym, odwołanie wniesione po terminie od daty doręczenia decyzji pełnomocnikowi, zostało uznane za wniesione z uchybieniem terminu. Zarzuty dotyczące naruszenia przepisów proceduralnych (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 151 PPSA) uznano za chybione, gdyż były one przepisami wynikowymi, a naruszenia przepisów materialnych nie stwierdzono. W konsekwencji, NSA oddalił skargę kasacyjną na podstawie art. 184 PPSA.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów KPA dotyczących ustanowienia pełnomocnika w postępowaniu administracyjnym na podstawie korespondencji oraz skuteczności doręczeń decyzji administracyjnych na adres pełnomocnika.
Dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej, gdzie istniała korespondencja wskazująca na upoważnienie do działania w sprawie, ale brak formalnego pełnomocnictwa.
Zagadnienia prawne (3)
Czy doręczenie decyzji administracyjnej pełnomocnikowi strony, który nie przedłożył formalnego dokumentu pełnomocnictwa, ale był upoważniony do działania w sprawie w korespondencji, jest skuteczne?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, doręczenie jest skuteczne, jeśli z korespondencji wynika jednoznaczne upoważnienie do działania w sprawie, a strona nie wskazała innego adresu do doręczeń.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że upoważnienie do działania "w tej sprawie" w korespondencji, wraz ze wskazaniem znaku sprawy, stanowi ustanowienie pełnomocnika w rozumieniu art. 33 KPA. Doręczenie na jedyny znany organowi adres pełnomocnika było prawidłowe.
Czy wniesienie odwołania po terminie, liczonym od daty skutecznego doręczenia decyzji pełnomocnikowi, skutkuje stwierdzeniem uchybienia terminu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, jeśli doręczenie decyzji pełnomocnikowi było skuteczne, a odwołanie zostało wniesione po upływie czternastodniowego terminu od tego doręczenia, organ prawidłowo stwierdza uchybienie terminu.
Uzasadnienie
Sąd I instancji prawidłowo ustalił datę doręczenia decyzji pełnomocnikowi i uznał, że odwołanie wniesione przez stronę po upływie ustawowego terminu zostało wniesione z uchybieniem tego terminu.
Czy naruszenie przepisów postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 151 PPSA) może stanowić samodzielną podstawę skargi kasacyjnej bez wykazania naruszenia innych przepisów prawa materialnego lub procesowego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, przepisy te są przepisami wynikowymi i ich naruszenie jest następstwem uchybienia innym przepisom, co musi być wykazane.
Uzasadnienie
Sąd wyjaśnił, że przepisy te regulują sposób rozstrzygnięcia i nie mogą stanowić samodzielnej podstawy kasacyjnej bez stwierdzenia naruszenia innych przepisów mających istotny wpływ na wynik sprawy.
Rozstrzygnięcie
Przepisy (17)
Główne
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 182 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 183 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 193
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 141 § § 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 33 § § 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 9
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 33 § § 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 14 § § 1a
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 14 § § 1d
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 40 § § 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 129 § § 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 42 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 46 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 134
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 33 § 3 zdanie pierwsze oraz art. 9 k.p.a. poprzez brak zastosowania tych przepisów, co doprowadziło do błędnego ustalenia, że S. W. przystąpił do postępowania jako pełnomocnik skarżącej. • Naruszenie art. 33 § 2 w związku z art. 14 § 1a i art. 14 § 1d k.p.a., poprzez brak zastosowania zasady pisemności, co doprowadziło do błędnego ustalenia, że korespondencja mailowa mogła stanowić podstawę do uznania S. W. za pełnomocnika. • Naruszenie art. 40 § 1 k.p.a. i art. 129 § 2 k.p.a., poprzez brak zastosowania, co doprowadziło do błędnego ustalenia, że decyzja W. w P. nie musiała być doręczona stronie. • Naruszenie art. 42 § 1 k.p.a. i art. 46 § 1 k.p.a., poprzez brak zastosowania, co doprowadziło do błędnego ustalenia, że nastąpiło skuteczne doręczenie decyzji w miejscu pracy S. W., mimo braku jego podpisu. • Naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit c) p.p.s.a. w odniesieniu do oceny prawnej postanowienia SKO. • Naruszenie art. 151 p.p.s.a. poprzez bezpodstawne zastosowanie. • Naruszenie art. 151 p.p.s.a. poprzez sformułowanie rozstrzygnięcia niezgodnie z przepisem.
Godne uwagi sformułowania
Nie sposób przyjąć, jak chce tego skarżąca kasacyjnie, że upoważnienie to miało bardzo ograniczony zakres i obejmowało tylko dostarczenie dokumentów do W. w P. • Wskazanie znaku sprawy, pod jakim toczyło się postępowanie z wniosku skarżącej i upoważnienie "w tej sprawie" stanowi w sposób niebudzący wątpliwości, że S. W. został ustanowiony pełnomocnikiem strony w rozumieniu art. 33 k.p.a. • Doręczenia S. W. decyzji przez organ I instancji skarżąca nie kwestionowała w złożonym odwołaniu. • Pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy albo na adres do korespondencji wskazany w bazie adresów elektronicznych. • Wobec braku innego wskazania adresu, właściwe było uznanie za wskazany adres pełnomocnika skarżącej kasacyjnie adresu widniejącego w tejże korespondencji. • Są to tzw. przepisy wynikowe, regulujące sposób rozstrzygnięcia i bez stwierdzenia naruszenia innych przepisów, w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, nie mogą stanowić samodzielnej podstawy kasacyjnej.
Skład orzekający
Agnieszka Grosińska-Grzymkowska
sprawozdawca
Małgorzata Rysz
członek
Wojciech Maciejko
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów KPA dotyczących ustanowienia pełnomocnika w postępowaniu administracyjnym na podstawie korespondencji oraz skuteczności doręczeń decyzji administracyjnych na adres pełnomocnika."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej, gdzie istniała korespondencja wskazująca na upoważnienie do działania w sprawie, ale brak formalnego pełnomocnictwa.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnych kwestii proceduralnych związanych z pełnomocnictwem i doręczeniami w postępowaniu administracyjnym, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego.
“Pełnomocnictwo z maila wystarczy? NSA rozstrzyga o skuteczności doręczeń w administracji.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Powiązane przepisy
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.