I PSK 266/26Odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej nierownouprawnienie 2
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy w składzie sędzi Agnieszki Żywickiej, postanowieniem z dnia 14 lipca 2026 r., odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej wniesionej przez Szpital w R. Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w R. przeciwko J.Z., A.K., L.S. i M.D. Sprawa dotyczyła odszkodowania za naruszenie zasad równouprawnienia w zatrudnieniu. Sąd Okręgowy w Gliwicach, wyrokiem z dnia 4 grudnia 2024 r., oddalił apelację pozwanego szpitala od wyroku Sądu Rejonowego w Zabrzu, który zasądził na rzecz powódek znaczne kwoty tytułem odszkodowania i kosztów zastępstwa procesowego. Skarga kasacyjna zarzucała naruszenie przepisów postępowania (m.in. art. 3271 § 1 k.p.c., art. 316 § 1 k.p.c., art. 7 k.p.c., art. 390 k.p.c.) oraz prawa materialnego (m.in. art. 3, 3a, 5 ustawy o najniższym wynagrodzeniu w podmiotach leczniczych, art. 112 k.p., art. 183c k.p., art. 183d k.p., art. 6 k.c., art. 471 k.c.). Pozwany kwestionował m.in. przyjęcie przez sądy niższych instancji, że różnicowanie wynagrodzeń położnych w oparciu o wykształcenie i specjalizację, zgodnie z ustawą o najniższym wynagrodzeniu w podmiotach leczniczych, stanowiło naruszenie zasady równego traktowania. Sąd Najwyższy uznał, że skarga kasacyjna nie spełnia wymogów formalnych do jej przyjęcia do merytorycznego rozpoznania, wskazując, że istotne zagadnienia prawne podniesione przez skarżącego zostały już rozstrzygnięte w orzecznictwie Sądu Najwyższego, w tym w uchwale III PZP 1/23 oraz wyroku I PSKP 3/25. Sąd podkreślił, że ustawa o najniższym wynagrodzeniu w podmiotach leczniczych nie wyłącza stosowania ogólnych przepisów Kodeksu pracy o równej płacy, a różnicowanie wynagrodzenia na podstawie kwalifikacji formalnych jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy ma realne przełożenie na wykonywaną pracę. W niniejszej sprawie sądy niższych instancji ustaliły brak takiego przełożenia, co nie podlega weryfikacji w postępowaniu kasacyjnym. W konsekwencji, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania i nie obciążył pozwanego kosztami postępowania kasacyjnego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaPotwierdzenie ugruntowanej linii orzeczniczej Sądu Najwyższego w zakresie równego traktowania w zatrudnieniu, interpretacji ustawy o najniższym wynagrodzeniu w podmiotach leczniczych oraz relacji między przepisami Kodeksu pracy a Kodeksu cywilnego w sprawach o dyskryminację płacową.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji pracowników podmiotów leczniczych, ale jego zasady mogą być stosowane do innych przypadków nierównego traktowania płacowego, pod warunkiem ustalenia braku obiektywnego uzasadnienia różnic.
Zagadnienia prawne (2)
Czy podmiot leczniczy, różnicując wynagrodzenie pracowników w oparciu o ustawowe kryterium posiadanych kompetencji i wykształcenia, dopuszcza się naruszenia zasad równego traktowania w zatrudnieniu, jeśli pracownicy wykonują pracę o jednakowej wartości?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli różnicowanie jest obiektywne i wynika z rzeczywistego wpływu kwalifikacji na wykonywaną pracę. W tym przypadku sądy niższych instancji ustaliły brak takiego wpływu.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy powołując się na swoje wcześniejsze orzecznictwo, wyjaśnił, że ustawa o najniższym wynagrodzeniu w podmiotach leczniczych nie wyłącza stosowania przepisów Kodeksu pracy o równej płacy. Różnicowanie wynagrodzenia na podstawie kwalifikacji formalnych jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy mają one realne przełożenie na wykonywaną pracę, co w tej sprawie nie zostało wykazane.
Czy do roszczeń z tytułu naruszenia zasady równego traktowania w zatrudnieniu należy stosować przepisy Kodeksu cywilnego o odpowiedzialności kontraktowej (art. 471 k.c. w zw. z art. 300 k.p.) i zasady przyczynienia (art. 362 k.c.)?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, art. 183d k.p. stanowi autonomiczną podstawę odpowiedzialności odszkodowawczej za naruszenie zasady równego traktowania, niezależną od przepisów Kodeksu cywilnego.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy w uchwale III PZP 1/23 rozstrzygnął, że art. 183d k.p. jest samodzielną podstawą odpowiedzialności za naruszenie zasady równego traktowania, co eliminuje potrzebę sięgania do przepisów Kodeksu cywilnego w tym zakresie.
Rozstrzygnięcie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J.Z. | osoba_fizyczna | powódka |
| A.K. | osoba_fizyczna | powódka |
| L.S. | osoba_fizyczna | powódka |
| M.D. | osoba_fizyczna | powódka |
| Szpital w R. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w R. | spółka | pozwany |
Przepisy (26)
Główne
u.n.w.p.l. art. 3
Ustawa o sposobie ustalenia najniższego wynagrodzenia zasadniczego niektórych pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych
u.n.w.p.l. art. 3a § ust.1
Ustawa o sposobie ustalenia najniższego wynagrodzenia zasadniczego niektórych pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych
u.n.w.p.l. art. 5
Ustawa o sposobie ustalenia najniższego wynagrodzenia zasadniczego niektórych pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych
k.p. art. 183d
Kodeks pracy
k.p. art. 183c § § 1
Kodeks pracy
k.p. art. 183c § § 3
Kodeks pracy
k.p. art. 112
Kodeks pracy
k.p.c. art. 398⁹ § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 398⁹ § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Pomocnicze
k.p.c. art. 327¹ § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 387 § § 2¹
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 391 § §1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 316 § §1
Kodeks postępowania cywilnego
k.c. art. 6
Kodeks cywilny
k.p.c. art. 232
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 7
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 390
Kodeks postępowania cywilnego
k.c. art. 471
Kodeks cywilny
k.p. art. 300
Kodeks pracy
k.c. art. 362
Kodeks cywilny
u.z.p.i.p. art. 61 § ust. 1
Ustawa o zawodzie pielęgniarki i położnej
u.z.p.i.p. art. 61 § ust. 2
Ustawa o zawodzie pielęgniarki i położnej
Kodeks etyki zawodowej pielęgniarki i położnej Rzeczypospolitej Polskiej art. 6
u.z.p.i.p. art. 52 § ust. 3
Ustawa o zawodzie pielęgniarki i położnej
Rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 26 lipca 2019 r. w sprawie standardów kształcenia przygotowującego do wykonywania zawodu lekarza, lekarza dentysty, farmaceuty, pielęgniarki, położnej, diagnosty laboratoryjnego, fizjoterapeuty i ratownika medycznego
k.p. art. 78
Kodeks pracy
Argumenty
Skuteczne argumenty
Podniesione zagadnienia prawne zostały już rozstrzygnięte w orzecznictwie Sądu Najwyższego. • Ustawa o najniższym wynagrodzeniu w podmiotach leczniczych nie wyłącza stosowania przepisów Kodeksu pracy o równej płacy. • Różnicowanie wynagrodzenia na podstawie kwalifikacji formalnych jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy ma realne przełożenie na wykonywaną pracę. • Sądy niższych instancji prawidłowo ustaliły brak realnego przełożenia wyższych kwalifikacji na wykonywaną pracę w konkretnym przypadku.
Odrzucone argumenty
Naruszenie przepisów postępowania (art. 3271 § 1 k.p.c., art. 316 § 1 k.p.c., art. 7 k.p.c., art. 390 k.p.c.). • Naruszenie prawa materialnego (art. 3, 3a, 5 u.n.w.p.l., art. 112 k.p., art. 183c k.p., art. 183d k.p., art. 6 k.c., art. 471 k.c.). • Niewłaściwa wykładnia przepisów dotyczących najniższego wynagrodzenia w podmiotach leczniczych. • Niewłaściwe zastosowanie przepisów o równej płacy. • Niewłaściwe rozpatrzenie roszczeń odszkodowawczych. • Niewłaściwe zastosowanie przepisów ustawy o zawodzie pielęgniarki i położnej.
Godne uwagi sformułowania
Skarga kasacyjna nie kwalifikowała się do przyjęcia jej do merytorycznego rozpoznania. • Zagadnienia te sprowadza do relacji między art. 112 k.p., art. 183c k.p. i art. 183d k.p. a ustawą z dnia 8 czerwca 2017 r. o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego niektórych pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych. • Ustawa z dnia 8 czerwca 2017 r. reguluje minimalny poziom wynagrodzenia zasadniczego, a nie pełny system wynagradzania. • Nie można zasadnie twierdzić, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, jeżeli Sąd Najwyższy we wcześniejszym orzecznictwie wyraził swój pogląd w podnoszonej kwestii, a nie zachodzą okoliczności uzasadniające jego zmianę. • Sądy meriti ustaliły, że położne pracujące na oddziale patologii ciąży wykonywały takie same czynności niezależnie od formalnego poziomu wykształcenia i specjalizacji.
Skład orzekający
Agnieszka Żywicka
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Potwierdzenie ugruntowanej linii orzeczniczej Sądu Najwyższego w zakresie równego traktowania w zatrudnieniu, interpretacji ustawy o najniższym wynagrodzeniu w podmiotach leczniczych oraz relacji między przepisami Kodeksu pracy a Kodeksu cywilnego w sprawach o dyskryminację płacową."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji pracowników podmiotów leczniczych, ale jego zasady mogą być stosowane do innych przypadków nierównego traktowania płacowego, pod warunkiem ustalenia braku obiektywnego uzasadnienia różnic.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu nierównego traktowania w zatrudnieniu, zwłaszcza w kontekście wynagrodzeń i kwalifikacji, co jest istotne dla wielu pracowników i pracodawców, szczególnie w sektorze medycznym.
“Czy wyższe wykształcenie zawsze oznacza wyższe zarobki? Sąd Najwyższy wyjaśnia zasady równego traktowania w szpitalach.”
Dane finansowe
odszkodowanie: 45 329,03 PLN
umorzone postępowanie: 145,46 PLN
koszty zastępstwa procesowego: 2700 PLN
odszkodowanie: 65 624,85 PLN
koszty zastępstwa procesowego: 2700 PLN
odszkodowanie: 63 131,94 PLN
koszty zastępstwa procesowego: 2700 PLN
odszkodowanie: 22 800,86 PLN
koszty zastępstwa procesowego: 2700 PLN
Sektor
medycyna
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Powiązane przepisy
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.