I KZP 11/05

Sąd Najwyższy w składzie orzekającym w sprawie I KZP 11/05, rozpatrując zagadnienie prawne przedstawione przez Sąd Okręgowy w O. dotyczące możliwości korygowania zasad rozłożenia kosztów procesu w postanowieniu wydanym na podstawie art. 626 § 2 k.p.k. po prawomocnym zakończeniu postępowania, postanowił odmówić podjęcia uchwały. Sąd Okręgowy powziął wątpliwość, czy dopuszczalne jest takie skorygowanie zasad rozłożenia kosztów, aby poszanowana była dyrektywa, że każdy, kto przez swój czyn spowodował postępowanie karne, zobowiązany jest jedynie do ponoszenia wydatków związanych z postępowaniem, które przez niego zostały spowodowane. Sąd Najwyższy uznał, że nie zostały spełnione przesłanki formalne do przekazania zagadnienia. Po pierwsze, zagadnienie nie wyłoniło się przy rozpoznawaniu środka odwoławczego, gdyż zakres zaskarżenia postanowień z dnia 20 grudnia 2004 r. wyznaczała kwestia wysokości kosztów transportu i przechowania pojazdów, a nie ogólne zasady rozłożenia kosztów. Po drugie, zagadnienie nie wymagało zasadniczej wykładni ustawy, gdyż przepis art. 626 § 2 k.p.k. jest jasno sformułowany i nie nastręcza trudności w ustaleniu zawartej w nim normy, która wyklucza modyfikowanie zasad ponoszenia kosztów ustalonych w orzeczeniu kończącym postępowanie. Sąd Najwyższy podkreślił, że orzekając o kosztach w trybie art. 626 § 1 i 2 k.p.k., sąd jest związany zasadami ich ponoszenia określonymi w orzeczeniu kończącym postępowanie, a także musi uwzględnić zasadę określoną w art. 633 k.p.k., zgodnie z którą koszty należy rozdzielać mając na względzie koszty związane ze sprawą każdego z oskarżonych.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający