I KK 416/25Oddalenie kasacji ochrona zwierząt

Sąd Najwyższy w składzie sędziego Jacka Błaszczyka rozpoznał kasację wniesioną przez obrońcę skazanego W.M. od wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu, który utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Kościanie. Skazany został uznany za winnego znęcania się nad psami poprzez przetrzymywanie ich w niewłaściwych warunkach bytowania, w tym w zbyt małych kojcach, w stanie rażącego zaniedbania i niechlujstwa, bez zapewnienia dostępu do świeżej wody i na nieporządkowanym terenie. Wymierzono mu karę 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na 3 lata, orzeczono przepadek psów, zakaz posiadania zwierząt i prowadzenia hodowli na 4 lata oraz nawiązkę na rzecz fundacji. Obrońca skazanego zarzucił zaskarżonemu wyrokowi naruszenie przepisów prawa procesowego, w szczególności art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k. poprzez brak ustanowienia obrony obligatoryjnej, mimo wątpliwości co do poczytalności oskarżonego, oraz naruszenie art. 193 § 1 k.p.k. w zw. z art. 9 § 1 k.p.k. i art. 433 § 2 k.p.k. poprzez zaniechanie powołania biegłych psychiatrów. Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywiście bezzasadną. Stwierdził, że nie zachodziła bezwzględna przyczyna odwoławcza z art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k., a zachowanie skazanego nie wskazywało na niepoczytalność. Informacje o chorobach somatycznych i leczeniu psychiatrycznym z powodu stanów nerwicowych nie spełniały przesłanek z art. 79 § 1 pkt 3 i 4 k.p.k. Sąd Okręgowy prawidłowo ocenił, że ustabilizowany stan psychiczny skazanego pozwalał na pełny udział w postępowaniu. Sąd Najwyższy przypomniał, że przepisy k.p.k. zapewniają prawo do obrony w zakresie uznanym przez ustawodawcę za niezbędny, w tym poprzez obronę obligatoryjną i wyznaczanie obrońcy z urzędu. W związku z tym kasacja została oddalona, a skazany obciążony kosztami postępowania kasacyjnego.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający