I GSK 588/25Błędne pouczenie nie tworzy prawa do zaskarżenia 2
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła skargi kasacyjnej wniesionej przez G. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który oddalił skargę skarżącego na postanowienie Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. Postanowienie to stwierdzało niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją nakazującą zwrot środków PFRON. Skarżący zarzucił WSA naruszenie przepisów postępowania, w szczególności art. 9, 111, 112 i 113 k.p.a., argumentując, że organ błędnie pouczył go o możliwości złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, a WSA nie dostrzegł tego błędu. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Sąd podkreślił, że skarga kasacyjna była oparta wyłącznie na zarzutach naruszenia prawa procesowego i że nie można zastępować skarżącego w formułowaniu zarzutów. NSA wskazał, że błędne pouczenie organu o możliwości wniesienia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy od decyzji ostatecznej nie kreuje prawa do jego rozpoznania, jeśli takie prawo nie przysługuje na gruncie obowiązujących przepisów. Sąd powołał się na utrwalone orzecznictwo, zgodnie z którym ochrona wynikająca z art. 112 k.p.a. nie jest absolutna i nie może tworzyć praw tam, gdzie ich nie ma. NSA zaznaczył, że skarga na decyzję organu utrzymującą w mocy decyzję nakazującą zwrot środków PFRON jest rozpoznawana w odrębnym postępowaniu, a niniejsza sprawa dotyczy postanowienia o niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W związku z tym, NSA oddalił skargę kasacyjną na podstawie art. 184 w związku z art. 182 § 2 p.p.s.a.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja art. 112 k.p.a. w kontekście błędnych pouczeń organów administracji i zasady praworządności.
Dotyczy sytuacji, gdy prawo do zaskarżenia nie istnieje na gruncie przepisów, a jedynie zostało błędnie wskazane przez organ.
Zagadnienia prawne (2)
Czy błędne pouczenie organu o możliwości złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, w sytuacji gdy takie prawo nie przysługuje na gruncie przepisów, może kreować prawo do jego rozpoznania przez organ lub sąd administracyjny?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, błędne pouczenie organu o możliwości wniesienia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy od decyzji ostatecznej nie może kreować prawa do jego rozpoznania przez organ ani przez sąd administracyjny, jeśli takie prawo nie wynika z obowiązujących przepisów.
Uzasadnienie
Ochrona wynikająca z art. 112 k.p.a. nie jest absolutna i nie może tworzyć praw strony tam, gdzie ich nie ma. Błędne pouczenie nie może zastępować obowiązującego porządku prawnego i nie nadaje organom funkcji prawotwórczej.
Czy naruszenie przepisów postępowania (art. 9, 111, 112, 113 k.p.a.) przez organ, polegające na błędnym pouczeniu strony, mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, ponieważ samo błędne pouczenie nie kreuje prawa do zaskarżenia, które nie przysługuje na gruncie przepisów, a tym samym nie mogło mieć istotnego wpływu na wynik sprawy w rozumieniu art. 174 pkt 2 p.p.s.a.
Uzasadnienie
Skuteczność zarzutów naruszenia przepisów postępowania wymaga wykazania związku przyczynowego pomiędzy uchybieniem a hipotetyczną możliwością odmiennego wyniku sprawy. W tym przypadku, skoro prawo do wniosku nie istniało, błędne pouczenie nie mogło wpłynąć na wynik sprawy.
Rozstrzygnięcie
Przepisy (18)
Główne
k.p.a. art. 112
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
p.p.s.a. art. 174 § pkt 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 183 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej.
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 182 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
k.p.a. art. 9
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Obowiązek informowania stron.
k.p.a. art. 111
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 113
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 7
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada praworządności.
k.p.a. art. 77 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Obowiązek zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego.
k.p.a. art. 80
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada swobodnej oceny dowodów.
k.p.a. art. 127 § § 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 134
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
p.p.s.a. art. 193
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną.
p.p.s.a. art. 176
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Obowiązek uzasadnienia skargi kasacyjnej.
p.p.s.a. art. 49 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Konstytucja RP art. 7
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Zasada praworządności.
k.p.a. art. 8
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada pogłębiania zaufania do władzy publicznej.
Argumenty
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 9 k.p.a. w zw. z art. 112 k.p.a. w zw. z art. 113 k.p.a. poprzez niezastosowanie, gdy organ dostrzegł swój błąd, ale opierając się na art. 111 k.p.a. uznał, że nie może uzupełnić decyzji po terminie. • Naruszenie art. 113 k.p.a. poprzez niedostrzeżenie przez WSA, że organ naruszył art. 7, 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. przez ograniczenie postępowania dowodowego i błędne ustalenie, że nie można było sprostować omyłki w pouczeniu. • Naruszenie art. 112 k.p.a. poprzez błędną wykładnię, polegającą na niedostrzeżeniu przez WSA, że przepis ten nie może dawać władztwa absolutnego i nie uprzywilejowywać skarżącego, co spowodowało, że wadliwe pouczenie nie miało wpływu na rozpoznanie skargi.
Godne uwagi sformułowania
błędne pouczenie o możliwości złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie może kreować prawa do jego rozpoznania • ochrona udzielana na podstawie art. 112 k.p.a. nie ma charakteru absolutnego i nie może stanowić o powstaniu takich praw strony w postępowaniu, tam gdzie nie zostały one w ogóle przyznane • odmienne zapatrywanie nadawałoby w istocie organom administracyjnym funkcję prawotwórczą i możliwość funkcjonowania niejako obok obowiązującego sytemu prawnego
Skład orzekający
Dariusz Dudra
przewodniczący
Joanna Salachna
sprawozdawca
Tomasz Smoleń
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 112 k.p.a. w kontekście błędnych pouczeń organów administracji i zasady praworządności."
Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy prawo do zaskarżenia nie istnieje na gruncie przepisów, a jedynie zostało błędnie wskazane przez organ.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy częstego problemu błędnych pouczeń w postępowaniu administracyjnym i wyjaśnia granice ochrony prawnej wynikającej z takich błędów, co jest istotne dla praktyków.
“Błędne pouczenie w urzędzie? Sąd wyjaśnia: to nie tworzy prawa do skargi!”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Powiązane przepisy
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.