I CSK 1330/25Odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej kredyt frankowy 64

Sąd Najwyższy w składzie SSO Dariusz Pawłyszcze na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 października 2026 r. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej banku od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 20 listopada 2024 r. (V ACa 814/23). Sprawa dotyczyła umowy kredytu hipotecznego dla osób fizycznych waloryzowanego kursem franka szwajcarskiego (CHF), zawartej w grudniu 2007 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy (I C 444/21) ustalił nieistnienie stosunku prawnego wynikającego z tej umowy i zasądził od banku na rzecz powodów zwrot świadczeń pieniężnych w łącznej wysokości 295 385,40 zł. Sąd Apelacyjny oddalił apelację banku. Sąd drugiej instancji uznał, że bank nie wywiązał się z obowiązku informacyjnego, a wadliwość klauzul indeksacyjnych wynikała z odesłania do tabel kursowych banku oraz obciążenia kredytobiorcy nieograniczonym ryzykiem kursowym. Sąd Apelacyjny uznał postanowienia umowy za niedozwolone w rozumieniu art. 385¹ § 1 k.c., ponieważ pozwalały bankowi swobodnie kształtować kurs waluty obcej i nie zostały sformułowane jednoznacznie. Ze względu na brak kursu koniecznego do indeksacji, wszystkie postanowienia umowy dotyczące indeksacji uznano za nieważne, a umowa nie mogła nadal obowiązywać bez tych warunków, co skutkowało roszczeniem o zwrot spłaconych środków jako świadczenia nienależnego (art. 410 § 1 w zw. z art. 405 k.c.). Pozwany bank zaskarżył wyrok Sądu Apelacyjnego skargą kasacyjną, podnosząc zarzuty dotyczące istotnych zagadnień prawnych (upadek umowy, sposób ustalenia oprocentowania kredytu złotowego, jednoznaczność klauzul informacyjnych) oraz potrzebę wykładni przepisów prawnych (art. 385¹ k.c., dyrektywa 93/13, art. 353¹ k.c., art. 58 k.c., Konstytucja RP). Bank zarzucił również nieważność postępowania przed sądem pierwszej instancji. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, wskazując, że zarzut nieważności postępowania przed sądem pierwszej instancji nie może być podstawą wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Podkreślono, że Sąd Najwyższy nie jest władny badać okoliczności ważności postępowania przed sądem pierwszej instancji w ramach bezpośredniej kasacyjnej kontroli. Ponadto, Sąd Najwyższy powołał się na uchwałę pełnego składu Izby Cywilnej SN z dnia 25 kwietnia 2024 r. (III CZP 25/22), która stanowi, że w przypadku uznania klauzul waloryzacyjnych za niedozwolone, nie można przyjąć, że miejsce tych postanowień zajmuje inny sposób określenia kursu waluty obcej, a umowa nie wiąże także w pozostałym zakresie. Tezy te uniemożliwiły przyjęcie skargi kasacyjnej, gdyż wykluczyły możliwość trwania stosunku prawnego po usunięciu z umowy źródła kursu walutowego.

Zagadnienia prawne (4)

Skład orzekający