I ACa 1990/23Uchylenie decyzji VAT bledy proceduralne 77
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Apelacyjny w Lublinie rozpoznał apelację pozwanego Banku (...) Spółki Akcyjnej w G. od wyroku Sądu Okręgowego w R., który ustalił nieistnienie stosunku prawnego wynikającego z umowy kredytu z dnia 2 lipca 2007 roku oraz zasądził od banku na rzecz powodów M. Z. i A. Z. kwotę 214.902,79 zł wraz z odsetkami. Bank zaskarżył wyrok w części uwzględniającej powództwo, zarzucając naruszenie przepisów prawa procesowego i materialnego, w tym art. 385¹ § 1 i § 2 k.c. w zw. z dyrektywą UE o nieuczciwych warunkach w umowach konsumenckich. Sąd Apelacyjny oddalił apelację jako bezzasadną. Stwierdzono, że zarzuty naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. nie zasługują na uwzględnienie, a ustalenia faktyczne Sądu Okręgowego są prawidłowe. Sąd Apelacyjny podzielił stanowisko o abuzywności klauzul indeksacyjnych zawartych w umowie, wskazując na brak indywidualnego uzgodnienia tych postanowień z konsumentami oraz niewywiązanie się banku z obowiązku informacyjnego dotyczącego ryzyka walutowego. Podkreślono, że klauzule te określały główny przedmiot umowy, nie były transparentne i rażąco naruszały interes konsumenta. Sąd Apelacyjny, odwołując się do orzecznictwa TSUE i SN, uznał, że usunięcie jedynie elementu klauzuli indeksacyjnej dotyczącego marży nie jest możliwe, a abuzywne są całe postanowienia odnoszące się do waloryzacji świadczeń do CHF. W konsekwencji, wyeliminowanie tych klauzul skutkuje nieważnością całej umowy. Oddalono apelację i zasądzono od pozwanego na rzecz powodów koszty postępowania apelacyjnego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaPotwierdzenie abuzywności klauzul indeksacyjnych w umowach kredytów CHF, skutków stwierdzenia nieważności umowy oraz ograniczeń w dochodzeniu roszczeń przez banki.
Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego i interpretacji przepisów w kontekście dyrektywy UE i orzecznictwa TSUE. Może być stosowane do podobnych umów kredytowych indeksowanych do walut obcych.
Zagadnienia prawne (4)
Czy klauzule indeksacyjne w umowie kredytu denominowanego w CHF, określające sposób ustalania kursu waluty, mogą być uznane za abuzywne?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, klauzule indeksacyjne, które nie były indywidualnie uzgodnione, nie były transparentne i rażąco naruszały interes konsumenta, mogą być uznane za abuzywne.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny uznał, że bank nie wykazał indywidualnego uzgodnienia klauzul indeksacyjnych z konsumentami, nie przedstawił im wystarczających informacji o ryzyku walutowym, a mechanizm ustalania kursu waluty dawał bankowi jednostronną swobodę, co naruszało dobre obyczaje i interes konsumenta.
Jaki jest skutek stwierdzenia abuzywności klauzul indeksacyjnych w umowie kredytu CHF?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Usunięcie abuzywnych klauzul indeksacyjnych, które stanowią istotny element umowy, może prowadzić do nieważności całej umowy, jeśli bez nich umowa nie może dalej obowiązywać.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny, opierając się na orzecznictwie TSUE i SN, stwierdził, że klauzule indeksacyjne tworzą spójny mechanizm, którego nie można dowolnie modyfikować poprzez usunięcie jedynie jego części (np. marży). Eliminacja tych klauzul może zmienić istotę umowy do tego stopnia, że staje się ona niewykonalna, co skutkuje jej nieważnością.
Czy bank może dochodzić od konsumenta zwrotu kapitału kredytu po stwierdzeniu nieważności umowy z powodu abuzywnych klauzul?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, bank może dochodzić zwrotu kapitału jako świadczenia nienależnego, ale jego roszczenia mogą być ograniczone w zależności od wysokości roszczeń konsumenta wobec banku, zgodnie z nowym orzecznictwem TSUE.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny odniósł się do wyroku TSUE C-396/24, wskazując, że bankowe roszczenia procesowe przeciwko konsumentom mogą być niezasadne, jeśli wysokość roszczeń konsumenta wobec banku przekracza lub jest równa wysokości kapitału kredytu. Konsumenci nadal mogą formułować roszczenia o zwrot pełnej kondykcji.
Czy prawo zatrzymania (art. 496 k.c.) ma zastosowanie w przypadku nieważności umowy kredytu CHF?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, prawo zatrzymania nie ma zastosowania w sprawach konsumenckich kwestionujących ważność umów z powodu nieuczciwych warunków, a także gdy umowa kredytu nie jest umową wzajemną.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny uznał, że prawo zatrzymania nie przysługuje bankowi, ponieważ umowa kredytu nie jest umową wzajemną w rozumieniu przepisów, a także ze względu na wyrok TSUE C-28/22, który wyklucza stosowanie tej instytucji w takich sprawach. Ponadto, umowa została już spłacona, co wyklucza funkcję zabezpieczającą prawa zatrzymania.
Rozstrzygnięcie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. Z. | osoba_fizyczna | powód |
| A. Z. | osoba_fizyczna | powód |
| Bank (...) Spółka Akcyjna w G. | spółka | pozwany |
Przepisy (19)
Główne
k.c. art. 385 § 1
Kodeks cywilny
Ocena klauzul jako niedozwolonych (abuzywnych) z uwagi na brak indywidualnego uzgodnienia, sprzeczność z dobrymi obyczajami i rażące naruszenie interesu konsumenta.
k.c. art. 385 § 2
Kodeks cywilny
Skutki abuzywności klauzul – brak związania konsumenta, możliwość utrzymania umowy w pozostałej części lub stwierdzenie jej nieważności, jeśli bez abuzywnych postanowień nie może obowiązywać.
k.c. art. 410 § § 1
Kodeks cywilny
Roszczenie o zwrot świadczenia nienależnego w przypadku nieważności umowy.
k.c. art. 405
Kodeks cywilny
Obowiązek zwrotu wzbogacenia w naturze lub przez zapłatę jego wartości.
k.p.c. art. 385
Kodeks postępowania cywilnego
Oddalenie apelacji.
Pomocnicze
k.p.c. art. 233 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd uchybił zasadom logicznego rozumowania lub doświadczenia życiowego, aby podważyć swobodną ocenę dowodów.
k.c. art. 385 § 4
Kodeks cywilny
Ciężar dowodu indywidualnego uzgodnienia postanowienia spoczywa na tym, kto się na nie powołuje (bank).
k.c. art. 481 § § 1
Kodeks cywilny
Zasądzenie odsetek za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego.
k.p.c. art. 98 § § 1, 1 1 i 3
Kodeks postępowania cywilnego
Zasądzenie kosztów postępowania od strony przegrywającej.
k.p.c. art. 391 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Odpowiednie stosowanie przepisów o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji do postępowania apelacyjnego.
k.c. art. 58 § § 1 i 2
Kodeks cywilny
Nieważność czynności prawnej sprzecznej z ustawą lub zasadami współżycia społecznego.
k.c. art. 353 § 1
Kodeks cywilny
Granice swobody umów.
k.c. art. 65 § § 1 i 2
Kodeks cywilny
Wykładnia oświadczeń woli.
Pr. Bankowe art. 69 § ust. 1 i 2
Prawo Bankowe
Definicja i essentialia negotii umowy kredytu.
ustawa antyspreadowa art. 4 § w zw. z art. 1 ust. 1 lit a) i b)
Ustawa o zmianie ustawy - Prawo bankowe
Regulacje dotyczące kredytów indeksowanych.
k.c. art. 189
Kodeks cywilny
Powództwo o ustalenie istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego lub prawa.
k.c. art. 496
Kodeks cywilny
Prawo zatrzymania.
k.c. art. 497
Kodeks cywilny
Prawo zatrzymania.
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych art. § 2 § pkt 7 w zw. z § 10 ust. 1 pkt 2
Określenie wysokości wynagrodzenia pełnomocnika.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Abuzywność klauzul indeksacyjnych z uwagi na brak indywidualnego uzgodnienia i naruszenie obowiązku informacyjnego. • Niemożność utrzymania umowy po wyeliminowaniu abuzywnych klauzul indeksacyjnych. • Nieważność całej umowy kredytu CHF.
Odrzucone argumenty
Zarzuty naruszenia przepisów prawa procesowego (art. 233 § 1 k.p.c., art. 299 k.p.c.). • Zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego dotyczących granic swobody umów, wykładni oświadczeń woli, definicji kredytu, klauzul abuzywnych, prawa bankowego. • Możliwość zastosowania prawa zatrzymania przez bank. • Możliwość zastosowania art. 358 § 2 k.c. do oceny ważności umowy. • Możliwość zastosowania ustawy antyspreadowej do oceny ważności umowy. • Możliwość dochodzenia przez bank wynagrodzenia za korzystanie z kapitału po stwierdzeniu nieważności umowy.
Godne uwagi sformułowania
brak było podstaw do uwzględnienia zarzutów naruszenia art. 299 k.p.c. w zw. z art. 233 § 1 k.p.c. i podważenia zeznań powodów w zakresie indywidulanego uzgodnienia z nimi postanowień umowy. • indywidualnie uzgodnione będą zatem tylko takie postanowienia, na których treść konsument miał wpływ tj. mógł je negocjować lub zostały do umowy włączone wskutek jego propozycji. • w świetle wyroków TSUE omówionych powyżej nie możliwe jest usunięcie jedynie tego elementu, a za abuzywne należy uznać całe postanowienie z § 17 umowy, co ostatecznie nakazuje wyeliminować z umowy całe postanowienia odnoszące się do waloryzacji (indeksacji) i świadczeń stron walutą CHF. • brak jest materialnej różnicy pomiędzy sytuacją, w której sąd zmienia treść umowy uzupełniając ją o nowe postanowienia w miejsce niedozwolonych, a sytuacją, w której sąd kreuje postanowienie o zupełnie nowej treści, poprzez eliminację wybranych fragmentów postanowienia niedozwolonego, a in casu taka ingerencja w treść § 17 zmieniałaby istotnie sens pierwotnego postanowienia poprzez pozbawienie jednej strony umowy (banku) zysku wynikającego ze spreadu. • bankowe roszczenia procesowe przeciwko konsumentom nie są zasadne i powinny ulec oddaleniu, jeśli wysokość roszczeń konsumenta względem banku przekracza bądź jest równa wysokości kapitału kredytu.
Skład orzekający
Adam Czerwiński
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Potwierdzenie abuzywności klauzul indeksacyjnych w umowach kredytów CHF, skutków stwierdzenia nieważności umowy oraz ograniczeń w dochodzeniu roszczeń przez banki."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego i interpretacji przepisów w kontekście dyrektywy UE i orzecznictwa TSUE. Może być stosowane do podobnych umów kredytowych indeksowanych do walut obcych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 9/10
Orzeczenie dotyczy powszechnego problemu kredytów frankowych i potwierdza utrwaloną linię orzeczniczą TSUE i SN w zakresie ochrony konsumentów przed nieuczciwymi klauzulami umownymi, co jest tematem budzącym duże zainteresowanie.
“Kredyty CHF: Sąd Apelacyjny potwierdza nieważność umowy i chroni konsumentów przed bankiem!”
Dane finansowe
WPS: 214 902,79 PLN
kwota zasądzona od banku na rzecz powodów: 214 902,79 PLN
zwrot kosztów postępowania apelacyjnego: 8100 PLN
Sektor
bankowość
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Powiązane przepisy
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.