NSA oddalił skargę kasacyjną obywatela Gruzji, potwierdzając odmowę udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę z powodu wpisu do wykazu cudzoziemców niepożądanych.
Art. 114 ustawy o cudzoziemcachUstawa o cudzoziemcach
Art. 114
Art. 114 [Warunki wydania zezwolenia]
1. Zezwolenia na pobyt czasowy i pracę udziela się, gdy celem pobytu cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest wykonywanie pracy oraz spełnione są łącznie następujące warunki:
1) cudzoziemiec posiada ubezpieczenie zdrowotne w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych lub potwierdzenie pokrycia przez ubezpieczyciela kosztów leczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2) (uchylony)
3) cudzoziemiec będzie wykonywał pracę w zawodzie, który nie znajduje się na liście zawodów, o której mowa w art. 31 ust. 3 ustawy z dnia 20 marca 2025 r. o warunkach dopuszczalności powierzania pracy cudzoziemcom na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
4) wynagrodzenie, które jest wskazane przez podmiot powierzający pracę cudzoziemcowi w załączniku do wniosku o udzielenie zezwolenia, o którym mowa w art. 106 ust. 2, nie jest niższe niż wynagrodzenie pracowników wykonujących w tym samym wymiarze czasu pracy pracę porównywalnego rodzaju lub na porównywalnym stanowisku;
5) wysokość miesięcznego wynagrodzenia, o którym mowa w pkt 4, nie jest niższa niż wysokość minimalnego wynagrodzenia za pracę niezależnie od wymiaru czasu pracy i rodzaju stosunku prawnego stanowiącego podstawę wykonywania pracy przez cudzoziemca.
1a. Zezwolenia na pobyt czasowy i pracę udziela się także wówczas, gdy celem pobytu cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest wykonywanie pracy w zawodzie pożądanym dla polskiej gospodarki, określonym w przepisach wydanych na podstawie ust. 5, cudzoziemiec posiada kwalifikacje zawodowe wymagane do wykonywania pracy w tym zawodzie i spełnione są łącznie warunki, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 4 i 5.
2. (uchylony)
3. (uchylony)
3a. (uchylony)
4. Przepisu ust. 1 pkt 3 i 4 nie stosuje się, gdy cudzoziemiec spełnia warunki zwolnienia z wymogu posiadania zezwolenia na pracę określone odrębnymi przepisami.
4a. Wymóg, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, uważa się za spełniony, jeżeli cudzoziemiec będzie posiadał ubezpieczenie zdrowotne w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych w związku z wykonywaniem pracy stanowiącej podstawę ubiegania się o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy.
4b. Wymóg, o którym mowa w ust. 1 pkt 5, uważa się za spełniony również wówczas, gdy celem pobytu cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest wykonywanie pracy na rzecz więcej niż jednego podmiotu powierzającego pracę cudzoziemcowi i suma wynagrodzeń wskazanych w załącznikach do wniosku o udzielenie zezwolenia, o których mowa w art. 106 ust. 2, nie jest niższa niż wysokość wynagrodzenia ustalonego w sposób, o którym mowa w ust. 1 pkt 5.
5. Minister właściwy do spraw pracy w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki może określić, w drodze rozporządzenia, zawody pożądane dla polskiej gospodarki, biorąc pod uwagę potrzeby rynku pracy, w tym potrzebę zapewnienia efektywnego zatrudniania w zawodach, w których w skali całego kraju występują znaczące niedobory pracowników.
Powiązane przepisy
Art. 114 odwołuje się do:
Orzeczenia powołujące art. 114 ustawy o cudzoziemcach(14 orzeczeń)
Sąd Okręgowy zasądził od Skarbu Państwa 36 000 zł zadośćuczynienia na rzecz cudzoziemca za niesłuszne umieszczenie w strzeżonym ośrodku, uznając, że roszczenie nie uległo przedawnieniu.
Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA i decyzję Szefa Urzędu ds. Cudzoziemców, uznając, że cudzoziemka nie została prawidłowo pouczona o obowiązku zawiadomienia o ustaniu przyczyny udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy.
NSA oddalił skargę kasacyjną Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców, potwierdzając, że WSA prawidłowo uchylił decyzję o odmowie zezwolenia na pobyt czasowy z powodu niepełnych ustaleń faktycznych.
Naczelny Sąd Administracyjny uchylił decyzje o odmowie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, uznając, że organy błędnie interpretowały przepisy dotyczące celu wjazdu i pobytu cudzoziemca.
NSA oddalił skargę kasacyjną od wyroku WSA, który utrzymał w mocy decyzję organu odwoławczego o przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji z powodu istotnych wad postępowania.
NSA uchylił wyrok WSA, zobowiązując Wojewodę do rozpatrzenia wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy i pracę, uznając bezczynność organu, która jednak nie miała rażącego charakteru.
NSA uchylił wyrok WSA i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, uznając, że informacja starosty o teście rynku pracy nie jest brakiem formalnym wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy i pracę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców odmawiającą zezwolenia na pobyt czasowy i pracę z powodu nierzetelnego wezwania do uzupełnienia dokumentów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców odmawiającą zezwolenia na pobyt czasowy z powodu naruszenia przepisów proceduralnych, które dało podstawę do wznowienia postępowania.
Potrzebujesz analizy prawnej do art. 114 ustawy o cudzoziemcach?
Asystent AI przeanalizuje ten przepis w kontekście orzecznictwa, doktryny i powiązanych regulacji.
Zapytaj Asystenta AI