Art. 34 p.p.s.a.Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę syndyka masy upadłości z powodu nieuzupełnienia braków formalnych w postaci złożenia pełnomocnictwa procesowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę żołnierza zawodowego na decyzję o zwolnieniu ze służby z powodu nieuzupełnienia braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie.

WSA w Gliwicach odrzucił skargę na bezczynność burmistrza w sprawie wyznaczenia przedstawiciela prawnego, uznając sprawę za niewłaściwą dla sądu administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę na postanowienie Wojewody Pomorskiego, uznając ją za niedopuszczalną z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił sprzeciw od decyzji Wojewody uchylającej pozwolenie na budowę, uznając zasadność zastosowania procedury kasatoryjnej z powodu istotnych naruszeń postępowania przez organ pierwszej instancji.

WSA w Szczecinie oddalił skargę zobowiązanego na postanowienie SKO, które stwierdziło niedopuszczalność zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej dotyczącego wysokości podatku, uznając, że kwestia ta została już rozstrzygnięta w ostatecznej decyzji podatkowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę na bezczynność organu z powodu nieuzupełnienia braków formalnych pisma procesowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę na bezczynność Wojewody Małopolskiego w sprawie ulgi w spłacie dotacji, uznając, że organ nie pozostawał w bezczynności, gdyż nie została jeszcze wydana decyzja określająca kwotę do zwrotu.

NSA oddalił skargę kasacyjną dotyczącą kary pieniężnej za naruszenie izolacji domowej, potwierdzając, że obowiązek kwarantanny na podstawie art. 34 ust. 2 ustawy o zwalczaniu COVID-19 może być nałożony w formie czynności z zakresu administracji publicznej, a niekoniecznie decyzji administracyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną spółki P. S.A. od wyroku WSA w Warszawie, uznając, że zarzuty dotyczące naruszenia prawa materialnego i procesowego były nieuzasadnione z powodu ich wadliwego sformułowania i braku argumentacji.