Orzeczenie · 2024-05-21

XVII AME 188/23

Sąd
Sąd Okręgowy w Warszawie
Miejsce
Warszawa
Data
2024-05-21
SAOSAdministracyjneprawo energetyczneŚredniaokręgowy
prawo energetycznekogeneracjaświadectwa pochodzeniaopłata zastępczakara pieniężnaUREterminyodwołanie

Spółka z o.o. odwołała się od decyzji Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki (URE), która nałożyła na nią karę pieniężną w wysokości 5 889,23 zł za niewywiązanie się z obowiązku uzyskania i przedstawienia do umorzenia świadectw pochodzenia z kogeneracji lub uiszczenia opłaty zastępczej za rok 2016. Spółka wpłaciła brakującą kwotę opłaty zastępczej (4 118,34 zł) z 10-dniowym opóźnieniem, co według niej nie powinno skutkować karą, a także kwestionowała wysokość kary i brak odstąpienia od jej wymierzenia przez Prezesa URE. Spółka podnosiła zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego, w tym Konstytucji RP, wskazując na naruszenie zasady proporcjonalności i uzasadnionego oczekiwania. Sąd Okręgowy w Warszawie oddalił odwołanie, uznając decyzję Prezesa URE za słuszną. Sąd podkreślił, że termin na uiszczenie opłaty zastępczej (30 czerwca) jest terminem prawa materialnego, a jego przekroczenie skutkuje bezskutecznością czynności. Nieterminowa zapłata nie stanowi realizacji obowiązku, co wyklucza możliwość odstąpienia od wymierzenia kary na podstawie art. 56 ust. 6a Prawa energetycznego. Sąd uznał również, że szkodliwość czynu nie była znikoma, biorąc pod uwagę znaczenie obowiązku dla bezpieczeństwa energetycznego i ochrony środowiska. Kara została wymierzona zgodnie z przepisami, uwzględniając stopień szkodliwości, zawinienia, dotychczasowe zachowanie (w tym wcześniejsze kary) oraz możliwości finansowe spółki, nie przekraczając przy tym ustawowych limitów. Sąd zasądził od spółki na rzecz Prezesa URE zwrot kosztów procesu.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Interpretacja terminów prawa materialnego w prawie energetycznym, zasady wymiaru kar pieniężnych przez Prezesa URE, możliwość odstąpienia od wymierzenia kary.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy przepisów Prawa energetycznego w brzmieniu obowiązującym do 24 stycznia 2019 r. w zakresie obowiązku kogeneracji.

Zagadnienia prawne (3)

Czy nieterminowe uiszczenie opłaty zastępczej, związanej z obowiązkiem uzyskania świadectw pochodzenia z kogeneracji, skutkuje obowiązkiem wymierzenia kary pieniężnej?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, nieterminowe uiszczenie opłaty zastępczej stanowi naruszenie obowiązku i obliguje Prezesa URE do wymierzenia kary pieniężnej, chyba że zachodzą przesłanki do odstąpienia od jej wymierzenia.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że termin na uiszczenie opłaty zastępczej jest terminem prawa materialnego, a jego przekroczenie czyni czynność bezskuteczną. Nieterminowa zapłata nie jest realizacją obowiązku, co wyklucza możliwość odstąpienia od kary na podstawie art. 56 ust. 6a Prawa energetycznego. Sąd podkreślił również, że szkodliwość czynu nie była znikoma, a kara została wymierzona prawidłowo.

Czy sąd powinien ingerować w decyzję Prezesa URE o nieodstąpieniu od wymierzenia kary pieniężnej, gdy przesłanki do odstąpienia są spełnione?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, sąd nie powinien ingerować w decyzję organu, jeśli jest ona uzasadniona merytorycznie i nie nosi znamion dowolności, zwłaszcza gdy organ posiada specjalistyczną wiedzę.

Uzasadnienie

Sąd powołał się na orzecznictwo Sądu Najwyższego, wskazując, że Prezes URE dysponuje pewnym luzem decyzyjnym przy ocenie szkodliwości czynu i wyborze między odstąpieniem od kary a jej wymierzeniem. Decyzja organu regulacyjnego nie powinna być zastępowana przez sąd, jeśli ma racjonalne uzasadnienie i jest ugruntowana w praktyce.

Jak należy interpretować przesłanki odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej na podstawie art. 56 ust. 6a Prawa energetycznego?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Przesłanki te (znikoma szkodliwość czynu, zaprzestanie naruszania prawa lub realizacja obowiązku) muszą być spełnione łącznie, a odstąpienie od wymierzenia kary ma charakter fakultatywny i zależy od uznania administracyjnego organu.

Uzasadnienie

Sąd podkreślił, że brak realizacji obowiązku w terminie uniemożliwia uznanie, że obowiązek został zrealizowany, co jest jedną z przesłanek odstąpienia od kary. Ponadto, szkodliwość czynu nie została uznana za znikomą ze względu na znaczenie celu regulacji.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Oddalenie odwołania
Strona wygrywająca
Prezes Urzędu Regulacji Energetyki

Strony

NazwaTypRola
(...) sp. z o.o.spółkapowód
Prezes Urzędu Regulacji Energetykiorgan_państwowypozwany

Przepisy (19)

Główne

p.e. art. 56 § ust. 1 pkt 1a

Ustawa – Prawo energetyczne

Kara pieniężna za nieuiszczenie opłaty zastępczej.

p.e. art. 56 § ust. 2a

Ustawa – Prawo energetyczne

Kara pieniężna za nieuiszczenie opłaty zastępczej.

p.e. art. 9a § ust. 1

Ustawa – Prawo energetyczne

Obowiązek uzyskania świadectwa pochodzenia z kogeneracji lub uiszczenia opłaty zastępczej.

p.e. art. 9a § ust. 2 pkt 2

Ustawa – Prawo energetyczne

Podmiot zobowiązany do realizacji obowiązku z art. 9a ust. 1.

p.e. art. 9a § ust. 15

Ustawa – Prawo energetyczne

Termin uiszczenia opłaty zastępczej.

p.e. art. 9l § ust. 1

Ustawa – Prawo energetyczne

Świadectwo pochodzenia z kogeneracji.

Pomocnicze

u.p.e.w.k. art. 100 § ust. 2

Ustawa o promowaniu energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji

Stosowanie przepisów dotychczasowych do obowiązku i kar za okres przed 25 stycznia 2019 r.

k.p.a. art. 104

Ustawa – Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 7

Ustawa – Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 77 § § 1

Ustawa – Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 107 § § 3

Ustawa – Kodeks postępowania administracyjnego

k.c. art. 405

Ustawa – Kodeks cywilny

Zwrot nienależnego świadczenia.

k.c. art. 410

Ustawa – Kodeks cywilny

Zwrot nienależnego świadczenia.

k.p.c. art. 235 § 2 § 1 pkt 2

Ustawa – Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 479 § 53 § 1

Ustawa – Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 98

Ustawa – Kodeks postępowania cywilnego

Konstytucja RP art. 2

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Konstytucja RP art. 31 § ust. 3

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

ustawa COVID-19 art. 15 zzr

Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych

Argumenty

Skuteczne argumenty

Nieterminowe uiszczenie opłaty zastępczej nie stanowi realizacji obowiązku. • Przekroczenie terminu na uiszczenie opłaty zastępczej jest czynem podlegającym karze pieniężnej. • Szkodliwość czynu nie była znikoma, a odstąpienie od wymierzenia kary ma charakter fakultatywny. • Kara została wymierzona prawidłowo, z uwzględnieniem wszystkich ustawowych kryteriów.

Odrzucone argumenty

Uchybienie terminu nie powinno skutkować karą. • Nieterminowa zapłata opłaty zastępczej powinna być traktowana jako realizacja obowiązku. • Należało odstąpić od wymierzenia kary ze względu na znikomą szkodliwość czynu i realizację obowiązku. • Kara została wymierzona w nadmiernej wysokości. • Naruszenie zasady proporcjonalności i uzasadnionego oczekiwania.

Godne uwagi sformułowania

termin określony w art. 9a ust 15 p.e. jest terminem prawa materialnego • czynność dokonana po jego upływie jest zatem bezskuteczna • Prezes Urzędu Regulacji Energetyki dysponuje więc pewnym luzem decyzyjnym przy interpretacji przesłanki znikomości szkodliwości społecznej czynu • kara administracyjna nie stanowi odpłaty za popełniony czyn, lecz ma charakter środka przymusu służącego zapewnieniu realizacji wykonawczo – zarządzających zadań administracji

Skład orzekający

Maciej Kruszyński

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja terminów prawa materialnego w prawie energetycznym, zasady wymiaru kar pieniężnych przez Prezesa URE, możliwość odstąpienia od wymierzenia kary."

Ograniczenia: Dotyczy przepisów Prawa energetycznego w brzmieniu obowiązującym do 24 stycznia 2019 r. w zakresie obowiązku kogeneracji.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnego aspektu prawa energetycznego – obowiązku kogeneracji i kar za jego naruszenie. Choć nie zawiera nietypowych faktów, stanowi przykład stosowania przepisów i interpretacji terminów przez sądy, co jest istotne dla praktyków prawa.

Nieterminowa zapłata opłaty za energię z kogeneracji kosztowała spółkę tysiące złotych kary. Sąd potwierdza – terminy są kluczowe.

Dane finansowe

WPS: 5889,23 PLN

zwrot kosztów procesu: 720 PLN

Sektor

energetyka

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane przepisy
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst