VII P 272/17
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuPowód K. S. pozwał pracodawcę W. Z. o zapłatę wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych, soboty i święta (40.582,21 zł), odszkodowania za zaniżanie premii (7.219,50 zł), wyrównania premii (999,14 zł), wynagrodzenia za pracę w dni wolne (6.646,25 zł), zadośćuczynienia za naruszenie prawa do 11-godzinnego odpoczynku dobowego i tygodniowego (31.180 zł) oraz odszkodowania i ustalenia mobbingu (93.540 zł i 31.180 zł). Sąd Rejonowy uwzględnił w części roszczenia dotyczące wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych, dni wolne, soboty i święta, zasądzając łącznie 47.228,46 zł brutto. Uzasadniono to wadliwą organizacją pracy przez pracodawcę, brakiem ewidencji czasu pracy i nieprzestrzeganiem przepisów o czasie pracy, co uniemożliwiało pracownikowi wykonanie obowiązków w ustawowym czasie pracy. Sąd zastosował art. 322 kpc do ustalenia wysokości wynagrodzenia z uwagi na niemożność ścisłego udowodnienia przez pracownika jego wysokości. Sąd oddalił zarzut pracodawcy, że funkcja kierownicza pracownika zwalnia go z prawa do wynagrodzenia za nadgodziny, wskazując, że powód wykonywał pracę na równi z innymi pracownikami i że pracodawca wiedział o konieczności pracy w godzinach nadliczbowych. Sąd zasądził również 10.000 zł tytułem zadośćuczynienia za naruszenie prawa do 11-godzinnego odpoczynku dobowego i tygodniowego, uznając, że jest to dobro osobiste podlegające ochronie. Uzasadniono to stałym, długotrwałym i systematycznym naruszaniem tego prawa przez pracodawcę, który nie zapewnił pracownikowi należnego odpoczynku. Pozostałe roszczenia, w tym dotyczące odszkodowania za zaniżanie premii, wyrównania premii (które zostało cofnięte) oraz zadośćuczynienia za naruszenie swobody zatrudnienia, zostały oddalone z powodu braku wykazania ich zasadności przez powoda. Sąd dokonał wzajemnego zniesienia kosztów postępowania, uznając, że powód wygrał sprawę w połowie. Wyrokowi w części zasądzającej wynagrodzenie nadano rygor natychmiastowej wykonalności do kwoty jednomiesięcznego wynagrodzenia pracownika.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaUstalenie odpowiedzialności pracodawcy za nadgodziny wynikające z wadliwej organizacji pracy, prawo pracownika kierowniczego do wynagrodzenia za nadgodziny, ochrona prawa do odpoczynku jako dobra osobistego, konsekwencje braku ewidencji czasu pracy przez pracodawcę.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji pracownika kierowniczego, który wykonywał pracę na równi z podległymi pracownikami. Zastosowanie art. 322 kpc wymaga wykazania niemożności ścisłego udowodnienia roszczenia.
Zagadnienia prawne (4)
Czy pracownikowi zatrudnionemu na stanowisku kierowniczym przysługuje wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych, jeśli praca ta wynika z wadliwej organizacji pracy pracodawcy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, pracownikowi zatrudnionemu na stanowisku kierowniczym przysługuje wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych, jeśli praca ta wynika z wadliwej organizacji pracy pracodawcy, a pracownik wykonuje obowiązki na równi z innymi pracownikami.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że art. 151^4 § 1 k.p. nie pozbawia pracownika kierowniczego prawa do wynagrodzenia za nadgodziny, jeśli praca ta wynika z wadliwej organizacji pracy pracodawcy, a pracownik wykonuje obowiązki na równi z innymi członkami zespołu. Pracodawca ma obowiązek tak zorganizować pracę, aby nie zachodziła potrzeba stałego zatrudniania pracowników poza ustawowym czasem pracy.
Czy naruszenie prawa pracownika do 11-godzinnego odpoczynku dobowego stanowi naruszenie dóbr osobistych i uzasadnia zasądzenie zadośćuczynienia?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, naruszenie prawa pracownika do 11-godzinnego odpoczynku dobowego stanowi naruszenie dóbr osobistych i uzasadnia zasądzenie zadośćuczynienia, nawet jeśli nie wywołało negatywnych skutków zdrowotnych.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że prawo do wypoczynku jest dobrem osobistym podlegającym ochronie. Systematyczne naruszanie tego prawa przez pracodawcę, który nie zapewnił pracownikowi należnego odpoczynku, uzasadnia zasądzenie zadośćuczynienia, którego wysokość jest oceniana indywidualnie.
Czy pracownikowi przysługuje odszkodowanie za zaniżanie premii, jeśli pracodawca stosuje zróżnicowane zasady premiowania w zależności od obszaru obsługi klienta?
Odpowiedź sądu
Nie, pracownikowi nie przysługuje odszkodowanie za zaniżanie premii, jeśli pracodawca wykazał, że zróżnicowanie premii wynikało z obiektywnych przyczyn związanych z organizacją pracy i odległością od oddziału, a pracownik nie udowodnił zasadności swojego roszczenia.
Uzasadnienie
Sąd oddalił roszczenie o odszkodowanie za zaniżanie premii, ponieważ pracodawca wykazał, że wyższa premia dotyczyła obszarów specjalnych obsługiwanych przez odległe oddziały, a grupa powoda nie spełniała tych kryteriów. Powód nie udowodnił, że premia została zaniżona.
Czy pracownik może dochodzić zadośćuczynienia za naruszenie swobody zatrudnienia, jeśli nie udowodnił, że zakaz konkurencji w umowie z pracodawcą uniemożliwił mu zatrudnienie u klientów?
Odpowiedź sądu
Nie, pracownik nie może dochodzić zadośćuczynienia za naruszenie swobody zatrudnienia, jeśli nie przedstawił dowodów na to, że zakaz konkurencji faktycznie uniemożliwił mu zatrudnienie u klientów.
Uzasadnienie
Sąd oddalił roszczenie o zadośćuczynienie za naruszenie swobody zatrudnienia, ponieważ powód nie wykazał, że ubiegał się o zatrudnienie u klientów pozwanego i że jedyną przyczyną braku zatrudnienia był zakaz zawarty w umowie. Ciężar dowodu spoczywał na powodzie.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. S. | osoba_fizyczna | powód |
| W. Z. | osoba_fizyczna | pozwany |
Przepisy (11)
Główne
k.p. art. 151 § § 1 ust. 1
Kodeks pracy
Praca wykonywana ponad obowiązujące pracownika normy czasu pracy stanowi pracę w godzinach nadliczbowych.
k.p. art. 132 § § 1
Kodeks pracy
Pracownikowi przysługuje w każdej dobie prawo do co najmniej 11 godzin nieprzerwanego odpoczynku.
k.p. art. 133 § § 1
Kodeks pracy
Pracownikowi przysługuje w każdym tygodniu prawo do co najmniej 35 godzin nieprzerwanego odpoczynku, obejmującego co najmniej 11 godzin nieprzerwanego odpoczynku dobowego.
Pomocnicze
k.p. art. 151 § § 4 ust. 1
Kodeks pracy
Pracownicy zarządzający w imieniu pracodawcy zakładem pracy i kierownicy wyodrębnionych komórek organizacyjnych wykonują, w razie konieczności, pracę poza normalnymi godzinami pracy bez prawa do wynagrodzenia oraz dodatku z tytułu pracy w godzinach nadliczbowych, z zastrzeżeniem pracy w niedziele i święta.
k.p. art. 129 § § 1
Kodeks pracy
Czas pracy nie może przekraczać 8 godzin na dobę i przeciętnie 40 godzin w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy w przyjętym okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym 4 miesięcy.
k.c. art. 23
Kodeks cywilny
Dobra osobiste człowieka podlegają ochronie prawa cywilnego.
k.c. art. 24
Kodeks cywilny
Ten, czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania, a w razie naruszenia - usunięcia jego skutków lub zadośćuczynienia pieniężnego.
k.c. art. 448
Kodeks cywilny
W razie naruszenia dobra osobistego sąd może przyznać zadośćuczynienie pieniężne.
k.p.c. art. 322
Kodeks postępowania cywilnego
Jeżeli ścisłe udowodnienie wysokości żądania jest niemożliwe, nader utrudnione lub oczywiście niecelowe, sąd może w wyroku zasądzić odpowiednią sumę według swej oceny.
k.p.c. art. 100
Kodeks postępowania cywilnego
W sprawach o prawa majątkowe, w razie częściowego tylko uwzględnienia żądań, strona wygrywająca sprawę w tym zakresie, któremu sąd nadał klauzulę wykonalności, może żądać od strony przeciwnej zwrotu części kosztów według proporcji, w jakiej sąd uznał jej żądania za uzasadnione.
u.k.s.c. art. 113
Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
Nakazanie pobrania od strony opłaty sądowej.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Pracownik kierowniczy wykonujący pracę na równi z innymi pracownikami ma prawo do wynagrodzenia za nadgodziny, gdy wynika to z wadliwej organizacji pracy pracodawcy. • Naruszenie prawa do 11-godzinnego odpoczynku dobowego jest naruszeniem dóbr osobistych i uzasadnia zasądzenie zadośćuczynienia. • Brak rzetelnej ewidencji czasu pracy przez pracodawcę obciąża go konsekwencjami i pozwala pracownikowi na wykazywanie roszczeń za pomocą wszelkich dostępnych dowodów.
Odrzucone argumenty
Pracownik kierowniczy nie ma prawa do wynagrodzenia za nadgodziny. • Premia wypłacana pracownikowi rekompensuje pracę w godzinach nadliczbowych. • Pracownik nie wykazał zasadności roszczeń dotyczących premii i naruszenia swobody zatrudnienia.
Godne uwagi sformułowania
Praca wykonywana ponad obowiązujące pracownika normy czasu pracy [...] stanowi pracę w godzinach nadliczbowych. • Pracownicy zarządzający w imieniu pracodawcy zakładem pracy i kierownicy wyodrębnionych komórek organizacyjnych wykonują, w razie konieczności, pracę poza normalnymi godzinami pracy bez prawa do wynagrodzenia [...] • Pracownik nie może skutecznie zrzec się prawa do odpoczynku zagwarantowanego w art. 132 § 1 i art. 133 § 1 kp. • Pracownicze prawo do wypoczynku ma charakter samoistnego dobra osobistego i jako takie podlega ochronie przewidzianej dla dóbr osobistych. • Jeżeli pracodawca nie zapewni pracownikowi dobowego lub tygodniowego odpoczynku od pracy, podwładny może żądać zadośćuczynienia za naruszenie dóbr osobistych. • Jeżeli w sprawie o naprawienie szkody [...] sąd uzna, że ścisłe udowodnienie wysokości żądania jest niemożliwe, nader utrudnione lub oczywiście niecelowe, może w wyroku zasądzić odpowiednią sumę według swej oceny.
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalenie odpowiedzialności pracodawcy za nadgodziny wynikające z wadliwej organizacji pracy, prawo pracownika kierowniczego do wynagrodzenia za nadgodziny, ochrona prawa do odpoczynku jako dobra osobistego, konsekwencje braku ewidencji czasu pracy przez pracodawcę."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji pracownika kierowniczego, który wykonywał pracę na równi z podległymi pracownikami. Zastosowanie art. 322 kpc wymaga wykazania niemożności ścisłego udowodnienia roszczenia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu nadgodzin i naruszania prawa do odpoczynku, z silnym naciskiem na obowiązki pracodawcy w zakresie organizacji pracy i ewidencji czasu pracy. Wyjaśnia, kiedy pracownik kierowniczy może domagać się zapłaty za nadgodziny.
“Pracownik kierowniczy walczy o zapłatę za nadgodziny i odpoczynek – sąd przypomina o obowiązkach pracodawcy!”
Dane finansowe
WPS: 116 807,96 PLN
wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych, soboty i święta: 40 582,21 PLN
wynagrodzenie za pracę w dni wolne: 6646,25 PLN
zadośćuczynienie za naruszenie prawa do odpoczynku: 10 000 PLN
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.