VI Ka 95/21

Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy, utrzymał w mocy zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w Rudzie Śląskiej, skazujący D. K. za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości (art. 178a § 1 kk) w dniu 31 marca 2019 r. między godziną 4:00 a 5:00 na ul. (...) w R. Sąd odwoławczy rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego, który podniósł zarzuty obrazy przepisów postępowania (art. 438 pkt 2 kpk) oraz błędu w ustaleniach faktycznych (art. 438 pkt 3 kpk). Obrońca kwestionował m.in. sposób przeprowadzenia dowodu z nagrania monitoringu ze sklepu, twierdząc, że nie zostało ono formalnie włączone do materiału dowodowego i ujawnione na rozprawie. Sąd Okręgowy uznał ten zarzut za częściowo zasadny, wskazując na naruszenie art. 167 kpk i art. 394 § 2 kpk, jednak stwierdził, że uchybienie to nie miało wpływu na treść wyroku. Kwestionowano również ustalenia faktyczne dotyczące miejsca i czasu prowadzenia pojazdu, opierając się na nagraniu monitoringu, które zdaniem obrońcy jednoznacznie wykazywało, że oskarżony nie prowadził pojazdu w krytycznym czasie. Sąd odwoławczy odrzucił ten argument, wskazując, że Sąd Rejonowy nie ustalił, iż przejazd odbywał się po trasie objętej monitoringiem, a jedynie na ul. (...) w R. Kolejne zarzuty dotyczyły naruszenia art. 5 § 2 kpk, art. 7 kpk i art. 410 kpk, związane z błędną oceną materiału dowodowego i przyjęciem, że oskarżony prowadził pojazd w stanie nietrzeźwości. Obrońca argumentował, że dowody świadczące o stanie nietrzeźwości są nieprzydatne. Sąd Okręgowy szczegółowo analizował opinię biegłej toksykologicznej, wyniki pomiarów stanu trzeźwości oraz wyjaśnienia oskarżonego i zeznania świadków. Stwierdzono, że ustalenia Sądu Rejonowego, oparte na opinii biegłej i uwzględniające całokształt materiału dowodowego, są prawidłowe. Sąd odwoławczy odrzucił zarzuty dotyczące oceny dowodów, w tym zeznań świadków O. H. i M. Ł., uznając je za niewiarygodne w zakresie, w jakim miały potwierdzać spożycie alkoholu po zaprzestaniu prowadzenia pojazdu. Podkreślono, że wersja oskarżonego o późniejszym spożyciu alkoholu była sprzeczna z opinią biegłej i nie wytrzymywała konfrontacji z całokształtem okoliczności sprawy. Sąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok skazujący, uznając oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu. Utrzymano również w mocy orzeczenie o karze 6 miesięcy ograniczenia wolności, zakazie prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 4 lat oraz świadczeniu pieniężnym na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym. Zasądzono od oskarżonego koszty postępowania odwoławczego.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający