VI KA 476/18

Sąd Okręgowy w E. utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w E., który uniewinnił oskarżonego J. B. (1) od zarzucanych mu czynów: groźby karalnej, uporczywego nękania oraz umyślnego uszkodzenia mienia. Apelację od wyroku wniósł Prokurator Rejonowy, zarzucając sądowi pierwszej instancji błąd w ustaleniach faktycznych i niewłaściwą analizę materiału dowodowego. Sąd Okręgowy uznał apelację za bezzasadną, podkreślając, że podstawową zasadą procesu karnego jest domniemanie niewinności, a ciężar dowodu winy spoczywa na oskarżycielu. Sąd odwoławczy stwierdził, że materiał dowodowy obciążający oskarżonego nie był wystarczający do przypisania mu winy. W odniesieniu do zarzutu groźby karalnej, sąd uznał, że wypowiadane przez oskarżonego słowa, choć wulgarne, nie wzbudziły u pokrzywdzonego uzasadnionej obawy ich spełnienia, a długotrwały brak działań oskarżonego w tym kierunku dodatkowo osłabiał tę tezę. W kwestii stalkingu, sąd uznał, że działania oskarżonego utrudniające dojazd do posesji pokrzywdzonego, choć uciążliwe, nie wyczerpały znamion uporczywego nękania wzbudzającego uzasadnione poczucie zagrożenia. Odnosząc się do zarzutu uszkodzenia mienia, sąd wskazał na rozbieżności w zeznaniach świadków i dokumentacji policyjnej, które podważały wersję o umyślnym charakterze uszkodzeń. Sąd Okręgowy podkreślił, że sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił zebrany materiał dowodowy, stosując zasady logiki i doświadczenia życiowego, a apelacja prokuratora opierała się na wybiórczej analizie dowodów. W konsekwencji, sąd utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, a kosztami postępowania odwoławczego obciążył Skarb Państwa.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający