VI Ka 1139/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy, zmienił wyrok Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach i uniewinnił oskarżoną M. K. od zarzutów popełnienia przestępstw z art. 286 § 1 kk (oszustwo) i art. 298 § 1 kk (wyłudzenie odszkodowania) w związku z upozorowaną kradzieżą samochodu i wyłudzeniem odszkodowania w kwocie 35.700 zł. Sąd Okręgowy uznał, że apelacja obrońcy zasługiwała na uwzględnienie, a postępowanie Sądu I instancji uchybiło przepisowi art. 7 kpk poprzez dowolną i nieprzekonującą analizę materiału dowodowego. Głównym zarzutem apelacji było oparcie się przez Sąd Rejonowy na zeznaniach świadka koronnego R. N., które były niespójne i niekonsekwentne w kluczowej kwestii wiedzy oskarżonej o planowanej kradzieży. Sąd Okręgowy szczegółowo analizował ewolucję zeznań R. N. na przestrzeni lat, wskazując na sprzeczności i brak logiki w jego wyjaśnieniach, zwłaszcza w kontekście rozbieżności dotyczących wiedzy oskarżonej o kradzieży. Podkreślono również brak innych dowodów, które potwierdzałyby świadomy udział M. K. w upozorowaniu kradzieży i wyłudzeniu odszkodowania. Sąd odwoławczy stwierdził, że przeprowadzone dowody nie wykazały w sposób niebudzący wątpliwości winy oskarżonej, a jej działanie polegające na zaparkowaniu samochodu i zawiadomieniu policji o jego braku nie zostało powiązane z jej świadomym udziałem w przestępczym procederze. W konsekwencji Sąd Okręgowy uniewinnił oskarżoną, obciążył Skarb Państwa kosztami procesu i zasądził od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonej zwrot kosztów obrony w kwocie 1812 zł.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaWiarygodność zeznań świadka koronnego, ocena dowodów w sprawach karnych, zasada swobodnej oceny dowodów (art. 7 kpk), ciężar dowodu w procesie karnym.
Sprawa dotyczy specyficznego stanu faktycznego i oceny konkretnych dowodów, jednak zasady prawne dotyczące oceny dowodów mają charakter uniwersalny.
Zagadnienia prawne (3)
Czy zeznania świadka koronnego, będące jedynym dowodem obciążającym oskarżonego, są wystarczająco wiarygodne i spójne, aby stanowić podstawę skazania?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zeznania świadka koronnego R. N. były niespójne, niekonsekwentne i nie znalazły potwierdzenia w innych dowodach, co uniemożliwia przypisanie oskarżonej winy.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy szczegółowo analizował zeznania świadka koronnego, wskazując na liczne rozbieżności i brak logiki w jego relacjach na przestrzeni lat, zwłaszcza w kluczowej kwestii wiedzy oskarżonej o planowanej kradzieży. Brak innych dowodów potwierdzających wersję świadka doprowadził do wniosku o niewystarczającej podstawie dowodowej do skazania.
Czy sąd I instancji prawidłowo ocenił materiał dowodowy, stosując zasady swobodnej oceny dowodów zgodnie z art. 7 kpk?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd I instancji dokonał dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodów, opierając się wybiórczo na zeznaniach świadka koronnego i odrzucając wyjaśnienia oskarżonej bez należytego uzasadnienia.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy zarzucił sądowi I instancji błąd w ustaleniach faktycznych i obrazę przepisów postępowania, polegającą na dowolnej ocenie dowodów, w szczególności zeznań świadka koronnego, przy jednoczesnym bezzasadnym odrzuceniu wyjaśnień oskarżonej.
Czy oskarżona miała świadomość planowanej kradzieży swojego samochodu i świadomie uczestniczyła w upozorowaniu zdarzenia w celu wyłudzenia odszkodowania?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, brak jest wystarczających dowodów, aby wykazać, że oskarżona miała wiedzę na temat planowanego procederu i świadomie w nim uczestniczyła.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że przeprowadzone dowody nie wykazały w sposób niebudzący wątpliwości, iż oskarżona miała wiedzę na temat planowanej kradzieży i wspólnie z innymi osobami dopuściła się tego czynu.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. K. | osoba_fizyczna | oskarżona |
| Skarb Państwa | organ_państwowy | koszty procesu |
| Towarzystwo (...) S. A. (...) | spółka | pokrzywdzony |
Przepisy (15)
Główne
k.k. art. 286 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 298 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 238
Kodeks karny
k.k. art. 233 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 11 § 3
Kodeks karny
k.k. art. 33 § 2 i 3
Kodeks karny
k.k. art. 69 § 1 i 2
Kodeks karny
k.k. art. 70 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 46 § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.k. art. 11 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 12
Kodeks karny
k.p.k. art. 437
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 632 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niespójność i niekonsekwencja zeznań świadka koronnego R. N. • Brak innych dowodów potwierdzających świadomy udział oskarżonej w upozorowanej kradzieży. • Dowolna, a nie swobodna ocena dowodów przez sąd I instancji. • Błąd w ustaleniach faktycznych sądu I instancji. • Konflikt między świadkiem koronnym a rodziną K. • Wyjaśnienia oskarżonej zgodne z częścią materiału dowodowego i logiką.
Godne uwagi sformułowania
Sąd meriti bowiem swoim postępowaniem uchybił przepisowi art. 7 kpk, zgromadzony w sposób właściwy i pełny materiał dowodowy poddał dość wybiórczej i nieprzekonującej analizie, wyprowadzając z niego błędne wnioski, a także dopuszczając się błędu w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę wyroku, gdyż zasadność jego ocen i wniosków, wyprowadzonych z okoliczności ujawnionych w toku przewodu sądowego, nie odpowiadała prawidłowości logicznego rozumowania. • Trzeba jednak stwierdzić, że czynione ustalenia faktyczne w zasadniczej mierze w oparciu o relacje tego świadka nie są przekonujące, konsekwentne i logiczne, i jako takie nie pozostają pod ochroną art. 7 kpk. • Należy podzielić stanowisko apelującej, w którym kwestionuje dokonaną przez Sąd Rejonowy ocenę zeznań R. N., zwraca uwagę na jego pozycję procesową, istniejący konflikt z rodziną K. (vide zeznania L. S.), zupełną odmienność wyjaśnień oskarżonej, a także – co chyba najważniejsze – brak jakichkolwiek innych dowodów potwierdzających chociażby pośrednio świadomy udział M. K. w inkryminowanym zdarzeniu. • W sposób zupełnie niewiarygodny i nieprzekonujący, żeby nie powiedzieć nielogiczny, odniósł się – na pytanie Sądu – do stwierdzonych, a zasadniczych rozbieżności w jego relacjach składanych w toku eksperymentu procesowego, a następnie w styczniu 2010r. odnośnie kwestii wiedzy oskarżonej o kradzieży samochodu. […]
Skład orzekający
Małgorzata Peteja-Żak
przewodniczący-sprawozdawca
Agnieszka Woźniak
sędzia
Piotr Mika
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Wiarygodność zeznań świadka koronnego, ocena dowodów w sprawach karnych, zasada swobodnej oceny dowodów (art. 7 kpk), ciężar dowodu w procesie karnym."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy specyficznego stanu faktycznego i oceny konkretnych dowodów, jednak zasady prawne dotyczące oceny dowodów mają charakter uniwersalny.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje, jak kluczowa jest analiza wiarygodności świadków i dowodów w procesie karnym, a także jak sąd odwoławczy może skorygować błędy sądu niższej instancji, prowadząc do uniewinnienia.
“Niespójne zeznania świadka koronnego doprowadziły do uniewinnienia w sprawie o oszustwo ubezpieczeniowe.”
Dane finansowe
WPS: 35 700 PLN
naprawienie szkody: 35 700 PLN
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.