VI Ka 105/20
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Elblągu, VI Wydział Karny Odwoławczy, rozpoznał sprawę T. R. oskarżonego o czyn z art. 177 § 1 kk. Rozpoznano apelacje wniesione przez obrońcę oskarżonego oraz Prokuratora Rejonowego w Elblągu od wyroku Sądu Rejonowego w Braniewie z dnia 08 listopada 2019 r. sygn. akt II K 413/18. Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelacje za bezzasadne. Uzasadnienie szczegółowo odnosi się do zarzutów obrońcy dotyczących naruszenia przepisów postępowania (m.in. art. 5 § 2 kpk, art. 7 kpk, art. 399 § 1 kpk, art. 167 kpk, art. 170 kpk) oraz błędów w ustaleniach faktycznych. Sąd odwoławczy uznał, że Sąd Rejonowy przeprowadził postępowanie dowodowe wszechstronnie i rzetelnie, a ocena dowodów była zgodna z zasadami logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego. Odniesiono się również do zarzutu obrazy prawa materialnego (art. 178 kk), uznając go za niezasadny. Sąd Okręgowy zasądził od oskarżonego T. R. na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze w ½ części, wymierzając opłatę w kwocie 180 zł. Pozostałymi kosztami wywołanymi apelacją prokuratora obciążono Skarb Państwa. Zasądzono również od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowego K. L. kwotę 840 zł tytułem poniesionych wydatków związanych z ustanowieniem pełnomocnika w postępowaniu odwoławczym.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących oceny dowodów w sprawach karnych, zasady in dubio pro reo, prawa do obrony, a także stosowania przepisów o wypadkach drogowych i ucieczce z miejsca zdarzenia.
Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i specyfiki postępowania dowodowego w tej sprawie.
Zagadnienia prawne (4)
Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił zebrany materiał dowodowy i ustalił stan faktyczny w sprawie o spowodowanie wypadku drogowego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd pierwszej instancji przeprowadził postępowanie dowodowe wszechstronnie i rzetelnie, a ocena dowodów była zgodna z zasadami logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy szczegółowo analizował zarzuty obrońcy dotyczące naruszenia przepisów postępowania i błędów w ustaleniach faktycznych, uznając je za bezzasadne. Podkreślono, że sąd pierwszej instancji rozważył wszystkie okoliczności, zarówno obciążające, jak i przemawiające na korzyść oskarżonego.
Czy doszło do obrazy przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania, w tym art. 5 § 2 kpk, art. 7 kpk, art. 399 § 1 kpk, art. 167 kpk, art. 170 kpk, zostały uznane za niezasadne.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy szczegółowo odniósł się do poszczególnych zarzutów procesowych, wyjaśniając, dlaczego nie doszło do naruszenia wskazanych przepisów, w tym w zakresie oceny dowodów, przeprowadzania postępowania dowodowego i pouczania stron.
Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo zakwalifikował czyn oskarżonego z uwzględnieniem ucieczki z miejsca zdarzenia (art. 178 § 1 kk)?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd pierwszej instancji prawidłowo zinterpretował i zastosował przepis art. 178 § 1 kk, uznając, że oskarżony zbiegł z miejsca zdarzenia w zamiarze uniknięcia odpowiedzialności.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy odrzucił zarzut obrazy prawa materialnego, uznając, że sąd pierwszej instancji prawidłowo ustalił stan faktyczny i dokonał właściwej wykładni oraz zastosowania art. 178 § 1 kk, uwzględniając cel ucieczki oskarżonego.
Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo orzekł nawiązkę na rzecz pokrzywdzonego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd pierwszej instancji prawidłowo orzekł obligatoryjną nawiązkę w ustawowej dolnej granicy (10 000 zł) na podstawie art. 47 § 3 kk, ponieważ nie zaistniały przesłanki do zastosowania art. 47 § 4 kk.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy uznał, że nie było podstaw do orzeczenia nawiązki poniżej ustawowej dolnej granicy, gdyż oskarżony nie pojednał się z pokrzywdzonym, a jego sytuacja majątkowa i rodzinna nie uzasadniała zastosowania art. 47 § 4 kk.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| T. R. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Prokurator Prokuratury Rejonowej w Elblągu | organ_państwowy | prokurator |
| K. L. | osoba_fizyczna | oskarżyciel posiłkowy |
Przepisy (15)
Główne
k.k. art. 177 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 178 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 47 § 3
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 5 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 399 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 6
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 167 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 170
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 201
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 437 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 47 § 4
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sąd Rejonowy prawidłowo ocenił materiał dowodowy. • Nie doszło do naruszenia przepisów postępowania. • Sąd Rejonowy prawidłowo zastosował art. 178 § 1 kk. • Sąd Rejonowy prawidłowo orzekł nawiązkę.
Odrzucone argumenty
Obraza przepisów postępowania (art. 5 § 2 kpk, art. 7 kpk, art. 399 § 1 kpk, art. 167 kpk, art. 170 kpk). • Błąd w ustaleniach faktycznych. • Obraza prawa materialnego (art. 178 kk, art. 47 § 4 kk).
Godne uwagi sformułowania
Sąd I instancji przeprowadził postępowanie dowodowe w sposób wszechstronny i wyczerpujący. • Wbrew wywodom skarżącego, Sąd I instancji ignorując nakazy uwzględnienia wszystkich okoliczności występujących w sprawie, a więc także tych, które przemawiają na korzyść oskarżonego oraz tłumaczenia nie dających się usunąć wątpliwości na korzyść oskarżonego, dokonał dowolnej, a nie swobodnej oceny zgromadzonych dowodów. • Dla oceny, czy nie została naruszona zasada in dubio pro reo, nie są miarodajne tego rodzaju wątpliwości, które zgłasza strona, a jedynie to, czy orzekający w sprawie sąd rzeczywiście powziął wątpliwości co do treści ustaleń faktycznych lub wykładni prawa i czy wobec braku możliwości ich usunięcia, rozstrzygnął je na niekorzyść danego oskarżonego, względnie to, czy w świetle realiów konkretnej sprawy wątpliwości takie powinien był powziąć. • Przekonanie sądu o wiarygodności jednych dowodów i niewiarygodności innych pozostaje pod ochroną przepisu art. 7 k.p.k. , jeżeli tylko: jest poprzedzone ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy, stanowi wyraz rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść jak i na niekorzyść oskarżonego oraz jest zgodne ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego, a nadto zostało wyczerpująco i logicznie uargumentowane w uzasadnieniu wyroku. • Ucieczka z miejsca zdarzenia w ujęciu art. […]
Skład orzekający
Natalia Burandt
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących oceny dowodów w sprawach karnych, zasady in dubio pro reo, prawa do obrony, a także stosowania przepisów o wypadkach drogowych i ucieczce z miejsca zdarzenia."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i specyfiki postępowania dowodowego w tej sprawie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy typowego przestępstwa drogowego z elementem ucieczki z miejsca zdarzenia, z rozbudowaną analizą dowodową i procesową, co jest interesujące dla prawników specjalizujących się w prawie karnym.
“Sąd Okręgowy podtrzymał wyrok w sprawie wypadku drogowego z ucieczką – kluczowa analiza dowodów i przepisów.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.